ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਤੇਲ (Crude Oil) ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ $100 ਪ੍ਰਤੀ ਬੈਰਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ (Energy Security) ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਫਿਊਲ ਐਕਸਪੋਰਟ ਡਿਊਟੀ (Fuel Export Duty) ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੀਤੀ 16 ਮਈ ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਨਵੇਂ ਸਰਕਾਰੀ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤਹਿਤ, ਪੈਟਰੋਲ (Petrol) ਦੀ ਬਰਾਮਦ (Export) 'ਤੇ ਹੁਣ ₹3 ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਡਿਊਟੀ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਟਰੋਲ ਐਕਸਪੋਰਟ 'ਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਡੀਜ਼ਲ (Diesel) ਅਤੇ ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨ ਫਿਊਲ (ATF) ਵਰਗੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਇੰਧਨਾਂ ਦੀ ਬਰਾਮਦ 'ਤੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਡਿਊਟੀ ਵਿੱਚ ਰਾਹਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਡੀਜ਼ਲ ਦੀ ਐਕਸਪੋਰਟ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ₹23 ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ₹16.5 ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਅਤੇ ATF ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ₹33 ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ₹16 ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਗਾਤਾਰ ਟੈਕਸ ਸੋਧਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਇੰਧਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕਦਮ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ WTI ਫਿਊਚਰਜ਼ ਲਈ $105.57 ਅਤੇ ਬ੍ਰੈਂਟ ਕ੍ਰੂਡ ਲਈ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ $117 ਦੇ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਾਰਮੂਜ਼ ਦੀ ਖਾੜੀ (Strait of Hormuz) ਵਰਗੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮੁੰਦਰੀ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਰਗੀਆਂ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਭਾਰਤ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੀ 85% ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲੋਬਲ ਸਥਿਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਘਰੇਲੂ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਕੁਸ਼ਲ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੁੱਲ ਊਰਜਾ ਮੰਗ 2045 ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਇਹ ਕਦਮ ਪਿਛਲੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀ ਬਰਾਮਦ 'ਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਟੈਕਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੀਤੀ ਤੁਰੰਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2022 ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ 'ਵਿੰਡਫਾਲ ਟੈਕਸ' (Windfall Tax) ਲਗਾ ਕੇ ਅਜਿਹੇ ਹੱਥਕੰਡੇ ਵਰਤੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹੇ ਤੇਜ਼ ਨੀਤੀਗਤ ਫੈਸਲੇ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ONGC ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਰਿਫਾਈਨਰੀਆਂ ਦੀ ਮੁਨਾਫੇਬਾਜ਼ੀ (Refiner Margins) 'ਤੇ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਪੈਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਧਣ ਕਾਰਨ ਰਿਫਾਈਨਰੀਆਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤਾਂ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਰਾਜ-ਸੰਚਾਲਿਤ ਆਇਲ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ (OMCs) ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਪ੍ਰੈਲ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਿਫਾਈਨਰੀ ਮਾਰਜਿਨ ਨੂੰ $15 ਪ੍ਰਤੀ ਬੈਰਲ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਹੁਣ, ਨਵੀਂ ਡਿਊਟੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਘਰੇਲੂ ਸਪਲਾਈ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਐਕਸਪੋਰਟ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਭਰ ਰਿਫਾਈਨਰੀਆਂ ਲਈ ਮੁਨਾਫੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਐਕਸਪੋਰਟ ਡਿਊਟੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨਾ ਨੀਤੀ ਸਥਿਰਤਾ (Policy Stability) ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਕਸਪੋਰਟ-ਅਧਾਰਿਤ ਰਿਫਾਈਨਿੰਗ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੇ ਆਯਾਤ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇਸਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਨੀਤੀਗਤ ਬਦਲਾਅ ਇਸ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘੱਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਮਦਨ, ਘਰੇਲੂ ਕਿਫਾਇਤੀਤਾ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਨੀਤੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਦਲਾਅ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿੰਡਫਾਲ ਟੈਕਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਘਰੇਲੂ ਤੇਲ ਖੋਜ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਊਰਜਾ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨਯੋਗ ਨੀਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਕਾਰ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਰੰਤ ਚੁਣੌਤੀ ਅਸਥਿਰ ਗਲੋਬਲ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵੀਂਆਂ ਡਿਊਟੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਇੰਧਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਜਾਂ ਵਿੱਤੀ ਬੋਝ ਵਧਾਏ।