SAIL ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਦਰਾਮਦਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਮੰਗੋਲੀਆਈ ਕੋਕਿੰਗ ਕੋਲੇ ਦੇ ਸੈਂਪਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਖਰਚੇ ਇਸ ਬਦਲ ਨੂੰ ਸਸਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗਰ ਬਣਾ ਸਕਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਕਿੰਗ ਕੋਲਾ ਸਟੀਲ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਰਚਾ ਹੈ।
Steel Authority of India (SAIL) ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੰਗੋਲੀਆ ਤੋਂ 1 ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਕੋਕਿੰਗ ਕੋਲੇ ਦਾ ਸੈਂਪਲ ਏਅਰਲਿਫਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇਹ ਸਟੀਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।
ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਇਹ ਬਦਲਾਅ?
ਸਟੀਲ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਕੋਕਿੰਗ ਕੋਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਲਾਗਤ ਦਾ ਲਗਭਗ 40% ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਆਪਣੀ 95% ਲੋੜ ਲਈ ਦਰਾਮਦਾਂ (Imports) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ 50% ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਪਲਾਈ ਇਕੱਲੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਗਲੋਬਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਾਰਨ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਆਈ ਕਮੀ ਸਿੱਧਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ (Profit Margins) ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ
ਮੰਗੋਲੀਆ ਇੱਕ 'ਲੈਂਡਲੌਕਡ' (ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ) ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਭਾਰਤੀ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਤੱਕ ਕੋਲਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਰਸਤੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਮਹਿੰਗਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਚੀਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਰੂਸ ਵਾਲਾ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਰਸਤਾ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਬਚਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਮੰਗੋਲੀਆਈ ਕੋਲੇ ਦੀ ਕੁਆਲਿਟੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਲਾਗਤ (Landed Cost) ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਕੋਲੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇਕਰ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਖਰਚਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਰਜਿਨ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿਮਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਕਮੈਂਟਰੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਅਹਿਮ ਰਹੇਗੀ।
