ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਤਿਉਹਾਰੀ ਵਿਗਿਆਪਨ ਬਜਟ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗੇ ਸੈਲੀਬ੍ਰਿਟੀਜ਼ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ 'Micro-Influencers' 'ਤੇ ਖਰਚ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਟਾਇਰ-2 ਅਤੇ ਟਾਇਰ-3 ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਤਿਉਹਾਰੀ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵੱਡੇ ਸੈਲੀਬ੍ਰਿਟੀਜ਼ ਦੀ ਬਜਾਏ 1,000 ਤੋਂ 100,000 ਫਾਲੋਅਰਜ਼ ਵਾਲੇ 'Micro' ਅਤੇ 'Nano' ਇਨਫਲੂਐਂਸਰਾਂ 'ਤੇ ਹੈ। ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਪਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ (Targeting Conversion)
ਕੰਪਨੀਆਂ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ 'ਬ੍ਰਾਂਡ ਅਵੇਅਰਨੈੱਸ' ਦੀ ਬਜਾਏ 'ਪਰਚੇਜ਼ ਇੰਟੈਂਟ' (ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਇੱਛਾ) ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਸੈਲੀਬ੍ਰਿਟੀਜ਼ ਬ੍ਰਾਂਡ ਇਮੇਜ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਮੰਦੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਨਫਲੂਐਂਸਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੀਸ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕੰਮਕਾਜੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ (Operational Challenges)
ਇਸ ਨਵੀਂ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ-ਦੋ ਵੱਡੇ ਸੈਲੀਬ੍ਰਿਟੀਜ਼ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੈਂਕੜੇ ਛੋਟੇ ਇਨਫਲੂਐਂਸਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਕਰਨਾ ਕਾਫੀ ਜਟਿਲ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ 48 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੰਟੈਂਟ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਏਟਿਵ ਕੁਆਲਿਟੀ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪੈਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਖਰਚੇ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਗੱਠਜੋੜ (Cost Efficiency Strategy)
ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ Zepto, Blue Heaven, ਅਤੇ Foxtale ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਂਡ 'ਕ੍ਰਾਸ-ਬ੍ਰਾਂਡ ਕੋਲਾਬੋਰੇਸ਼ਨ' ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਈ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਇਨਫਲੂਐਂਸਰ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਬੰਡਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਖਰਚਾ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ (Profit Margins) ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।