30 ਤੋਂ 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਪਲਾਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੱਚਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਨੂੰ ਡਾਇਵਰਸੀਫਾਈ (Diversify) ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
30 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਵਿੱਤੀ ਆਦਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 'ਕੰਪਾਉਂਡਿੰਗ' (Compounding) ਦਾ ਜਾਦੂ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਵੇਸ਼ਕ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਮਾਸਿਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਫੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਅਸਰ (Impact of Inflation)
ਕਈ ਲੋਕ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਫੰਡ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਹੈ। 20 ਤੋਂ 25 ਸਾਲ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਗਾਈ ਪੈਸੇ ਦੀ ਖਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਘਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇਂਸ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖੀਏ?
ਸਿਰਫ਼ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੀਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ PPF ਜਾਂ EPF 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣਾ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਇਕਵਿਟੀ (Equity) ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਲਟੀ-ਐਸੇਟ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਰਿਸਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰੋਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਲੇਂਸ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿੱਤੀ ਖਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ
30 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ 'ਲਾਈਫਸਟਾਈਲ ਇਨਫਲੇਸ਼ਨ' ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤਨਖਾਹ ਵਧਣ ਨਾਲ ਖਰਚੇ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕਾਰਡ ਵਰਗੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਫੰਡ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਜ਼ਾ-ਆਮਦਨ ਅਨੁਪਾਤ (Debt-to-income ratio) ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।