அரசு எடுக்கும் அதிரடி நடவடிக்கை
இந்தியாவில் விவசாய உரங்களின் தட்டுப்பாட்டைத் தவிர்க்க, அரசு அதிரடி நடவடிக்கைகளில் இறங்கியுள்ளது. குறிப்பாக, மேற்கு ஆசியாவில் (West Asia) ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடியால், உரம் இறக்குமதி செய்வதற்கான வழிகளைப் பன்முகப்படுத்த (diversify) முடிவு செய்துள்ளது. இதற்காக, பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சகம் (Ministry of Petroleum and Natural Gas) ஒரு சிறப்புப் பணிக்குழுவை (task force) அமைத்துள்ளது. இந்த குழு, உலகளவில் உர விநியோகத்தை ஆராய்ந்து, ரஷ்யா, மொராக்கோ, ஆஸ்திரேலியா, இந்தோனேஷியா, மலேசியா, ஜோர்டான், கனடா, அல்ஜீரியா, எகிப்து, ஃபின்லாந்து, டோகோ போன்ற 16 நாடுகளிடமிருந்தும் உரங்களை இறக்குமதி செய்யப் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தி வருகிறது. 16 இந்திய தூதரகங்களும் (Indian Missions) இந்த முயற்சியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளன.
செலவை விட பாதுகாப்பு முக்கியம்!
இந்த புதிய இறக்குமதி உத்தி, உரங்களின் விநியோகப் பாதுகாப்பிற்கு (supply security) முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. இதன் காரணமாக, இறக்குமதி செலவுகள் (import costs) அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது. முன்பு குறிப்பிட்ட சில நாடுகளில் மட்டும் சார்ந்திருந்த நிலை மாறி, பல நாடுகளில் இருந்து வாங்குவதால், ஒரு யூனிட் உரத்திற்கான விலை உயரக்கூடும். இது, ஏற்கனவே அதிகமாக உள்ள உர மானியங்களுக்கான (fertilizer subsidies) அரசு செலவினங்களையும் அதிகரிக்கச் செய்யலாம். எனவே, செலவைக் குறைப்பதைவிட, விவசாயிகளுக்குத் தடையின்றி உரம் கிடைப்பதை அரசு உறுதி செய்ய முயல்கிறது.
மாற்று உரங்களுக்கும் முக்கியத்துவம்
உர இறக்குமதியை விரிவுபடுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், அம்மோனியம் சல்பேட் (Ammonium Sulphate - AS), ட்ரிபிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் (Triple Superphosphate - TSP), சிங்கிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் (Single Superphosphate - SSP), மற்றும் நானோ உரங்கள் (Nano fertilizers) போன்ற மாற்று உரங்களையும் (alternative fertilizers) கையிருப்பில் வைத்திருக்க அரசு நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது. இது, எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட உரப் பிரிவிலும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டாலும், விவசாயப் பணிகளைத் தொடர உதவும்.
சாத்தியமான சிக்கல்களும் நிதிச் சுமையும்
புதிய சப்ளையர்களைத் தேடும் இந்த உத்தி, சர்வதேச அளவில் நிலவும் புவிசார் அரசியல் (geopolitical issues) சிக்கல்களையும், விலை ஏற்ற இறக்கங்களையும் இந்தியாவை மேலும் சந்திக்க வைக்கும். மேலும், இந்த விரிவான இறக்குமதி நிர்வாகம், தரக்கட்டுப்பாடு (quality control) போன்ற விஷயங்களிலும் கூடுதல் கவனம் தேவைப்படும். இறக்குமதி செலவுகள் அதிகரிப்பதால், மானியங்களுக்கான நிதிச் சுமை அரசுக்கு அதிகரிக்கும். இது, மற்ற துறைகளுக்கான பட்ஜெட் ஒதுக்கீட்டில் (budget cuts) தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். சில ஆய்வாளர்கள், இந்த மானியச் சுமை அதிகரிப்பு, விவசாயிகளின் லாபத்தைக் குறைத்து, விளைச்சலையும் பாதிக்கக்கூடும் என்றும் கவலை தெரிவிக்கின்றனர்.
எதிர்காலத் தேவை
உலக உரச் சந்தை, தொடர்ந்து புவிசார் அரசியல் காரணங்களாலும், எரிசக்தி விலை ஏற்ற இறக்கங்களாலும் (energy prices) நிலையற்றதாகவே இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தற்போதைய அரசு உத்தி, உடனடி விநியோகச் சிக்கல்களைச் சமாளிக்க உதவும். ஆனால், நீண்ட காலத்திற்கு, உள்நாட்டு உர உற்பத்தியை அதிகரிப்பது, புதிய மற்றும் செலவு குறைந்த உரத் தீர்வுகளைக் கண்டறிவது ஆகியவை விவசாயத் துறையின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.