இயற்கை விவசாயம்: விவசாயப் பங்குகளில் தாக்கமும், இரசாயன உர நிறுவனங்களுக்கு சவால்களும்!

இயற்கை விவசாயத்தை நோக்கிய இந்தியாவின் பயணம்!

உலக சந்தையில் நிலவும் நிலையற்ற தன்மை மற்றும் உர இறக்குமதி சார்ந்திருத்தல் போன்ற பிரச்சனைகளை சமாளிக்க, இந்திய அரசு தனது விவசாயக் கொள்கையில் ஒரு முக்கிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறது. தேசிய இயற்கை விவசாய இயக்கம் (National Mission on Natural Farming) மூலம், 2031 ஆம் ஆண்டுக்குள் 32.5 லட்சம் ஹெக்டேர் பரப்பளவை இயற்கை விவசாயத்தின் கீழ் கொண்டுவர இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இது, சுற்றுச்சூழல் நலன் சார்ந்த விஷயம் மட்டுமல்ல, நாட்டின் பாதுகாப்புக்கும் அவசியமான ஒன்றாக பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, சமீபத்திய புவிசார் அரசியல் பிரச்சனைகளால் உர விநியோகச் சங்கிலி பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

உரத் துறை நிறுவனங்களுக்கு என்ன பாதிப்பு?

இந்த கொள்கை மாற்றம், இரசாயன உரத் துறையில் உள்ள முதலீட்டாளர்களுக்கு ஒரு முக்கிய செய்தியை உணர்த்துகிறது. யூரியா, டிஏபி போன்ற உரங்களின் தேவையை நம்பி இயங்கும் நிறுவனங்களுக்கு இது ஒரு பெரிய சவாலாக இருக்கும். மத்திய அரசின் PM-PRANAM திட்டம், இரசாயன உரப் பயன்பாட்டைக் குறைக்கும் மாநிலங்களுக்கு நிதியுதவி அளிக்கிறது. இதனால், Rashtriya Chemicals and Fertilizers (RCF), Fertilizers and Chemicals Travancore (FACT), மற்றும் Deepak Fertilisers போன்ற நிறுவனங்களின் பங்கு விலைகளில் அழுத்தம் காணப்படுகிறது. இயற்கை விவசாயம் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், இந்த நிறுவனங்களின் நீண்டகால வளர்ச்சி குறைய வாய்ப்புள்ளது.

சவால்களும், செயலாக்கமும்

இயற்கை விவசாயத்திற்கு மாறுவது என்பது ஒரு சிக்கலான செயல்முறை. குறிப்பாக, ஆரம்ப ஆண்டுகளில் பயிர் விளைச்சல் குறையக்கூடும் என்ற அச்சம் விவசாயிகள் மற்றும் ஆய்வாளர்கள் மத்தியில் உள்ளது. இதற்கு முன், சில நாடுகள் திடீரென இந்த முறையை அமல்படுத்தி உணவுப் பாதுகாப்பு பிரச்சனைகளை சந்தித்தன. அந்த அனுபவங்களை கருத்தில் கொண்டு, இந்திய அரசு படிப்படியாக இந்த மாற்றத்தை செயல்படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது. இரசாயன உரங்களுக்கு உடனடியாக தடை விதிக்காமல், மண் வளம் மற்றும் உயிரி உள்ளீட்டு மையங்களை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இருப்பினும், பாரம்பரிய விவசாயத்திற்கு இணையாக உற்பத்தித் திறனை தக்கவைத்துக் கொள்வது இதன் வெற்றிக்கு முக்கியம்.

முக்கிய நோக்கங்கள்

இயற்கை விவசாயத்தை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், அரசின் மானியச் செலவையும் குறைக்க முடியும். யூரியா உற்பத்தியில் பயன்படுத்தப்படும் இயற்கை எரிவாயு போன்ற இறக்குமதி செய்யப்படும் மூலப்பொருட்களின் தேவையை குறைத்து, கரிம உரங்கள் மற்றும் மாற்று வழிகளை ஊக்குவிக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. முதலீட்டாளர்கள், விவசாயிகள் இந்த புதிய முறையை எந்த வேகத்தில் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்பதையும், அதன் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தில் என்ன மாற்றம் ஏற்படுகிறது என்பதையும் கண்காணிக்க வேண்டும். இந்த மாற்றம் விவசாயத் துறையை மேலும் வலுப்படுத்தும் அதே வேளையில், பாரம்பரிய விவசாய உள்ளீட்டு நிறுவனங்களின் வணிக மாதிரிகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. மாநில அளவிலான செயலாக்கம், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகளின் (FPOs) செயல்பாடு, மற்றும் அரசின் மானிய ஒதுக்கீட்டு கொள்கைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை முதலீட்டாளர்கள் உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.