Whalesbook
புதிய கொள்கையின் நோக்கமும், சவால்களும்:
இந்தியாவில் உரம் (Urea) பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்கவும், இறக்குமதியைக் குறைக்கவும் இந்த புதிய கொள்கை கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. புதிய உர ஆலைகளை அமைக்க முதலீட்டாளர்களை ஈர்ப்பதற்காக, 8 ஆண்டுகள் வரை மானியம் (Subsidy) வழங்கப்படும் என அரசு அறிவித்துள்ளது. ஆனால், உர உற்பத்திக்குத் தேவையான முக்கிய மூலப்பொருளான இயற்கை எரிவாயுவின் விலை, உலக சந்தையில் நிலையற்றதாக இருப்பது பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
நிறுவனங்களின் நிலை மற்றும் சந்தை ஆபத்துகள்:
இந்தத் துறையில் உள்ள முக்கிய நிறுவனங்களான Chambal Fertilisers (மார்க்கெட் கேப்: ₹17,897 கோடி, P/E: 9.35), Rashtriya Chemicals & Fertilizers (மார்க்கெட் கேப்: ₹7,067 கோடி, P/E: 22.53) மற்றும் National Fertilizers Limited (மார்க்கெட் கேப்: ₹3,782 கோடி, P/E: 19.42) ஆகியவற்றின் பங்குகள் பல்வேறு முதலீட்டாளர் பார்வைகளைப் பெற்றுள்ளன. உர உற்பத்திச் செலவில் 70% முதல் 80% வரை இயற்கை எரிவாயுவின் செலவு இருப்பதால், இதன் விலை உயர்வு நிறுவனங்களுக்கு பெரிய ஆபத்தை ஏற்படுத்தும். குறிப்பாக, புவிசார் அரசியல் (Geopolitical) பதற்றங்கள் காரணமாக இயற்கை எரிவாயு விநியோகம் மற்றும் விலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், புதிய ஆலைகளின் லாபத்தைக் கடுமையாகப் பாதிக்கலாம்.
அரசுக்கு அதிகரிக்கும் மானியச் செலவு:
2027 நிதியாண்டில் (FY27) மட்டும் உர மானியத்திற்காக அரசு ₹1.71 லட்சம் கோடி வரை செலவிட நேரிடும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. உலக சந்தையில் இயற்கை எரிவாயு விலை உயர்ந்தால், இந்தச் செலவு மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். இதன் காரணமாக, உற்பத்திச் செலவு, நிர்ணயிக்கப்பட்ட அதிகபட்ச சில்லறை விலையை (MRP) மிஞ்சினால், அரசுக்கு நிதிச்சுமை அதிகரிக்கும்.
கடந்த கால கொள்கைகளில் இருந்து கற்ற பாடங்கள்:
முன்னர் 2012-ல் கொண்டுவரப்பட்ட புதிய முதலீட்டுக் கொள்கை (NIP-2012), 6 புதிய உர ஆலைகளை அமைக்க வழிவகுத்தது. இதன் மூலம் ஆண்டுக்கு சுமார் 76.2 லட்சம் மெட்ரிக் டன் உற்பத்தி அதிகரித்ததோடு, 2023-24 வாக்கில் உள்நாட்டு உற்பத்தித் திறன் 283.74 லட்சம் மெட்ரிக் டன் ஆக உயர்ந்தது. அந்த கொள்கை, மானியக் கணக்கீடுகளில் தெளிவையும், நீண்ட கால சலுகைகளையும் வழங்கியது. தற்போது NIP-2012 காலாவதியானதாலும், தேவைக்கும் உற்பத்திக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரித்ததாலும் இந்த புதிய கொள்கை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
உரங்கள்: urea vs NPK:
Urea உரத்தைப் போலல்லாமல், NPK போன்ற உரங்களுக்கு Nutrient-Based Subsidy (NBS) என்ற திட்டம் உள்ளது. இதன் மூலம், உற்பத்தியாளர்கள் மூலப்பொருள் செலவுகள் மற்றும் தேவையைப் பொறுத்து விலை நிர்ணயிக்க அதிக சுதந்திரம் பெற்றுள்ளனர். ஆனால், Urea-விற்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட MRP மற்றும் அதிக மானியங்கள் இருப்பதால், அதன் விதிமுறைகள் தனித்துவமானவை. சமீபத்தில், உலகளாவிய உர விலைகள் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளன. Urea விலை மட்டும் $900 டன்னுக்கு மேல் இருமடங்காக உயர்ந்துள்ளது. இது அரசின் மானியச் செலவுகளை மேலும் அதிகரித்துள்ளது. மேற்கு ஆசியாவில் (West Asia) ஏற்பட்டுள்ள மோதல்கள் LNG விநியோகச் சங்கிலியைப் பாதித்துள்ளன. இது இந்தியாவின் எரிவாயு இறக்குமதியை நேரடியாகப் பாதிக்கக்கூடிய சூழல் உள்ளது. இதன் காரணமாக, உர உற்பத்தியில் 10% முதல் 15% வரை குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.
