ਭਾਰਤ ਦਾ **27%** ਇਥਾਨੌਲ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਟਾਰਗੇਟ ਸ਼ੂਗਰ ਮਿੱਲਾਂ ਲਈ ਨਵੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਹੁਣ ਮਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕੁਸ਼ਲਤਾ (Operational Efficiency) ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਇਥਾਨੌਲ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੂੰ 20% ਦੇ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ 27% ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੰਡਸਟਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਡਿਸਟਿਲਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਹੈ।
ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਕਿਉਂ?
ਸ਼ੂਗਰ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੀਮਤਾਂ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਗਏ Fair and Remunerative Price (FRP) ਅਤੇ State Advised Price (SAP) ਕਾਰਨ ਮਿੱਲਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜ਼ੋਰ ਡਿਸਟਿਲਰੀ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਿੱਲ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਗੰਨਾ ਅਤੇ ਮੋਲਾਸਿਸ (Molasses) ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਥਾਨੌਲ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਬਿਹਤਰ ਮਾਰਜਿਨ ਗੁਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਹੀ ਹੱਲ ਹੈ
ਫਿਲਹਾਲ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਮਿੱਲਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਡਿਜੀਟਲ ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਡਿਸਟਿਲਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਿੰਕ੍ਰੋਨਾਈਜ਼ ਕਰਨਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ।
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕੀ ਹੈ ਜ਼ਰੂਰੀ?
Balrampur Chini, Shree Renuka Sugars, Triveni Engineering, EID Parry, ਅਤੇ Dalmia Bharat Sugar ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਹਨ। ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਕੰਪਨੀ ਆਪਣੀ ਡਿਸਟਿਲਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ (Capacity Utilization) ਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਨੇਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀਆਂ ਡਿਜੀਟਲ ਅਪਗ੍ਰੇਡ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਹੀ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨਗੀਆਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੇਅਰ ਦੌੜੇਗਾ।