ਭਾਰਤੀ ਗਾਹਕ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੁਆਲਿਟੀ ਅਤੇ ਸੋਰਸਿੰਗ ਦਾ ਸਬੂਤ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਕਾਰਨ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ 'ਤੇ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਰੇਟਿੰਗ ਮਾਰਜਿਨ (Operating Margins) 'ਤੇ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਗਾਹਕ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ, ਸਗੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - 'ਵੈਰੀਫਿਕੇਸ਼ਨ'। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ Batch Testing Logs, Ingredient Sourcing ਅਤੇ Production Tracking ਵਰਗੇ ਡੇਟਾ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ (Investor Alert)
ਇਸ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਿੱਤੀ ਪੱਖ ਹੈ। ਡਿਜੀਟਲ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਅਤੇ ਲੈਬ ਟੈਸਟਿੰਗ ਲਈ ਭਾਰੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫੂਡ ਕੰਪਨੀਆਂ (Conglomerates) ਬਾਜ਼ੀ ਮਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਹੈ। ਪਰ ਛੋਟੇ ਲੋਕਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਜਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ ਹਨ।
ਮਾਰਕੀਟ 'ਤੇ ਅਸਰ
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਨਿਯਮ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਾਈਜ਼ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਸ ਟ੍ਰਾਂਸਪੈਰੇਂਸੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖਰਚਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ 'ਕੰਪੀਟੀਟਿਵ ਐਡਵਾਂਟੇਜ' ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਗੀਆਂ, ਉਹੀ ਲੰਬੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣਗੀਆਂ। ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਫਿਟ ਮਾਰਜਿਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੇਜ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।