ਇੰਪੋਰਟ ਘਟਾਉਣ ਤੇ ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਦਾ ਮਕਸਦ
ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਇਹ ਕਦਮ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾ ਭੰਡਾਰ (Forex Reserves) ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਰਹੇ ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਣਾਅ (Geopolitical Issues) ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ 'ਤੇ ਖਰਚਾ ਕਾਫੀ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2025-26 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਰਿਕਾਰਡ $71.98 ਬਿਲੀਅਨ ਦਾ ਸੋਨਾ ਅਤੇ $12 ਬਿਲੀਅਨ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦਰਾਮਦ (Import) ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਘਾਟਾ (Trade Deficit) $333.2 ਬਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵੀ ਲਗਭਗ ₹76,617 ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ₹99,825 ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।
ਉੱਚ ਡਿਊਟੀ ਨਾਲ ਸਮੱਗਲਿੰਗ ਤੇ ਗ੍ਰੇਅ ਮਾਰਕੀਟ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ
ਇੰਡਸਟਰੀ ਬਾਡੀਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਜੈਮਜ਼ ਐਂਡ ਜਿਊਲਰੀ ਕੌਂਸਲ (All India Gems and Jewellery Council), ਇਸ ਕਦਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਡਿਊਟੀਆਂ ਮੰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਪਾਰ (Illegal Trade) ਅਤੇ ਸਮੱਗਲਿੰਗ (Smuggling) ਨੂੰ ਬੜਾਵਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਲ 2023 ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ 156.1 ਟਨ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਸਮੱਗਲਿੰਗ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਘਟ ਕੇ 2025 ਵਿੱਚ 20.4 ਟਨ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ, ਨਵੀਂ ਡਿਊਟੀ ਕਾਰਨ ਗ੍ਰੇਅ ਮਾਰਕੀਟ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 18% ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ 9% ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਲੀਆ (Revenue) ਘੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਣ-ਅਧਿਕਾਰਤ ਅਰਥਚਾਰਾ (Unofficial Economy) ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਗ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ (Investment) ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ (Culture) ਅਤੇ ਜਸ਼ਨਾਂ (Celebrations) ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਗ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਵਧਣ ਜਾਂ ਇੰਪੋਰਟ 'ਤੇ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਰੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘੱਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਾਹਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਖਪਤਕਾਰ (Consumers) ਜਾਂ ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੀਮਤ ਅਦਾ ਕਰਨਗੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਰੋਤਾਂ (Unofficial Sources) ਦਾ ਰੁਖ਼ ਕਰਨਗੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇੰਪੋਰਟ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਜਨਰਲ ਆਫ ਫੌਰਨ ਟ੍ਰੇਡ (DGFT) ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਪੋਰਟ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ (Administrative Hurdles) ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੰਗ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨੀਤੀਆਂ 'ਤੇ ਭਾਰੂ ਰਹੇਗੀ
ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੋਨਾ ਖਪਤਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਪਭੋਗਤਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਇੰਪੋਰਟ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਪਾਉਂਦੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਚੈਨਲਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਤੀ ਨੀਤੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੇ।