ਦੇਸ਼ ਦੇ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2027 (FY27) ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ (Q1) ਲਈ ਕੋਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ 11.5% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਕੇ 233 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ (MT) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2027 ਲਈ, ਇਹ ਮੰਗ 906 MT ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ FY26 ਦੇ 826 MT ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਕੋਲਾ ਪਲਾਂਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵੀ 13.3% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਕੇ 341 ਬਿਲੀਅਨ ਯੂਨਿਟ (BUs) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਰਾਹਤ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਲੇ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭੰਡਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਜ਼ਿਟ ਅਤੇ ਪਿਟਹੈੱਡ ਸਟਾਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਰਿਕਾਰਡ 224 MT 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਵਧਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਇਸ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਮੰਗ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਖਪਤ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਸਿਖਰਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸਪਲਾਈ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਗੈਸ-ਆਧਾਰਿਤ ਪਾਵਰ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ 8-10 GW ਦਾ ਘਾਟਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਗਰਮੀ ਲਹਿਰਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਗਾੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਗ੍ਰਿਡ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ 2024 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 9% ਦਾ ਵਾਧਾ ਗਰਮੀ ਲਹਿਰਾਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੂਨ ਤੱਕ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਕੋਲਾ ਅਤੇ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਪਲਾਂਟਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
FY27 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਦਾ ਇਹ ਵਾਧਾ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਊਰਜਾ ਪਰਿਵਰਤਨ (Energy Transition) ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਨੇ 2025 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ 41 GW ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਊਰਜਾ ਜੋੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਹਿੱਸਾ 40% ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਲਰ ਊਰਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਥਾਪਿਤ ਲਾਭ ਉਪਯੋਗਤਾ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਉਤਪਾਦਨ ਯੋਗਦਾਨ ਲਗਭਗ 14% ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੋਲਾ-ਅਧਾਰਿਤ ਬਿਜਲੀ, 2023-24 ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਉਪਯੋਗਤਾ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ 76% ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਘਟਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਲੇ ਦਾ ਅਸਲ ਆਊਟਪੁੱਟ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬੇਸਲੋਡ ਪਾਵਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਡ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਸ਼ ਸਾਫ਼ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਲਾ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਈ-ਜੂਨ ਲਈ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਪੀਕ ਪਾਵਰ ਮੰਗ 271 GW ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ 243 GW ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਧਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਗੈਸ-ਆਧਾਰਿਤ ਬਿਜਲੀ ਪਲਾਂਟਾਂ ਦਾ ਘੱਟ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਰਹਿਣਾ ਜਾਂ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ 24.9 GW ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਕਈ ਗੈਸ-ਆਧਾਰਿਤ ਪਾਵਰ ਪਲਾਂਟ, ਬਾਲਣ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀ ਕੀਮਤ ਕਾਰਨ ਬੰਦ ਪਏ ਹਨ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2026 ਤੱਕ, ਘਰੇਲੂ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਦਰਾਮਦ ਕੀਮਤਾਂ ਕਾਰਨ ਲਗਭਗ 4.4 GW ਗੈਸ-ਫਾਇਰਡ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਕੋਲੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਅਹਿਮ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ। ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਅਤੇ LNG ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਕੋਲੇ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵੀ ਵਧੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਕੋਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਵਧੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਕਾਰ 2027 ਤੱਕ ਘਰੇਲੂ ਕੋਲੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ 1.4 ਬਿਲੀਅਨ ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋੜੀਂਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉੱਚ ਉਤਪਾਦਨ ਟੀਚੇ ਕੋਲੇ ਦੇ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੀ ਕੋਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜੋਖਮ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬੇਸਲੋਡ ਪਾਵਰ ਲਈ ਕੋਲੇ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਨਿਰਭਰਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ 70% ਬਿਜਲੀ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਊਰਜਾ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ (intermittency) ਗ੍ਰਿਡ ਏਕੀਕਰਨ (grid integration) ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਲਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਕਾਰਨ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੈਸ ਸਮਰੱਥਾ ਊਰਜਾ ਘਾਟ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉੱਚ ਕੋਲੇ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਟੀਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਭੰਡਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੋਲਾ ਖਰਾਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਮੁੱਦੇ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 2024 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ 64% ਹਿੱਸਾ ਕੋਲੇ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ (2023 ਵਿੱਚ 91% ਤੋਂ ਘੱਟ), ਜੋ ਕਿ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਘਟਦਾ, ਰੋਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਕੋਲਾ ਪਲਾਂਟ 2030 ਤੱਕ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਲੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਲਚਕਤਾ (flexibility) ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਲੇ ਤੋਂ ਪਾਵਰ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਠੇਕੇ ਸਸਤੀ ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਊਰਜਾ ਦੇ ਕਟੌਲਮੈਂਟ (curtailment) ਨੂੰ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੁੱਲ ਬਿਜਲੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ 5% ਤੋਂ 6.5% ਸਾਲਾਨਾ ਵਾਧੇ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਨਰਜੀ ਏਜੰਸੀ (IEA) ਅਨੁਸਾਰ, 2025 ਅਤੇ 2030 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਜਲੀ ਮੰਗ 6.4% ਦੇ ਕੰਪਾਊਂਡ ਐਨੂਅਲ ਗ੍ਰੋਥ ਰੇਟ (CAGR) ਨਾਲ ਵਧਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਭਾਰਤ 2027 ਤੱਕ 1421 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਚਾਲਕ ਬਣਿਆ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ 2027 ਤੱਕ ਘਰੇਲੂ ਕੋਲੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ 1.4 ਬਿਲੀਅਨ ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ 2030 ਤੱਕ 500 GW ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਊਰਜਾ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਟੀਚਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਾਵਰ ਸੈਕਟਰ ਅਗਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ₹40 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੰਗ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ ਅਤੇ ਕਲੀਨ ਐਨਰਜੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਢਾਂਚਾਗਤ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਬਰਕਰਾਰ ਹਨ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਤਤਕਾਲ ਊਰਜਾ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਡੀਕਾਰਬੋਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸਤਾਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।