Whalesbook
ਭਾਰਤੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਉਪਕਰਨ ਸੈਕਟਰ (Electrical Equipment Sector) ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2035 ਤੱਕ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਵਾਧਾ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਇਹ ਸੈਕਟਰ $235 ਬਿਲੀਅਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਲਾਨਾ 11% ਤੋਂ 13% ਤੱਕ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਾਧਾ, ਵਧਦੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਫਿਕੇਸ਼ਨ, ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ (Renewable Energy) ਟੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਟੀਚਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਬਰਾਮਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲੋਬਲ ਲੀਡਰ ਬਣਨ ਦਾ ਹੈ।
ਵਾਧੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਬਰਾਮਦ
McKinsey & Company ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦਨ ਸਾਲ 2035 ਤੱਕ $195 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ $235 ਬਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 2025 ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਨ $50 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਰਾਮਦ $60 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਖਪਤ ਦੇ $170 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ $205 ਬਿਲੀਅਨ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗੀ। ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ, ਬੈਟਰੀਆਂ, ਸੋਲਰ ਫੋਟੋਵੋਲਟੇਇਕ (PV) ਸੈੱਲ ਅਤੇ ਮੋਡਿਊਲ, ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਸਬ-ਕੰਪੋਨੈਂਟਸ ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕਕਰਨ (Localization) ਅਤੇ ਬਰਾਮਦ ਵਾਧੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਮੌਕੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ 2035 ਤੱਕ ਗਲੋਬਲ ਸੋਲਰ PV ਬਰਾਮਦ ਦਾ 7.5% ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2024 ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰਮਰ ਦੀ ਬਰਾਮਦ $3.33 ਬਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆ ਦਾ 10ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਿਰਯਾਤਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂ.ਕੇ. ਅਤੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਖਰੀਦਦਾਰ ਹਨ।
ਦਰਾਮਦ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ
ਵਾਧੇ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦਰਾਮਦ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ 2020 ਵਿੱਚ 22% ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 2025 ਵਿੱਚ 33% ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। McKinsey ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਰਭਰਤਾ 2035 ਤੱਕ 70% ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ $130 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਘਾਟਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ, ਬੈਟਰੀਆਂ, ਸੋਲਰ PV, ਅਤੇ ਸਬ-ਕੰਪੋਨੈਂਟਸ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਨਿਰਮਾਣ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਕਮੀ, ਅਤੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਪਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਸਥਿਤੀ
ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕਕਰਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੌਕੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਮੰਗ 2035 ਤੱਕ $17 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਸੋਲਰ PV ਸੈਕਟਰ ਵੀ ਭਾਰਤ ਲਈ ਆਪਣਾ ਗਲੋਬਲ ਬਰਾਮਦ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਉਪਕਰਨ ਬਾਜ਼ਾਰ 2035 ਤੱਕ $2.82 ਟ੍ਰਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਰਹੇਗਾ। 2025 ਤੋਂ 2030 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੀ 15.9% ਦੀ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਸਲਾਨਾ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਵਿਕਾਸ ਦਰ (CAGR) ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ 2% ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚੀਨ ਦੇ ਲਗਭਗ 30% ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਪਿੱਛੇ ਹੈ।
ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ
ਦਰਾਮਦ 'ਤੇ ਵਧਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਮੁੱਖ ਜੋਖਮ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਉਤਪਾਦਨ ਕਮੀ ਦਾ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਣ-ਪਰਿਆਪਤ ਟੈਸਟਿੰਗ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਨਰਮੰਦ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਪਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤੀ ਹੋਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੋਲਰ ਮੋਡਿਊਲ ਬਰਾਮਦ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਦਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੋਲਰ ਸੈੱਲਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਅੱਪਸਟ੍ਰੀਮ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਬਰਕਰਾਰ ਹਨ। ਗਲੋਬਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਉਪਕਰਨ ਬਰਾਮਦ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਭਾਰਤ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ
McKinsey ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕਠੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਿਜਲੀ ਖਪਤਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨੇਬਲਿੰਗ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਗਲੋਬਲ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੈਕਟਰ ਦੀ 11-13% ਸਾਲਾਨਾ ਵਿਕਾਸ ਦਰ 2035 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰਮਰ ਮਾਰਕੀਟ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹਨ, ਕੁਝ ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ 'ਸਟਰੋਂਗ ਬਾਈ' ਰੇਟਿੰਗ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਗਰਿੱਡ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ, ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ, ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਵੇਸ਼ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਦਰਾਮਦ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।