இந்திய விவசாயம்: பசுமை வாயுக்களில் சிக்கல்! இயற்கை தீர்வான பயறு வகைகளுக்கு ஏன் முக்கியத்துவம் இல்லை?

இந்தியாவின் விவசாயம்: கிரீன்ஹவுஸ் வாயுக்களின் பெரும் பங்கு

இந்தியாவின் விவசாயத் துறை, நாட்டின் மொத்த கிரீன்ஹவுஸ் வாயுக்கள் வெளியேற்றத்தில் கணிசமான, சுமார் 16% பங்களிக்கிறது. பசுமைப் புரட்சிக்குப் பிறகு தீவிரமாகப் பின்பற்றப்படும் அரிசி-கோதுமை சாகுபடி முறைகளும், அளவுக்கு அதிகமான நைட்ரஜன் உரங்களின் பயன்பாடும் இதற்கு முக்கியக் காரணங்கள். குறிப்பாக, வெள்ளத்தால் சூழப்படும் நெல் வயல்களில் இருந்து மீத்தேன் (CH₄) வாயுவும், நைட்ரஜன் உரங்களால் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N₂O) வாயுவும் வெளியாகின்றன. இந்த தானியப் பயிர் சாகுபடி முறைகள், நிலத்தின் வளத்தைக் குறைப்பதுடன், நிலத்தடி நீர் மட்டத்தையும் பாதித்து, சுற்றுச்சூழல் சீரழிவிற்கும் வழிவகுக்கின்றன.

பயறு வகைகள்: இயற்கையான உமிழ்வு குறைப்பு தீர்வு

இப்பிரச்சனைகளுக்கு ஒரு சிறந்த இயற்கை தீர்வாக, கொண்டைக்கடலை, நிலக்கடலை, சோயாபீன்ஸ், பருப்பு வகைகள் போன்ற பயறு வகைப் பயிர்களை (Legumes) சாகுபடி செய்வது அமைகிறது. இந்தப் பயிர்கள், வளிமண்டலத்தில் உள்ள நைட்ரஜனை நேரடியாக மண்ணில் நிலைநிறுத்தும் தனித்துவமான திறன் கொண்டவை. இதன் மூலம், செயற்கை நைட்ரஜன் உரங்களின் தேவை பெருமளவு குறைக்கப்படுகிறது. இது நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N₂O) வாயு வெளியேற்றத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறது. 2023 ஆம் ஆண்டில் வெளியான ஒரு மெட்டா-அனாலிசிஸ் (meta-analysis) ஆய்வின்படி, பயறு வகைகள் ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் 70 கிலோ நைட்ரஜனை மண்ணில் நிலைநிறுத்துகின்றன. இது அதிக அளவு யூரியா உரங்களுக்குச் சமமானதாகும். இந்த இயற்கையான உரமிடுதல், பயிர்களின் வளர்ச்சியை வலுப்படுத்துவதுடன், மண்ணின் வளத்தையும் கணிசமாக அதிகரிக்கிறது.

மேம்பட்ட நில வளம், குறைந்த நீர் தேவை

பயறு வகைப் பயிர்கள் சாகுபடி செய்யப்படும் நிலங்கள், தானியப் பயிர் சாகுபடி நிலங்களை விட அதிக ஆரோக்கியத்துடன் திகழ்கின்றன. ஆய்வுகளின்படி, பயறு வகைப் பயிர்கள் சாகுபடியில் மண்ணில் உள்ள NPK (நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ், பொட்டாசியம்) சத்துக்கள் **11%**க்கும் அதிகமாகவும், கரியமில வாயு சேமிப்பு (Carbon Sequestration) 16-17% அதிகமாகவும் இருப்பதாகவும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. மேலும், இந்தப் பயிர்கள் தண்ணீரை மிகவும் திறம்படப் பயன்படுத்துகின்றன. மற்ற முக்கியப் பயிர்களை ஒப்பிடும்போது, சுமார் 25% குறைவான நீரே இதற்குத் தேவைப்படுகிறது. இத்தகைய சூழல் மண்டலச் சேவைகளுக்காக, அதாவது இயற்கையாக உரமிடுதல் மற்றும் நீரைச் சேமித்தல் போன்ற பயன்களின் மதிப்பை கணக்கிட்டால், பயறு வகைப் பயிர்கள் ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் ₹15,000 வரை பொருளாதாரப் பங்களிப்பை வழங்க முடியும்.

கொள்கை தடைகளால் தேங்கும் பயறு வகைகள்

இத்தனைப் பெருமளவு நன்மைகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் பயறு வகைகளின் முழுமையான ஆற்றல் இன்னும் பயன்படுத்தப்படவில்லை. தற்போது, விவசாய நிலங்களில் பயறு வகைப் பயிர்கள் சுமார் 21% மட்டுமே பயிரிடப்படுகின்றன. ஆனால், தானியப் பயிர்கள் கிட்டத்தட்ட பாதி நிலத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளன. இவற்றின் சாகுபடி விகிதம் மிக வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. பசுமைப் புரட்சியிலிருந்தே தானியங்களுக்கு, குறிப்பாக அரிசி மற்றும் கோதுமைக்கு சாதகமான கொள்கைகள், அவற்றிற்கான நீர்ப்பாசனம், விதைகள், உரங்களுக்கான மானியங்கள், மற்றும் குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலைகள் (Minimum Support Prices) ஆகியவை இந்த ஏற்றத்தாழ்வுக்கு அடிப்படைக் காரணங்களாகும். சந்தை ரீதியாகவும், தானியங்களுக்குக் கிடைக்கும் வலுவான கொள்முதல் மற்றும் விநியோக வசதிகள், பயறு வகைகளுக்குக் குறைவாகவே உள்ளன. இதுவே அவற்றின் பரவலான பயன்பாட்டைத் தடுக்கிறது.