ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਲੋੜ
ਕੇਂਦਰੀ ਬੈਂਕ ਦਾ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਸਬਸਟਰੇਟ ਵੱਲ ਇਹ ਕਦਮ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਕਨੀਕੀ ਅੱਪਗਰੇਡ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਆਰਥਿਕ ਰਣਨੀਤੀ ਹੈ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 25 (FY25) ਵਿੱਚ ਬੈਂਕਨੋਟ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਸਾਲ-ਦਰ-ਸਾਲ ਲਗਭਗ 25% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਗਜ਼ੀ ਨੋਟਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੋਰ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ UPI ਰਾਹੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਭੌਤਿਕ ਨਕਦੀ ਦੀ ਮੰਗ ਅਜੇ ਵੀ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ RBI ਨੂੰ ਨਕਦ-ਆਧਾਰਿਤ ਅਰਥਚਾਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਸਬਸਿਡੀ ਦੇਣੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕ ਫਾਇਦੇ-ਨੁਕਸਾਨ
ਪਾਲੀਮਰ ਨੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲਾਗਤ-ਲਾਭ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ (Cost-Benefit Analysis) ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਲਾਸਟਿਕ-ਆਧਾਰਿਤ ਨੋਟਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਨਿਟ ਖਰੀਦ ਲਾਗਤ ਰਵਾਇਤੀ ਕਾਗਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੰਜ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਕੁੱਲ ਮਾਲਕੀ ਲਾਗਤ (Total Cost of Ownership) ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਆਕਰਸ਼ਣ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਨੋਟ ਨਮੀ ਅਤੇ ਤੇਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਨੋਟਾਂ ਦੇ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ₹10 ਅਤੇ ₹20 ਵਰਗੇ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੋਟਾਂ ਲਈ, ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਛਪਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲਾਨਾ ਸਰਕਾਰੀ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਮੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਅੱਗੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ?
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੱਚਤ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੂੰ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਚਾਲਨ ਚੁਣੌਤੀਆਂ (Operational Headwinds) ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 2012 ਦੇ ਪਾਇਲਟ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੌਰਾਨ ਮੌਜੂਦਾ ਕੈਸ਼-ਹੈਂਡਲਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖਾਮੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ATM ਸੈਂਸਰ ਅਤੇ ਨਕਦ ਗਿਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਕਾਗਜ਼ੀ ਨੋਟਾਂ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਅਤੇ ਬਣਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਬਹੁ-ਅਰਬ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੁਝ ਭਾਰ ਵਪਾਰਕ ਬੈਂਕਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਨਤਵ ਧਾਰਨਾ ਅਤੇ ਆਦਤ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਵੀ ਹੈ; ਕੁਝ ਗਲੋਬਲ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਵਿਘਨ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਵਰਗੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਵਾਲਿਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੋੜਨ ਜਾਂ ਸਟੈਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥਾ ਕਾਰਨ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਨਵਾਂ ਪਾਇਲਟ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਮੌਜੂਦਾ ਬੈਂਕਿੰਗ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਨਾਲ ਸਹਿਜ ਏਕੀਕਰਨ (Seamless Integration) ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਗੀ ਪੂੰਜੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ।
