இந்தியாவின் கோகோ கனவு: தடைகளை தாண்டி விவசாயிகள் இலக்கை எட்டுவார்களா? பட்ஜெட் அறிவிப்புகள் தந்த நம்பிக்கை!

கோகோ இறக்குமதியில் இந்தியாவின் பெரும் செலவு!

இந்தியாவின் கோகோ சந்தையில், உள்நாட்டு உற்பத்திக்கும் தேவைக்கும் இடையே பெரும் இடைவெளி நிலவுகிறது. இதனால், ஆண்டுதோறும் $866 மில்லியன் மதிப்புள்ள கோகோ மற்றும் கோகோ தயாரிப்புகளை நாம் இறக்குமதி செய்கிறோம். இதன் மூலம், நமது உள்நாட்டு தேவையில் சுமார் 25-30% மட்டுமே பூர்த்தியாகிறது. இந்த இறக்குமதியை சார்ந்திருப்பது, நமது விநியோகச் சங்கிலியில் (supply chain) ஒருவித ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 2026-ம் ஆண்டில் இந்தியாவின் கோகோ உற்பத்தி 30,000 மெட்ரிக் டன் அளவை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், வேகமாக வளர்ந்து வரும் சாக்லேட் சந்தையின் தேவையை பூர்த்தி செய்ய இது போதுமானதாக இருக்காது. தற்போது, ஒரு மெட்ரிக் டன் கோகோவின் உலக சந்தை விலை சுமார் $3,200 ஆக உள்ளது. இது, வரலாற்று சராசரியை விட அதிகமாகும். இதனால், இறக்குமதி செலவுகளும், உள்நாட்டு விலைகளும் நேரடியாக பாதிக்கப்படுகின்றன.

பட்ஜெட்டில் கோகோவுக்கு ஊக்கம், ஆனால் விவசாயிகளுக்கு சவால்கள்!

யூனியன் பட்ஜெட் 2026-27, கோகோ போன்ற உயர் மதிப்பு பயிர்களை ஊக்குவிக்க புதிய திட்டங்களை அறிவித்துள்ளது. இதற்காக ₹350 கோடி ஒதுக்கீட்டில் ஒரு திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது, விவசாயிகள் வருமானத்தை மேம்படுத்துவதையும், பயிர் பல்வகைப்படுத்துதலையும் (crop diversification) நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. மத்திய விவசாய மற்றும் விவசாயிகள் நல அமைச்சகம், இந்த கட்டமைப்பு சவால்களை உணர்ந்து, ஒரு கொள்கை கட்டமைப்பை உருவாக்கி வருகிறது. ஆனாலும், இந்த கொள்கை லட்சியங்களை விவசாயிகளின் யதார்த்த நிலைக்கு கொண்டு வருவதில் பல தடைகள் உள்ளன. கோகோ பயிரில் இருந்து வருமானம் ஈட்ட 3 முதல் 5 ஆண்டுகள் ஆகும். மேலும், கணிசமான முன் முதலீடும் தேவைப்படுகிறது. இதனால், குறுகிய கால வருமானத்தை எதிர்பார்க்கும் சிறு விவசாயிகளுக்கு இது ஒரு பெரிய சவாலாகவே உள்ளது. மேலும், இறக்குமதி செய்யப்படும் முடிக்கப்பட்ட கோகோ தயாரிப்புகளுக்கு சாதகமான 'இன்வர்டட் டியூட்டி' (inverted duty) அமைப்பு, உள்ளூர் விவசாயிகள் மற்றும் பதப்படுத்துபவர்களுக்கு லாபகரமானதாக இல்லை.

உள்நாட்டு கோகோ வளர்ச்சிக்கு முக்கிய தடைகள்

சிறந்த சூழ்நிலைகளில், இந்திய கோகோவின் மகசூல் உலக சராசரியை விட 2.5-5 கிலோ/மரம் என மிக அதிகமாக இருக்கும். இது உலக சராசரியான 0.25 கிலோ/மரம் உடன் ஒப்பிடும்போது மிகப்பெரிய வித்தியாசம். இருப்பினும், இந்த பொருளாதார மற்றும் கட்டமைப்பு தடைகள் பரவலான விவசாயத்தை தடுக்கின்றன. தரமான விதைகளுக்கான குறைந்த அணுகல், சீரற்ற அரசு ஆதரவு ஆகியவை நிலையான வளர்ச்சியை பாதிக்கின்றன. பயன்படுத்தப்படாத பதப்படுத்தும் திறன் (processing capacity) மதிப்பு கூட்டுதலையும் (value addition) கட்டுப்படுத்துகிறது. மேலும், மேற்கு ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள கோகோ வீங்கிய மொட்டு வைரஸ் (cocoa swollen shoot virus) போன்ற நோய் பாதிப்புகள், வானிலை மாற்றங்கள், புவிசார் அரசியல் காரணங்களால் உலக கோகோ சந்தையில் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் (price volatility) காணப்படுகின்றன. இந்த வெளிப்புற சவால்களுடன் உள்நாட்டு சிக்கல்களும் சேரும்போது, இந்திய விவசாயிகள் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

கோகோ உற்பத்தியை அதிகரிக்கவும், மதிப்பை உயர்த்தவும் வழிகள்

இந்தியாவை 2040-41க்குள் கோகோ உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெற்ற, உலகளவில் போட்டித்திறன் கொண்ட நாடாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே நீண்டகால இலக்கு. இதை அடைய, ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகள் மற்றும் புதிய கொள்கை அணுகுமுறைகள் தேவை. ஒரு தேசிய கோகோ பணி (National Mission on Cocoa) அமைத்தல், விதை தோட்டங்களை விரிவுபடுத்துதல், முதன்மை பதப்படுத்தும் உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்தல் போன்றவை முக்கிய பரிந்துரைகளாகும். இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கு சாதகமாக இருக்கும் வரி விதிப்பை (duty inversion) சரிசெய்வது, உள்நாட்டு பதப்படுத்துதலை ஊக்குவிக்கவும் முதலீடுகளை ஈர்க்கவும் அவசியம். இந்தியாவின் சாக்லேட் சந்தை 2025-க்குள் 7%+ CAGR உடன் $3 பில்லியன்-ஐ தாண்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு வலுவான உள்நாட்டு தேவை தளத்தை வழங்குகிறது. இந்தியாவின் அதிக மகசூல் திறனைப் பயன்படுத்தி, விவசாயிகளின் பொருளாதார நிலைத்தன்மை மற்றும் இடர் மேலாண்மைக்கு (risk management) இலக்கு ஆதரவை வழங்குவதன் மூலம், நாடு இறக்குமதி சார்புநிலையிலிருந்து உள்நாட்டு வலிமைக்கு மாறி, குறிப்பிடத்தக்க மதிப்பு கூட்டுதலையும் விவசாயிகளின் செழிப்பையும் அடைய முடியும்.