இந்திய வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்: விவசாயிகளுக்கு முழு பாதுகாப்பு! இறக்குமதிக்கு புதிய கட்டுப்பாடுகள்!

விவசாயிகள் நலனுக்கு முன்னுரிமை

மத்திய வேளாண் அமைச்சர் சிவராஜ் சிங் சௌகான், நாட்டின் வர்த்தக பேச்சுவார்த்தைகளில் விவசாயிகளின் நலனுக்கு முதலிடம் அளிக்கப்படுவதாகவும், முக்கியமான விவசாயப் பொருட்களுக்கு வலுவான பாதுகாப்பு வழங்கப்படுவதாகவும் உறுதிபடத் தெரிவித்துள்ளார்.

கோதுமை, அரிசி, மக்காச்சோளம் போன்ற உணவுப் பாதுகாப்புக்கு அடிப்படையான முக்கிய பயிர்கள் இறக்குமதி பாதிப்புகளிலிருந்து முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவின் தற்சார்பு நிலையை வலுப்படுத்தும் கொள்கையின் ஒரு பகுதியாக, இந்த முக்கிய தானியங்கள் இறக்குமதியிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன.

உண்மையில், இந்தியா தற்போது உலகின் மிகப்பெரிய அரிசி உற்பத்தியாளராக உருவெடுத்துள்ளது. 150.18 மில்லியன் டன் அரிசியை உற்பத்தி செய்து, சீனாவை மிஞ்சியுள்ளது. பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் உத்தரவின்படி, பால், நெய், தயிர், பனீர் போன்ற பால்பொருட்களும் இறக்குமதிக்குத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. இது லட்சக்கணக்கான பால் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் செய்யப்பட்டுள்ளது. சோயாபீன்ஸ் மற்றும் மக்காச்சோளம் போன்ற முக்கிய விவசாய உள்ளீடுகளுக்கும் சலுகைகள் வழங்கப்படவில்லை.

பருத்தி போன்ற சில பொருட்களில், உள்நாட்டு உற்பத்தி தேவையை முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்யாத நிலையில், முக்கிய ஜவுளித் துறையைப் பராமரிக்க வரையறுக்கப்பட்ட இறக்குமதிகள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன. இந்த ஜவுளித்துறை, ஏற்றுமதியில் சுமார் ₹4 லட்சம் கோடி பங்களிப்பை அளிக்கிறது.

மேலும், ராஜஸ்தானில் பிரதானமாக விளையும் சீரகம் மற்றும் வெந்தயம் போன்ற முக்கிய மசாலாப் பயிர்கள் இறக்குமதியிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இது அமெரிக்கா போன்ற சந்தைகளில் இந்திய மசாலாப் பொருட்களுக்கு சுங்க வரி இல்லாத (Zero-duty) வாய்ப்பை ஏற்படுத்தி, விவசாயிகளின் வருமானத்தை உயர்த்தியுள்ளது.

கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இறக்குமதிகள்: ஆப்பிள் விவகாரம்

இந்தியாவின் நுணுக்கமான வர்த்தக உத்தியை ஆப்பிள் இறக்குமதி முறை காட்டுகிறது. இந்தியா ஆண்டுதோறும் சுமார் 5.5 லட்சம் மெட்ரிக் டன் ஆப்பிள்களை இறக்குமதி செய்கிறது. இதில் பெரும்பாலானவை துருக்கி, ஈரான் போன்ற நாடுகளிலிருந்து வருகின்றன.

அமெரிக்காவிலிருந்து சுமார் 1 லட்சம் மெட்ரிக் டன் ஆப்பிள்களை இறக்குமதி செய்ய அரசு அனுமதித்துள்ளது. இந்த இறக்குமதி புதிய நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டது: ஒரு கிலோவுக்கு ₹80 குறைந்தபட்ச இறக்குமதி விலை (MIP) மற்றும் 25% இறக்குமதி வரி. இதனால், இறக்குமதி செய்யப்படும் ஆப்பிள்களின் மொத்த விலை சுமார் ₹100 ஆகிறது. முன்பு இருந்த 50% வரி மற்றும் ₹50/kg MIP உடன் ஒப்பிடுகையில் இது சற்று மாறுபட்டாலும், உள்நாட்டு விவசாயிகளுக்கு அச்சுறுத்தல் இல்லை என அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்.

