ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਨਿਵੇਸ਼ਕ (Institutional Investors) ਹੁਣ ਕਲਾਈਮੇਟ ਫਾਈਨਾਂਸ (Climate Finance) ਅਤੇ ਨੀਤੀਗਤ ਭਾਗੀਦਾਰੀ (Policy Engagement) ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਫਿਸਟੀਕੇਟਿਡ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। AIGCC ਦੇ 74% ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ Net Zero ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਐਮਿਸ਼ਨ (Portfolio Emissions) ਟੀਚੇ ਅਪਣਾਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ (Climate Change) ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿੱਤੀ ਜੋਖਮ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਟੀਚੇ ਵੱਡੇ, ਪਰ ਅਮਲ ਕਿੱਥੇ?
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹਨਾਂ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਠੋਸ, ਸੈਕਟਰ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਣਨੀਤੀਆਂ (Sector-Specific Strategies) ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਿਰਫ਼ 42% ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਲਾਈਮੇਟ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਸ਼ਨ ਪਲਾਨ (Climate Transition Plans) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਾੜੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੀਚੇ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਜਲਵਾਯੂ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ (Climate Metrics) ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਤੀਗਤ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 25% ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਹੁਣ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜਲਵਾਯੂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਲਾਈਮੇਟ ਸੋਲਿਊਸ਼ਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਨਿਵੇਸ਼
ਕਲਾਈਮੇਟ ਸੋਲਿਊਸ਼ਨਜ਼ (Climate Solutions) ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 30% ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਕੋਲ ਫੰਡਿੰਗ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਵਚਨਬੱਧਤਾ (Quantitative Commitments) ਹੈ। ਐਨਰਜੀ ਸਟੋਰੇਜ (Energy Storage) ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਰਜੀਹ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ 2023 ਵਿੱਚ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ 2025 ਤੱਕ 82% ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਏਸ਼ੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ
ਏਸ਼ੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਖੇਤਰ ਨੇ 2023 ਵਿੱਚ $940 ਬਿਲੀਅਨ ਦਾ ਐਨਰਜੀ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਸ਼ਨ ਨਿਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਗਲੋਬਲ ਕੁੱਲ ਦਾ 45% ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ (Southeast Asia) ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ 2035 ਤੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ $190 ਬਿਲੀਅਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਪਰ 2023 ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ $32 ਬਿਲੀਅਨ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੋਇਆ। ASEAN ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਨ ਨਿਵੇਸ਼ 20% ਵੱਧ ਕੇ $6.3 ਬਿਲੀਅਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਲਾ ਅਜੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਊਰਜਾ ਮਿਸ਼ਰਣ (Energy Mix) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਦਬਾਅ
ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੋਖਮ (Geopolitical Risks) ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਨੇ ਊਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ-ਕਾਰਬਨ ਅਰਥਚਾਰੇ (Low-Carbon Economy) ਵੱਲ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਰਕ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
'ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ' ਅਤੇ ਉੱਚ-ਉਤਸਰਜਨ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ
ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘੱਟ ਵਿਕਸਤ ਖੇਤਰ 'ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ' (Just Transition) ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ 11% ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਕੋਲ ਹੀ ਇਸ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਉੱਚ-ਉਤਸਰਜਨ ਵਾਲੇ ਸੈਕਟਰਾਂ (High-Emitting Sectors), ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਸ਼ਮ ਈਂਧਨ (Fossil Fuels) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਲਈ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨੀਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਢਾਂਚਾਗਤ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਰਾਹ
ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕਈ ਪਾਵਰ ਗ੍ਰਿਡ (Power Grids) ਰੀਨਿਊਏਬਲ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ (Intermittency) ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਐਨਰਜੀ ਸਟੋਰੇਜ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਉਤਪਾਦਨ (Diversified Generation) ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਲਵਾਯੂ ਫੰਡਿੰਗ (Climate Funding) ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (Development Finance Institutions) ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (Private Investors) ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।