ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕਦਮ ਤਹਿਤ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ (UK) ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ (EU) ਦੇ ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਯੂਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ 1 ਮਈ, 2026 ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ EU ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਜਨਵਰੀ 2026 ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ (Ratification) ਮਗਰੋਂ, ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 2027 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਮਝੌਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਲਈ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਹਿਮ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਝੌਤੇ ਭਾਰਤੀ ਵਸਤਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ, ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇ ਟੈਰਿਫ (Tariffs) ਅਤੇ ਐਂਟੀ-ਡੰਪਿੰਗ ਡਿਊਟੀਆਂ (Anti-Dumping Duties) ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਗੇ। ਵਣਜ ਮੰਤਰੀ ਪੀਯੂਸ਼ ਗੋਇਲ (Piyush Goyal) ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਘਰੇਲੂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਗਲੋਬਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦਾ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸੈਕਟਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਗਲੋਬਲ ਬਰਾਮਦਾਂ ਦਾ ਲਗਭਗ 3.9% ਤੋਂ 4.1% ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਚੀਨ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਾਰਤ ਕੋਲ ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਾਮੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਤੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਉਦਯੋਗਾਂ (SMEs) ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਗਲੋਬਲ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ (EU) ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਿੱਚ 2027 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਗੈਰ-ਟੈਰਿਫ ਰੁਕਾਵਟਾਂ (Non-Tariff Barriers), ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਖ਼ਤ EU ਉਤਪਾਦ ਮਾਪਦੰਡ (Product Standards) ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸਰਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ (Environmental Certifications), ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅੜਿੱਕਾ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਘਰੇਲੂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸੈਕਟਰ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਖਿੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ (Infrastructure) ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਉਤਪਾਦਨ ਲਾਗਤਾਂ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰੇਲੂ ਕਪਾਹ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ 'ਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਸਰ, ਆਰਥਿਕ ਅਸਥਿਰਤਾ ਵਰਗੇ ਜੋਖਮ ਵੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਖਾੜੀ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (GCC), ਯੂਰੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 20 ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਵਪਾਰਕ ਸਮਝੌਤੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਟੀਚਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਗਲੋਬਲ ਵਪਾਰ ਦਾ ਲਗਭਗ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਨਿਰਯਾਤ ਨੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਪਰ 2030 ਤੱਕ $100 ਬਿਲੀਅਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਟੀਚੇ ਮਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧਾਉਣ, ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ (Sustainability) ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾਵਾਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਵਪਾਰਕ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਨੈਵੀਗੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ। ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਲਿੰਕਡ ਇੰਨਸੈਂਟਿਵ (PLI) ਵਰਗੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੇਗੀ।