ਭਾਰਤੀ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਸੈਕਟਰ ਹੁਣ ਸਸਤੇ ਮਾਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡਿਫੈਂਸ, ਏਅਰੋਸਪੇਸ ਅਤੇ ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਵਰਗੇ ਹਾਈ-ਪ੍ਰੀਸੀਜ਼ਨ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਫੋਕਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਮੁਨਾਫਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ R&D ਖਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭਾਰਤੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੰਪਨੀਆਂ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੀ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਹਾਈ-ਪ੍ਰੀਸੀਜ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਏਅਰੋਸਪੇਸ, ਡਿਫੈਂਸ ਅਤੇ ਐਡਵਾਂਸਡ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਵਰਗੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਆਲਿਟੀ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਬੇਹੱਦ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।\n\nਇਸ ਪ੍ਰੀਸੀਜ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਨਾਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਬਿਹਤਰ ਪੁਰਜ਼ੇ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ (AI) ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸੈਂਸਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਹੁਣ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਡਿਕਟਿਵ ਕੁਆਲਿਟੀ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਫਰਮਾਂ ਗਲੋਬਲ ਕਲਾਇੰਟਸ ਲਈ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਾਥੀ ਬਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਗੁਣਵੱਤਾ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੀਮਤ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ।\n\nEthereal Machines ਅਤੇ Accurate Engineering ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਆਪਣੀ GDP ਦਾ ਸਿਰਫ 0.7% ਹੀ R&D 'ਤੇ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਹੋਰ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ 'ਤੇ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗਲੋਬਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।\n\nਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਫਲਤਾ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖ਼ਤ ਆਡਿਟ ਅਤੇ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਸਾਈਕਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਕਨੀਕੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।