Turkey, Pakistan, Qatar மற்றும் Indonesia நாடுகள் இணைந்து புதிய 'Badr Pact' ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளன. ராணுவ தளவாட உற்பத்தியில் வெளிநாடுகளைச் சார்ந்திருப்பதை குறைக்க, இந்த 4 நாடுகளும் ஒன்றிணைந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான Defence Ecosystem-ஐ உருவாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளன.
ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய நோக்கம்
தோஹாவில் கையெழுத்தான இந்த Badr Memorandum of Understanding (MoU), நான்கு நாடுகளின் ராணுவ உற்பத்தி திறனை ஒருங்கிணைக்கும் நோக்கம் கொண்டது. குறிப்பாக, மேற்கத்திய நாடுகள், ரஷ்யா மற்றும் சீனாவைச் சார்ந்திருக்கும் தற்போதைய நிலையை மாற்றி, சுயமாக ராணுவத் தளவாடங்களை உற்பத்தி செய்வதே இதன் இலக்கு.
நாடுகளின் பங்களிப்பு
- Turkey: டிரோன் தயாரிப்பு மற்றும் ஐந்தாம் தலைமுறை போர் விமானத் தொழில்நுட்பம்.
- Pakistan: ராணுவ உற்பத்தி மையங்கள் மற்றும் கப்பல் கட்டும் தளங்கள் (Shipyards).
- Qatar: ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கான (R&D) முதலீடு.
- Indonesia: ராணுவத் தளவாடங்களுக்கான பெரிய சந்தை மற்றும் உள்ளூர் உற்பத்தித் திறன்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய சவால்கள்
இது ஒரு முழுமையான ராணுவப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் அல்ல; மாறாக தொழில்முறை மற்றும் வர்த்தக ஒத்துழைப்பு மட்டுமே. இருப்பினும், அதிநவீன ஜெட் என்ஜின்கள் மற்றும் ஏவியானிக்ஸ் (Avionics) போன்ற நுணுக்கமான பாகங்களை உற்பத்தி செய்வது பெரிய சவாலாக இருக்கும். தற்போது இந்த நாடுகள் இத்தகைய உதிரிபாகங்களுக்கு சீனா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளைத்தான் நம்பியுள்ளன.
இந்தக் கூட்டணி தற்போதுள்ள Medium Tanks மற்றும் Corvettes உற்பத்தியை அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கும். ஆனால், கூட்டுச் சப்ளை செயின்களை (Supply Chain) ஒருங்கிணைப்பதில் ஏற்படக்கூடிய லாஜிஸ்டிக்ஸ் சிக்கல்கள் மற்றும் உற்பத்தி தாமதங்கள், இந்தத் திட்டத்தின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளாக இருக்கும். நீண்ட கால அடிப்படையில், உலகளாவிய ராணுவ வர்த்தக சந்தையில் இந்த ஒப்பந்தம் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வாய்ப்புள்ளது.