ਈਥੇਨੌਲ ਲਈ ਕੱਚਾ ਮਾਲ: ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਦਮ
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ (Energy Security) ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਾਇਓਫਿਊਲ ਸੈਕਟਰ ਲਈ ਕੱਚੇ ਮਾਲ (Feedstock) ਦੀ ਸਥਿਰ ਸਪਲਾਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਜਨਤਕ ਵੰਡ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (PDS) ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ 25% ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ 10% ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 90 ਲੱਖ ਟਨ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਈਥੇਨੌਲ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣਗੇ। ਖੁਰਾਕ ਸਕੱਤਰ ਸੰਜੀਵ ਚੋਪੜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਈਥੇਨੌਲ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਗਲੋਬਲ ਊਰਜਾ ਕੀਮਤਾਂ ਅਸਥਿਰ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਤੇਲ (Crude Oil) ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। PDS ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ 80 ਕਰੋੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਕੁੱਲ ਕੋਟੇ ਦਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਨਵੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਤਹਿਤ, ਫੂਡ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ (FCI) ਦੇ ਸਟਾਕ ਵਿੱਚੋਂ ਡਿਸਟਿਲਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਚੌਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਸਗੋਂ PDS ਤੋਂ ਮੁੜ-ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਹੀ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਕਦਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਊਰਜਾ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰਤਾ (Energy Independence) ਦੇ ਵੱਡੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਈਥੇਨੌਲ ਫੀਡਸਟਾਕ: ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ
ਈਥੇਨੌਲ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀਆਂ ਬਾਜ਼ਾਰੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਾਂ ਵੀ ਬਦਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਲਿੰਗ ਦਾ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ (Byproduct) ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਕੀ (Maize) ਨਾਲੋਂ 15-20% ਸਸਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਆਰਥਿਕ ਸੰਤੁਲਨ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਲਗਭਗ ₹6,280 ਪ੍ਰਤੀ ਕੁਇੰਟਲ ਵਿਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ FCI ਨੇ ਈਥੇਨੌਲ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ₹2,320 ਪ੍ਰਤੀ ਕੁਇੰਟਲ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਮੱਕੀ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਔਸਤਨ ਲਗਭਗ ₹1,771.54 ਪ੍ਰਤੀ ਕੁਇੰਟਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕੀਮਤ ਦਾ ਫਰਕ ਮੱਕੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ। ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਡਿਸਟਿਲਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (AIDA) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੱਕੀ ਈਥੇਨੌਲ ਲਈ ਮੁੱਖ ਅਨਾਜ ਸਰੋਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗੰਨੇ ਦੀ ਮਲੈਸ ਵਰਗੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਕੇ ਈਥੇਨੌਲ ਸਪਲਾਈ ਦਾ 48-51% ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਲ ਮਿੱਲਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਅਣਵਿਕੇ ਸਟਾਕ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਈਥੇਨੌਲ ਉਦਯੋਗ ਸਸਤੀ ਮੱਕੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ FCI ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਦੇ ਮੁੱਲ ₹2,370 ਪ੍ਰਤੀ ਕੁਇੰਟਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਗਭਗ ₹1,700 ਪ੍ਰਤੀ ਕੁਇੰਟਲ 'ਤੇ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ।
PDS ਭੋਜਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਨੀਤੀ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ PDS ਰਾਹੀਂ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। PDS ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ 25% ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ 10% ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਮ ਚੌਲ ਮਿਲਣਗੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, PDS ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਦੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਅਤੇ ਲੀਕੇਜ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ 40-50% ਤੱਕ ਅਨਾਜ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ PDS ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। FCI ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਸਿਸਟਮ ਤਹਿਤ, ਮਿੱਲਰਾਂ ਨੂੰ 10% ਤੋਂ ਘੱਟ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਵਾਲੇ 85 ਕੁਇੰਟਲ ਚੌਲ ਅਤੇ 15 ਕੁਇੰਟਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ 100 ਕੁਇੰਟਲ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭਾਰਤ ਦਾ ਬਾਇਓਫਿਊਲ ਵਿਕਾਸ: ਪ੍ਰਗਤੀ ਅਤੇ ਟੀਚੇ
ਭਾਰਤ ਦਾ ਈਥੇਨੌਲ ਬਲੈਂਡਿੰਗ (Ethanol Blending) ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਟੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਰੱਕੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਈਥੇਨੌਲ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ (EBP) ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਫੜੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ 20% ਬਲੈਂਡਿੰਗ (E20) ਦਾ ਟੀਚਾ 2030 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ 2025-26 ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਥੇਨੌਲ ਉਤਪਾਦਨ ਸਮਰੱਥਾ 2013-14 ਵਿੱਚ 420 ਕਰੋੜ ਲੀਟਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਵੰਬਰ 2025 ਤੱਕ ਲਗਭਗ 2,000 ਕਰੋੜ ਲੀਟਰ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਾਰਨ, ਈਥੇਨੌਲ ਵਰਗੇ ਬਾਇਓਫਿਊਲ ਦੇ ਰਣਨੀਤਕ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੀਤੀ ਦਾ ਆਊਟਲੁੱਕ: ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਟੀਚਿਆਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ
ਇਹ ਨਵੀਂ ਨੀਤੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਈਥੇਨੌਲ ਸੈਕਟਰ ਲਈ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਯਾਤ (Imports) ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਹ ਨਵੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਈਥੇਨੌਲ ਲਈ ਟੁੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਅਤੇ ਮੱਕੀ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਆਕਰਸ਼ਕਤਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ। PDS ਵਿੱਚ ਲੀਕੇਜ ਅਤੇ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਜੋ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਤੱਕ ਬਿਹਤਰ ਅਨਾਜ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਭਾਰਤ E27 ਅਤੇ E30 ਵਰਗੇ ਉੱਚ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਟੀਚਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਖੇਤੀ ਨੀਤੀ, ਊਰਜਾ ਦੀ ਮੰਗ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚਾਲੇ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।