ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ **2027** ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਪਾਮ ਆਇਲ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। B50 ਬਾਇਓਡੀਜ਼ਲ ਮੈਡੇਟ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਰਯਾਤ ਨਿਯਮਾਂ ਕਾਰਨ ਗਲੋਬਲ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ **5 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ** ਤੱਕ ਦੀ ਕਮੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ FMCG ਕੰਪਨੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਰਿਫਾਈਨਰਾਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਮ ਆਇਲ ਉਤਪਾਦਕ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ, 2027 ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਕਸਦ ਘਰੇਲੂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਾਇਓਡੀਜ਼ਲ ਦੀ ਖਪਤ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਰਕੀਟ ਲਈ ਪਾਮ ਆਇਲ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ 4 ਤੋਂ 5 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨੀਤੀਗਤ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਖਤਰਾ
ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦਾ B50 ਬਾਇਓਡੀਜ਼ਲ ਮੈਡੇਟ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਈਂਧਨ ਵਿੱਚ 50% ਪਾਮ ਆਇਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਨਵਰੀ 2027 ਤੋਂ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਆਪਣੀ ਨਿਰਯਾਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ PT Danantara Sumberdaya Indonesia (DSI) ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਸਿੰਗਲ-ਗੇਟ' ਸਿਸਟਮ ਨਿਰਯਾਤ 'ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਇੰਡਸਟਰੀ 'ਤੇ ਅਸਰ
ਇਸ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਧਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ। Adani Wilmar ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਰਿਫਾਈਨਰਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਫੇ (Margins) ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ Patanjali Foods, ITC, Nestlé India ਅਤੇ Britannia ਵਰਗੀਆਂ FMCG ਕੰਪਨੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਮ ਆਇਲ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਦਾ ਰਾਹ
ਕੰਪਨੀਆਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਰਣਨੀਤੀ ਬਦਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ Patanjali Foods ਆਪਣੇ FMCG ਮਾਡਲ ਰਾਹੀਂ ਵੌਲਯੂਮ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਕਈ ਹੋਰ ਫਰਮਾਂ ਜਲਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ (Early Procurement) ਅਤੇ ਹੈਜਿੰਗ (Hedging) ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਐਲ ਨੀਨੋ (El Niño) ਵਰਗੇ ਮੌਸਮੀ ਖਤਰੇ ਇਸ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਕਮੈਂਟਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਰਜਨ ਪ੍ਰਫਾਰਮੈਂਸ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।