ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਰੇਲਵੇ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ (Infrastructure) ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 192 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਫਰੇਟ (Freight) ਭਾਵ ਮਾਲ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੇਤਰੀ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਇਕੀਕ੍ਰਿਤ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਥੀਆ-ਪਾਕੂਰ (Sainthia-Pakur) ਅਤੇ ਸੰਤਰਾਗਛੀ-ਖੜਗਪੁਰ (Santragachi-Kharagpur) ਵਿਚਕਾਰ ਚੌਥੀ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ (Fourth Railway Line) ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੂਟਾਂ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ 31 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਫਰੇਟ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਕੋਲੇ, ਪੱਥਰ, ਸੀਮਿੰਟ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਵਰਗੇ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਫਾਇਤੀ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਖਰਚਾ ਲਗਭਗ ₹1.96 ਪ੍ਰਤੀ ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਰੇਟ ਵਾਲੀਅਮ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੇਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੱਲ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਖਰਚੇ ਘਟਣਗੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਧੇਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮੌਕੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ।
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ PM Gati Shakti ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਾਸਟਰ ਪਲਾਨ (PM Gati Shakti National Master Plan) ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੁੱਲ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ GDP ਦੇ ਲਗਭਗ 7.97% ਤੱਕ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ (ਪਹਿਲਾਂ 13-14% ਸੀ) ਅਤੇ 2030 ਤੱਕ ਫਰੇਟ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਨੂੰ 26% ਤੋਂ ਵਧਾ ਕੇ 45% ਕਰਨਾ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਲਾਭਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪੱਖੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਲ ਦੀ ਦਰਾਮਦ 6 ਕਰੋੜ ਲੀਟਰ ਘਟਣ ਅਤੇ CO2 ਨਿਕਾਸੀ 28 ਕਰੋੜ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸਾਲਾਨਾ ਘਟਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਦੇ 2030 ਤੱਕ ਨੈੱਟ ਜ਼ੀਰੋ ਕਾਰਬਨ ਐਮਿਸ਼ਨ (Net Zero Carbon Emissions) ਦੇ ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਐਕਵਾਇਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਸਬੰਧੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਲਾਗਤ ਅਤੇ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ PM Gati Shakti ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਲਾਗਤਾਂ ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। PM Gati Shakti ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਸਾਂ ਤੋਂ ਮਲਟੀਮੋਡਲ ਕਨੈਕਟੀਵਿਟੀ (Multimodal Connectivity) ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਸੁਧਾਰ, ਸਮੁੱਚੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ (Sustainable Economic Growth) ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਡੈਡੀਕੇਟਿਡ ਫਰੇਟ ਕੋਰੀਡੋਰ (Dedicated Freight Corridors) ਸਮੇਤ ਰੇਲਵੇ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਾਲ, ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ 2047 ਤੱਕ ਵਿਕਸਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰ (Developed Nation) ਬਣਨ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਾਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਰਵਿਘਨ ਆਵਾਜਾਈ ਯਕੀਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।