அரிசியை எத்தனால் தயாரிக்க பயன்படுத்துவதில் மத்திய அரசு திட்டம்: உணவுப் பணவீக்கம் குறித்த அச்சம்!

மத்திய அரசு **7.2 மில்லியன் டன்** அரிசியை எத்தனால் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தும் திட்டம், உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் பதுக்கல் குறித்த கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்துக்கொண்டு எரிபொருள் இலக்குகளை அடைவது எப்படி என்பதே கேள்வி.

அரிசி-எத்தனால் திட்டம்: ஒரு பார்வை

மத்திய அரசு 7.2 மில்லியன் டன் அரிசியை இந்திய உணவு கழகத்தின் (FCI) மூலம் எத்தனால் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தும் திட்டம் தற்போது தீவிர ஆய்வில் உள்ளது. இந்த முயற்சி நாட்டின் பசுமை எரிபொருள் மாற்றத்தை (Green Fuel Transition) ஊக்குவிக்கும் நோக்கில் இருந்தாலும், எரிசக்தி தேவைகளுக்கும், அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களின் கிடைப்பிற்கும் இடையே உள்ள சமநிலையை தாக்குப்பிடிப்பது குறித்த விவாதத்தை இது தூண்டியுள்ளது.

உணவுப் பொருட்களின் விலை மற்றும் விநியோகத்தில் தாக்கம்?

சந்தை வல்லுநர்கள், இவ்வளவு பெரிய அளவிலான அரிசியை பொது விநியோக முறையிலிருந்தோ அல்லது திறந்த சந்தையிலிருந்தோ எத்தனால் உற்பத்திக்கு திருப்பினால், அதன் இருப்பு குறையக்கூடும் என்று அஞ்சுகின்றனர். அரிசி கையிருப்பு குறைந்தால், அது பதுக்கலுக்கு வழிவகுத்து, அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையில் ஏற்ற இறக்கங்களை ஏற்படுத்தலாம். சாதாரண மக்களுக்கு அரிசி விலை உயர்ந்தால், குடும்ப பட்ஜெட்டில் பெரும் சுமை ஏற்படும். எனவே, அரசின் தானிய இருப்பு மேலாண்மை இந்த கொள்கையின் வெற்றியை நிர்ணயிக்கும்.

மாற்று உற்பத்தி யுக்திகள்

இந்த ஆபத்துக்களைக் குறைக்க, நிபுணர்கள் ஒரு புதிய யுக்தியை பரிந்துரைக்கின்றனர். எத்தனால் உற்பத்திக்கு ஏற்ற, அதிக விளைச்சல் தரும் அரிசி வகைகளை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (ICAR) மற்றும் இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (IARI) போன்ற நிறுவனங்களின் நிபுணத்துவத்தைப் பயன்படுத்தி, உற்பத்தி திறனை மேம்படுத்தலாம். வெறும் உணவுப் பொருட்களை திசை திருப்புவதற்கு பதிலாக, அறிவியல் அடிப்படையிலான விளைச்சல் மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம், உணவுப் பாதுகாப்பை சமரசம் செய்யாமல் எரிசக்தி இலக்குகளை அடைய அரசு முயற்சி செய்யலாம்.

மேலும், உத்தரகாண்ட், இமாச்சல பிரதேசம், ஜார்கண்ட், சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஜம்மு காஷ்மீர் போன்ற மாநிலங்களில் உள்ள பயன்படுத்தப்படாத நிலங்களை (Underutilized Land) மேம்படுத்துவது குறித்தும் ஆலோசனைகள் உள்ளன. இப்பகுதிகளில் எத்தனால் சார்ந்த விவசாயத்தில் கவனம் செலுத்துவது, உள்ளூர் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவளித்து, கிராமப்புற வருமானத்தை மேம்படுத்தும். இது தேவையான அளவை வழங்குவதற்கான ஒரு நிலையான பாதையை வழங்கும்.

முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் துறை சார்ந்த கவனிக்க வேண்டியவை

முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் சந்தைப் பங்கேற்பாளர்கள், அரசின் இறுதி அமலாக்கத் திட்டத்தை (Implementation Roadmap) உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும். விவசாய ஆராய்ச்சி ஒத்துழைப்பு அல்லது பயன்படுத்தப்படாத நிலங்களில் சாகுபடியை அதிகரிக்க குறிப்பிட்ட மாநிலங்களுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்குவது போன்ற மாற்றங்கள் கொள்கையில் வருமா என்பதை எதிர்கால அறிவிப்புகள் தெளிவுபடுத்தும். ஒதுக்கீடு அளவு அல்லது எத்தனால் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்படும் மூலப்பொருட்களில் ஏதேனும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டால், அது தானியம் சார்ந்த எத்தனால் மூலப்பொருட்களை நம்பியிருக்கும் டிஸ்டில்லரிகள் மற்றும் சர்க்கரை ஆலைகளின் செயல்பாட்டு லாப வரம்புகளை (Operational Margins) பாதிக்கலாம். உள்நாட்டு உணவுச் சந்தையில் இடையூறுகள் ஏற்படாமல், மூலப்பொருள் விநியோகம் திறன் விரிவாக்கத்துடன் ஒத்துப்போகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே இந்த கொள்கையின் நீண்டகால வெற்றி அமையும்.