ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਸੜਕਾਂ-ਪੁਲਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਰਗੇ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। Jal Jeevan Mission ਅਤੇ Anaemia Mukht Bharat ਵਰਗੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵੈਲਫੇਅਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੀ GDP ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਭੌਤਿਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਗਰਿੱਡਾਂ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨੀਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂੰਜੀ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ—ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਜਲ ਜੀਵਨ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਆਰਥਿਕ ਪਹਿਲੂ
Jal Jeevan Mission ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਹਰ ਘਰ ਤੱਕ ਟੂਟੀ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੂਲਤ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਡੀ ਆਰਥਿਕ ਸੋਚ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ, ਕੰਮਕਾਜੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿਣਗੇ, ਤਾਂ ਇਲਾਜ 'ਤੇ ਖਰਚ ਘਟੇਗਾ ਅਤੇ ਵਰਕਫੋਰਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਧੇਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਰਬਾਂ ਰੁਪਏ ਦੀ ਬੱਚਤ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਲੇਬਰ ਪ੍ਰੋਡਕਟਿਵਿਟੀ
Anaemia Mukht Bharat ਵਰਗੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਆਰਥਿਕ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਇਰਨ ਦੀ ਕਮੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਲੇਬਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਸਕੂਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਰਕਫੋਰਸ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋਖਮ (Risks)
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਕੀਮਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਜੋਖਮ ਵੀ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ 'ਮੇਨਟੇਨ' ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਸਟਾਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਟਾਰਗੇਟ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਰਵਿਸ ਕੁਆਲਿਟੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਆਰਥਿਕ ਲਾਭ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਕਮੀ ਵੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