துறையின் நிலைத்தன்மைக்கு உள்ள முக்கிய ஆபத்துகள்:
அரசின் முயற்சிகளுக்கு மத்தியிலும், இந்தியாவின் உரத் துறை பலவீனமான நிலையில் உள்ளது. இறக்குமதி செய்யப்படும் இயற்கை எரிவாயுவை (70-80% உற்பத்திச் செலவு) பெரிதும் நம்பியிருப்பதால், உலகளாவிய விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் புவிசார் அரசியல் இடையூறுகளால் இது எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியதாக உள்ளது. மேற்கு ஆசியாவில் நடக்கும் போர், urea இறக்குமதி விலையை அதிகரிப்பதோடு, விநியோகச் சங்கிலியில் இடையூறுகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆண்டுக்கு 8 முதல் 10 மில்லியன் டன் வரை தேவையை விடக் குறைவாக இருப்பதால், வெளி காரணிகள் தொடர்ந்து விநியோகத்தைப் பாதிக்கும்.
விவசாயிகளுக்கான மானியம்:
விவசாயிகளுக்கு urea-வை மலிவான விலையில் கிடைக்கச் செய்வதில், அரசின் மானியச் செலவு அதிகரித்து வருவதால் நிதி நிலைத்தன்மைக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளது. 2027 நிதியாண்டிற்கான (FY27) மானியச் செலவு ₹1.71 லட்சம் கோடி என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உலக விலைகள் அதிகமாக இருந்தால், இது மேலும் அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது. CRISIL Ratings-ன் அறிக்கையின்படி, நீண்டகால இடையூறுகள் உற்பத்தி இழப்புகளுக்கும், மானியச் செலவில் கூர்மையான அதிகரிப்பிற்கும் வழிவகுக்கும். இந்தக் கொள்கையின் வெற்றி, முதலீட்டாளர்களின் ஆர்வத்தை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல; மாறாக, உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தையை ஸ்திரப்படுத்துவதிலும், நிலையான, மலிவான இயற்கை எரிவாயு விநியோகத்தை உறுதி செய்வதிலும் முக்கியமாகத் தங்கியுள்ளது.
கொள்கையின் இலக்குகளும் எதிர்கால சவால்களும்:
புதிய உர ஆலைகள் 4 ஆண்டுகளுக்குள் செயல்படத் தொடங்கவும், 8 ஆண்டுகள் வரை மானிய உத்தரவாதம் வழங்கவும் இந்தக் கொள்கை முயல்கிறது. ஆனால், இந்த முதலீடுகளின் வெற்றி, முக்கிய மூலப்பொருளான இயற்கை எரிவாயுவின் நிலையான, செலவு குறைந்த விநியோகத்தை அரசு எவ்வளவு சிறப்பாகப் பெறுகிறது என்பதைப் பொறுத்தது. புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி சிக்கல்கள் காரணமாக, உர மானிய பட்ஜெட்டை மேலும் அதிகரிக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும், இது அரசின் நிதி இலக்குகளைப் பாதிக்கலாம் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தத் துறையின் எதிர்காலம், இந்தக் குறிப்பிட்ட வெளிப்புற ஆபத்துகளைச் சமாளித்து, கணிக்கக்கூடிய கொள்கையின் கீழ் உள்நாட்டுத் திறனை விரிவுபடுத்துவதில் தங்கியுள்ளது.