நிதிப் பற்றாக்குறையும், அரசு நிதியின் ஆதிக்கமும்
இந்திய விவசாயம் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள், தட்பவெப்ப மாற்றங்களால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் அபாயத்தில் உள்ளன. இதைச் சமாளிக்கத் தேவையான 'தகவமைப்பு நிதியில்' (Adaptation Finance) நாடு பெரும் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது.
2035-ம் ஆண்டுக்குள், இந்திய விவசாயத் துறைக்கு தட்பவெப்ப மாற்றங்களை எதிர்கொள்ள ஆண்டுக்கு $310 பில்லியன் முதல் $365 பில்லியன் வரை நிதி தேவைப்படும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், விவசாயம் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்புத் துறைக்குத் தேவையான நிதியில் வெறும் 20% மட்டுமே கிடைக்கிறது. சர்வதேச அளவில், இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளுக்கு ஆண்டுக்கு $26 பில்லியன் மட்டுமே சர்வதேச பொது நிதி கிடைக்கிறது.
தனியார் முதலீடுகள் தயங்குவது ஏன்?
உள்நாட்டிலேயே, விவசாயத் தகவமைப்புக்கான நிதியில் 98% முதல் 99% வரை மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் பொது நிதியே பங்களிக்கிறது. தனியார் துறையின் பங்களிப்பு வெறும் 1% மட்டுமே. விவசாயத்தில் முதலீட்டு அபாயங்கள் அதிகம், தீவிர வானிலை மாற்றங்கள், நீண்ட கால லாபம், மற்றும் சிறு, சிறு நில உரிமையாளர்கள் என பல காரணங்களால் தனியார் முதலீடுகள் தயங்குகின்றன. உலக அளவிலேயே, தகவமைப்பு நிதிகளில் தனியார் துறை பங்களிப்பு சுமார் 3% மட்டுமே உள்ளது.
எதிர்கொள்ளும் சவால்களும், தீர்வுக்கான முயற்சிகளும்
COP30 மாநாட்டில், இந்தியா மற்றும் பிற நாடுகள் இணைந்து, 'கிரீன் கிளைமேட் ஃபண்ட்' (Green Climate Fund - GCF) போன்ற தளங்கள் மூலம் உள்நாட்டுப் பொது நிதி, தனியார் முதலீடு மற்றும் சர்வதேச நிதியை ஒருங்கிணைக்க ஒரு திட்டத்தை வகுத்துள்ளன. GCF இந்தியாவில் தட்பவெப்ப மாற்றத் தகவமைப்பு திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்கிறது.
பொதுவாக, நிலையான விவசாயத் துறையில் தனியார் முதலீடு அதிகமாக இருந்தாலும், தட்பவெப்ப மாற்ற தகவமைப்புக்கான குறிப்பிட்ட பிரிவில், அதன் அபாயங்கள் மற்றும் குறைவான நிதி லாபம் காரணமாக தனியார் மூலதனம் ஈர்க்கப்படுவது கடினமாக உள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக, இந்திய அரசு தகவமைப்பு நிதியில் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளது. தட்பவெப்ப மாற்ற நிதி வகைப்பாடு (climate finance taxonomy) போன்ற கொள்கை முயற்சிகள், தனியார் முதலீடுகளை ஈர்க்க முயல்கின்றன.
சந்தை பார்வை மற்றும் எதிர்காலத் திசை
ஒட்டுமொத்த 'அக்ரி-டெக்' (agri-tech) துறைக்கு முதலீட்டாளர்கள் மத்தியில் நல்ல வரவேற்பு உள்ளது. ஆனால், இந்த முதலீடுகள் பெரும்பாலும் உற்பத்தித்திறன் மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்துகின்றனவே தவிர, தட்பவெப்ப மாற்ற தகவமைப்பில் அல்ல. தட்பவெப்ப மாற்றங்களால் இந்தியாவுக்கு ஏற்பட்டுள்ள இழப்புகள் மட்டும் கடந்த 30 ஆண்டுகளில் $170 பில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பொது நிதியை அதிகளவில் நம்பியிருப்பது ஒரு முக்கிய பலவீனமாகும். GCF போன்ற சர்வதேச நிதிகளைப் பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்கள், நிர்வாக மற்றும் கொள்கைச் செயலாக்க அபாயங்களை (management and policy execution risks) ஏற்படுத்துகின்றன. இந்திய விவசாயத் துறையில் தட்பவெப்ப மாற்ற தகவமைப்பு நிதியுதவிக்கான எதிர்காலம், இந்த நிதிப் பற்றாக்குறையைக் குறைப்பதில் தான் உள்ளது. GCF ஆதரவு தளங்கள் மற்றும் இடர் குறைப்பு வழிமுறைகள் (de-risking mechanisms) தனியார் துறை ஈடுபாட்டைத் தூண்டுவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும்.