எனினும், ஹிமாச்சல பிரதேசம் மற்றும் ஜம்மு காஷ்மீர் போன்ற உள்நாட்டு ஆப்பிள் விவசாயிகளிடையே, இந்த ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட இறக்குமதிகள் கூட, சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் உள்நாட்டு ஆப்பிள்களின் விலையைக் குறைக்கக்கூடும் என்ற அச்சம் நிலவுகிறது.

இந்தியாவின் உள்நாட்டு ஆப்பிள் உற்பத்தி ஆண்டுக்கு சுமார் 20-21 லட்சம் டன் ஆக உள்ளது. ஆனால் தேவை 25-26 லட்சம் டன்க்கும் அதிகமாக இருப்பதால், இறக்குமதி அவசியமாகிறது. தற்போதைய வரி விதிப்பு முறை, மலிவான ஆப்பிள்கள் சந்தையில் வெள்ளம் போல் வருவதைத் தடுக்கும் முக்கிய பாதுகாப்பாகும்.

துறைசார்ந்த இயக்கவியல் மற்றும் வர்த்தக சமநிலை

வேளாண்துறை, FY26 இல் 3-3.5% வளர்ச்சி அடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் மீன்வளம் போன்ற துணை நடவடிக்கைகள் வருமானத்தை அதிகரித்து வருகின்றன.

விவசாய ஏற்றுமதிகள் வலுவான வளர்ச்சியைக் காட்டியுள்ளன. FY20 இல் $34.5 பில்லியன் ஆக இருந்தவை, FY25 இல் $51.1 பில்லியன் ஆக உயர்ந்துள்ளன. 2024 இல், அமெரிக்காவுடன் விவசாயப் பொருட்களில் இந்தியா வர்த்தக உபரியை (Trade Surplus) பராமரிக்கிறது, இதன் மதிப்பு $3.6 பில்லியன் ஆகும்.

உலகளவில், வர்த்தகப் பாதுகாப்புவாதம் (Protectionism) அதிகரித்து வருகிறது. எனினும், ஜனவரி 2026 இல், இந்தியா ஒட்டுமொத்த வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை (Trade Deficit) $34.68 பில்லியன் ஆகக் கண்டுள்ளது. ஜவுளித்துறை, ஏற்றுமதியில் ₹4 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமான மதிப்புடன், கணிசமான வளர்ச்சி கண்டு வருகிறது.

சவால்களும் எதிர்காலமும்

சில பொருட்களுக்கு (பருத்தி) இறக்குமதியை நம்பியிருப்பது விநியோகச் சங்கிலி பலவீனங்களைக் காட்டுகிறது. கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆப்பிள் இறக்குமதிகள், உள்நாட்டு விளைபொருட்களின் விலையில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

இந்தியாவின் maize மற்றும் soybean போன்ற பயிர்களின் மகசூல், அமெரிக்கா போன்ற உலகளாவிய போட்டியாளர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் பின்தங்கியுள்ளது. தொடரும் ஒட்டுமொத்த வர்த்தகப் பற்றாக்குறை, பொருளாதார அழுத்தங்களைக் காட்டுகிறது. உலகளாவிய பாதுகாப்புவாதத்தின் போக்கு, ஏற்றுமதி போட்டித்தன்மையில் நிலையற்ற தன்மையை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

அரசு, உயர் மதிப்பு விவசாயம், பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் தொழில்நுட்ப adoption ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறது. 2026க்குள் 70% விவசாயிகள் டிஜிட்டல் விவசாயக் கருவிகளைப் பயன்படுத்துவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தியா-அமெரிக்க வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகள், உள்நாட்டு நலன்களைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், உறவுகளை மறுசீரமைக்கும் ஒரு முயற்சியாகும்.