உணவுப் பற்றாக்குறையும், வீணடிப்பும்: ஒரு முரண்பாடு
உலகம் அனைவருக்கும் போதுமான உணவை உற்பத்தி செய்கிறது. ஆனாலும், 318 மில்லியன் மக்கள் தினசரி பட்டினியை எதிர்கொள்கின்றனர். இந்த மோசமான நிலைமைக்கு முக்கிய காரணம், பெரும் அளவிலான உணவு வீணடிப்புதான். 2022 ஆம் ஆண்டில் மட்டும், உலகளவில் 1.05 பில்லியன் டன் உணவு குப்பைக்குச் சென்றுள்ளது. இது வெறும் உணவு இழப்பு மட்டுமல்ல, உலகளாவிய கிரீன்ஹவுஸ் வாயு உமிழ்வில் (Greenhouse gas emissions) **10%**க்கும் இதுவே காரணம். இதனால், பருவநிலை மாற்றப் பிரச்னைகளும் அதிகரிக்கின்றன.
இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்புச் சிக்கல்கள்
2025 குளோபல் ஹங்கர் இன்டெக்ஸ் (Global Hunger Index) பட்டியலில், 123 நாடுகளில் இந்தியா 102வது இடத்தில், 25.8 என்ற 'தீவிரமான' உணவுப் பாதுகாப்பின்மை (serious food insecurity) குறியீட்டுடன் உள்ளது. இது இந்தப் பிரச்னையின் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது. இந்தியாவில், வீடுகளில் உணவு வீணாவது உலக சராசரியை விட குறைவாக இருந்தாலும், நுகர்வோரைச் சென்றடைவதற்கு முன்பே பெரும் அளவிலான உணவு இழப்பு ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக, பஞ்சாப் போன்ற முக்கிய விவசாயப் பகுதிகளில் ஏற்படும் தீவிர வானிலை மாற்றங்கள் மற்றும் அறுவடைக்குப் பிந்தைய (post-harvest) முறையற்ற சேமிப்பு வசதிகள் காரணமாக, தேவையான மக்களுக்கு உணவு சென்றடைவதே இல்லை.
உணவு வீணடிப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் வழிகள்
இந்த சிக்கலான நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காண, குறிப்பிட்ட நடவடிக்கைகள் அவசியம். நிபுணர்கள், பஞ்சாப், ஹரியானா, உத்தரப்பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் ஒரு தேசிய 'கோல்ட் செயின்' (cold-chain) அமைப்பை ஏற்படுத்துவதை பரிந்துரைக்கின்றனர். ஐரோப்பிய நாடுகளைப் போல, உபரியாக உள்ள உணவை வீணாக்காமல், உரியவர்களுக்குச் சென்றடையச் செய்யும் உணவு தான திட்டங்களை (food donation programs) செயல்படுத்துவது நல்லது. அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளைக் குறைக்க விவசாயிகளுக்குத் தேவையான தொழில்நுட்ப உதவிகளை வழங்குவது, உணவு வீணடிப்பைக் கண்காணிக்க ஒழுங்குமுறைகளை ஏற்படுத்துவது போன்றவையும் முக்கிய படிகள். இறுதியில், ஆடம்பரத்துடன் அதிக உணவைச் சேர்ப்பதை நிறுத்தி, உணவுப் பாதுகாப்பை ஒரு குடிமைக் கடமையாகக் கருதும் கலாச்சார மாற்றம் தேவை.
