Gir Forest Lion Deaths: ਇੱਕੋ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜੋਖਮ ਕਿਉਂ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਖਤਰੇ?

ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ

Gir Forest ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਮੌਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪਸ਼ੂ ਰੋਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੀਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨਾਕਾਮੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਸਥਾਨਕ ਬੀਮਾਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਬੇਸੀਓਸਿਸ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਕੋਪ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਬੀਮਾਰੀ ਫੈਲਣ ਦਾ ਡਰ

ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਮਾਹਿਰ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਟਿੱਕ (tick) ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਾਬੇਸੀਓਸਿਸ ਵਰਗੇ ਪਰਜੀਵੀ, ਜੋ ਗਿੱਲੇ ਅਤੇ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਪਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਰਜੀਵੀ ਹੋਰ ਵਾਇਰਸਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਨਾਈਨ ਡਿਸਟੈਂਪਰ ਵਾਇਰਸ (Canine Distemper Virus) ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਘਾਤਕ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਾਗਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰਣਨੀਤੀ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਮਾਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਬੀਮਾਰੀ ਦੇ ਫੈਲਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ

ਪਸ਼ੂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਹਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੀ, ਸੁਤੰਤਰ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਮ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤ ਪੂਰੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਪਰਾਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਠੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੋਖਮ

ਇਸ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਅਤੇ ਜਨਸੰਖਿਆ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪਵੇਗਾ। 891 ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਅੱਠ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਆਬਾਦੀ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੁਕਸਾਨ ਕਾਰਨ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ੇਰ ਇੱਕੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖਤਰਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਗਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰੀ ਦੇ ਝਟਕੇ ਲਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿਣਗੇ।