ਭਾਰਤ ਨੇ ਚਿਪ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ Semicon India 2.0 ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਹਿਤ ₹1.27 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। Tata Electronics ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ **$50 ਬਿਲੀਅਨ** ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਮਾਰਕੀਟ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ 'Execution Risk' ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਹੁਣ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ 2026 ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਇਆ ₹1,27,500 ਕਰੋੜ ਦਾ 'Semicon India 2.0' ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚਿਪ ਇੰਪੋਰਟ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ 2017 ਤੋਂ 2025 ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰਤ ਨੇ ਚਿਪਸ ਦੀ ਦਰਾਮਦ 'ਤੇ $150 ਬਿਲੀਅਨ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਮੁੱਖ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਢੋਲੇਰਾ (Dholera) ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ Tata Electronics ਤਾਈਵਾਨ ਦੀ Powerchip Semiconductor Manufacturing Corporation (PSMC) ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ₹91,000 ਕਰੋੜ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਦਸੰਬਰ 2026 ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲੀ ਸਿਲੀਕਾਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, Applied Materials $5 ਬਿਲੀਅਨ ਅਤੇ Lam Research ਲਗਭਗ ₹10,000 ਕਰੋੜ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕੀ ਹੈ ਚੁਣੌਤੀ?
ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਮਾਰਕੀਟ 2026 ਵਿੱਚ $50 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ 2030 ਤੱਕ $110 ਬਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ 'Execution Risk' ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਫੈਬਸ (Fabs) ਲਗਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਕੰਮ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤਾਈਵਾਨ ਜਾਂ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਰਗਾ ਮੈਚਿਓਰ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਲਾਗਤ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
