இந்தியாவின் உணவு பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் மற்றும் உலகளாவிய வர்த்தக சமநிலைக்கான அரசின் புதிய நகர்வுகள் விவசாய சார்ந்த நிறுவனங்களின் லாபத்தை நேரடியாக பாதிக்கலாம்.
இந்திய அரசு உணவு பாதுகாப்புத் திட்டங்களையும், நிலையான உலகளாவிய வர்த்தகத்தையும் சமநிலைப்படுத்த தீவிரமாக செயல்பட்டு வருகிறது. தற்போதுள்ள National Food Security Act மூலம் கோடிக்கணக்கான மக்கள் பயன்பெறும் அதே வேளையில், தானியங்களை கொள்முதல் செய்யவும் சேமிக்கவும் அரசின் பட்ஜெட்டில் பெரும் பகுதி செலவிடப்படுகிறது. இது விவசாய தொழில்நுட்பம் மற்றும் நவீனமயமாக்கலுக்கு தடையாக இருப்பதாக நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை:
தற்போது அரிசி மற்றும் கோதுமை போன்ற அதிக நீர் தேவைப்படும் பயிர்களுக்கு வழங்கப்படும் Minimum Support Prices (MSP), நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறையக் காரணமாகிறது. அரசு பயிர் மாற்றத்தை (Crop Diversification) ஊக்குவிக்கும் போது, உரங்கள் மற்றும் விதைகள் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களின் வருவாய் அமைப்பில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்படலாம். பருப்பு மற்றும் சிறுதானிய சாகுபடி அதிகரிப்பு, இந்த நிறுவனங்களின் வணிக மாதிரியை மாற்றியமைக்கும்.
வர்த்தக ரீதியான ரிஸ்க்:
உள்நாட்டு உணவுப் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த அரசு அவ்வப்போது விதிக்கும் ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகள், விவசாய ஏற்றுமதி நிறுவனங்களுக்கு பெரும் நெருக்கடியைத் தருகின்றன. சர்வதேச ஒப்பந்தங்களை நீண்ட காலத்திற்கு பராமரிக்க முடியாமல் இந்த நிறுவனங்கள் திணறுவது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகிறது.
உலக வர்த்தக அமைப்பின் (WTO) தாக்கம்:
இந்தியாவின் விவசாய மானியங்களுக்கு எதிராக உலக வர்த்தக அமைப்பில் தொடர்ந்து அழுத்தங்கள் உள்ளன. இந்தியா தனது நலத்திட்டங்களைப் பாதுகாக்க 'Peace Clause' பயன்படுத்தினாலும், இந்த சர்வதேச அழுத்தங்கள் எதிர்காலத்தில் கொள்கை ரீதியான ரிஸ்க்குகளை (Regulatory Risk) உருவாக்கலாம்.
எதிர்கால வாய்ப்புகள்:
அரசு தனது நிதி ஒதுக்கீட்டை தானிய சேமிப்பிலிருந்து, கோல்டு செயின் (Cold Chain) மற்றும் உணவு பதப்படுத்தும் உள்கட்டமைப்பிற்கு மாற்றினால், அது லாஜிஸ்டிக்ஸ் மற்றும் இன்ஜினியரிங் நிறுவனங்களுக்கு புதிய வளர்ச்சிப் பாதையைத் திறக்கும். பட்ஜெட் அறிவிப்புகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு செலவினங்களை உன்னிப்பாக கவனிப்பதே முதலீட்டாளர்களுக்கு புத்திசாலித்தனமான முடிவாக இருக்கும்.