ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਡਰੋਨਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂਅਲ ਸਪਰੇਅ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਦਾਰੋਮਦਾਰ ਇਸ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੁਣ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਵਰਗੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਡਰੋਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਲੋੜ
ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਹੱਥੀਂ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਤੋਂ ਹੁਣ ਡਰੋਨ ਤਕਨੀਕ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਭ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੀ ਟਿਕਾਊਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਬੈਟਰੀ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ (The Battery Barrier)
ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰੋਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬੈਟਰੀਆਂ ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਫੋਕਸ ਅਜਿਹੀ ਬੈਟਰੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ 'ਤੇ ਹੈ ਜੋ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 85% ਚਾਰਜ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ 500 ਤੋਂ 800 ਚਾਰਜਿੰਗ ਸਾਈਕਲ ਤੱਕ ਚੱਲੇ। ਥਰਮਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਸਿਸਟਮ ਹੁਣ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਰਜੀਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੇਂਡੂ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਡਰੋਨ ਸਰਵਿਸ ਮਾਡਲ
ਸਿਰਫ਼ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ 'ਡਰੋਨ-ਐਜ਼-ਏ-ਸਰਵਿਸ' (Drone-as-a-Service) ਮਾਡਲ ਵੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਕਿਸਾਨ ਮਹਿੰਗੇ ਡਰੋਨ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਘੱਟ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਏਕੜ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬੈਟਰੀ ਅਤੇ ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਦੀ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਖਰਚਾ ਘਟੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹਣਗੇ।