ਭਾਰਤ ਆਪਣੀ ਵਪਾਰ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਨਵੇਂ ਭਾਈਵਾਲੀ (Partnerships) ਰਾਹੀਂ ਉੱਚ-ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਬਰਾਮਦ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਾਪਾਨ ਨਾਲ ਆਰਥਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਮਹਾਰਤ (Industrial Expertise) ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਪਹੁੰਚ (Market Access) ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾ ਕੇ ਗਲੋਬਲ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਹੈ.
ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਪੀਯੂਸ਼ ਗੋਇਲ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਵਫ਼ਦ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਫੋਕਸ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ, ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ, ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ ਅਤੇ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਵਰਗੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੈਕਟਰਾਂ 'ਤੇ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਪਾਨੀ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਰੀਜਨਲ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਹੱਬ ਬਣ ਸਕੇ। ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਣਾ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ.
ਇਸ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਬਰਾਮਦਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਮਾਈਕ੍ਰੋ, ਸਮਾਲ ਅਤੇ ਮੀਡੀਅਮ ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ਜ਼ (MSMEs) 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਨੌਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ 'ਬ੍ਰਾਂਡ ਇੰਡੀਆ' ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੋਟ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਪਹਿਲ ਦਾ ਟੀਚਾ ਭਾਰਤੀ ਬਰਾਮਦਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ.
ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿਚਕਾਰ 'ਕੰਪ੍ਰਿਹੈਂਸਿਵ ਇਕਨਾਮਿਕ ਪਾਰਟਨਰਸ਼ਿਪ ਐਗਰੀਮੈਂਟ' (CEPA) ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਇੰਡੋ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਯੋਗ ਫਰੇਮਵਰਕ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਇਹ ਖੇਤਰੀ ਫੋਕਸ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਪਾਨ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭਾਈਵਾਲੀ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਲਈ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ ਭਾਰਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਜ਼ਾਰ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਬਰਾਮਦਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਬਰਾਮਦ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ MSMEs ਲਈ, ਅਕਸਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਦੀ ਖਰਾਬੀ, ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸੰਗਤਤਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਨਿਯਮਾਂ ਕਾਰਨ ਪਛੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਸੰਖਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗਤ, ਗੁਣਵੱਤਾ ਜਾਂ ਨਵੀਨਤਾ (Innovation) ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਲਾਭ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਬਰਾਮਦ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਨਤੀਜੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਅਕਸਰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ 'ਬ੍ਰਾਂਡ ਇੰਡੀਆ' 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣਾ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੁਧਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। CEPA ਦੇ ਪੂਰੇ ਲਾਭਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੱਖਣੀ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ ਅਕਸਰ ਜਾਪਾਨੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਏਕੀਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਚੁਣੌਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਆਰਥਿਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਲਾਗੂਕਰਨ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਜਾਪਾਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਹੱਬ ਬਣਨ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅੜਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਨਵੇਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਰਾਮਦ ਦੇ ਮੌਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ।
