ਗਲੋਬਲ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤ 'ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਦਬਾਅ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਲਗਭਗ 89% ਕੱਚਾ ਤੇਲ ਆਯਾਤ (Import) ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ (West Asia) ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਖੁਦ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਰੀਦ ਘੱਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਖਾਸ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ। ਇਸ ਕਦਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾ ਭੰਡਾਰ (Foreign Exchange Reserves) ਅਤੇ ਬਾਲਣ ਭੰਡਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾ ਭੰਡਾਰ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ $728.5 ਅਰਬ ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ 1 ਮਈ, 2026 ਤੱਕ ਲਗਭਗ $690.7 ਅਰਬ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਵਧੇ ਆਯਾਤ ਬਿੱਲ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ।
ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ (Inflation) ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਾਰਚ 2026 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੂਨ ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ 3.4% ਸੀ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ 3.8% ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਬੈਂਕ (ADB) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ 6.9% ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭਾਰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਯੋਜਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੋਕਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਗ੍ਰੀਨ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਮਿਸ਼ਨ (National Green Hydrogen Mission) ਤਹਿਤ, ਦੇਸ਼ 2030 ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ 5 ਮਿਲੀਅਨ ਮੈਟਰਿਕ ਟਨ ਹਰੀ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ₹8 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲੋਬਲ ਲੀਡਰ ਬਣ ਸਕੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚੀਨ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਪਾਰਕ ਸਮਰਥਨ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਊਰਜਾ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਕ ਜੋਖਮਾਂ (Geopolitical Risks) ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੇੜਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਰ (Economic Growth) FY27 ਤੱਕ ਲਗਭਗ 6.6% ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬੱਚਤ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਗੀਆਂ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਦੱਸਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਪਹੁੰਚ, ਯਾਨੀ ਬੱਚਤ ਅਤੇ ਰਣਨੀਤਕ ਨਿਵੇਸ਼, ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਝਟਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
