ਵਪਾਰਕ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰਯਾਤ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ
India ਆਪਣੇ ਵਪਾਰਕ ਸਮਝੌਤਿਆਂ (Trade Deals) ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਨਵੇਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। Free Trade Agreements (FTAs) ਦੀ ਇਸ ਵਾਰੀ ਸਦਕਾ, ਦੇਸੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੁਣ 38 ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਗਭਗ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਕਟਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਲਾਨਾ ਨਿਰਯਾਤ (exports) ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ₹5 ਲੱਖ ਕਰੋੜ (ਯਾਨੀ $55 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ India ਦੁਨੀਆ ਦਾ 7ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਿਰਯਾਤਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਫੂਡ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਫਲ, ਦਾਲਾਂ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਪਿਛਲੇ 11 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ 62% ਦਾ ਵਾਧਾ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਧਾ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ India ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ (trade performance) ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਿਰਯਾਤ ਦੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਵਧਿਆ। India-EFTA Trade and Economic Partnership Agreement (TEPA), ਜੋ ਕਿ ਅਕਤੂਬਰ 2025 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, India-EU FTA, ਜੋ ਕਿ 2026 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਯੂਰਪੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਬਾਸਮਤੀ ਚੌਲ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ/ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਰਗੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾ ਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਦਰਾਮਦਾਂ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਸੰਤੁਲਨ 'ਤੇ ਅਸਰ
ਪਰ ਇਸ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਿਰਯਾਤ ਰੁਝਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, India ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਪਾਰ ਸੰਤੁਲਨ (agricultural trade balance) 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2024-25 ਦੌਰਾਨ ਜਿੱਥੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਿਰਯਾਤ 6.4% ਵਧ ਕੇ $51.9 ਬਿਲੀਅਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦਰਾਮਦਾਂ (imports) 17.2% ਵਧ ਕੇ $38.5 ਬਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਅੰਤਰ ਕਾਰਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਪਾਰ ਸਰਪਲੱਸ (agricultural trade surplus) ਕਾਫੀ ਘੱਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ $27 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ 2024-25 ਤੱਕ ਘੱਟ ਕੇ ਸਿਰਫ $13.4 ਬਿਲੀਅਨ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਦਰਾਮਦਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਜੋ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਝਾੜ (yield) ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਘੱਟ MSP ਕਾਰਨ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਵਸਤੂਆਂ ਲਈ ਦਰਾਮਦਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗਲੋਬਲ ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਚ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਭਾਰਤੀ ਫੂਡ ਐਕਸਪੋਰਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਗਲੋਬਲ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ (food safety) ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਜਾਂਚ (scrutiny) ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਮਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਥਲੀਨ ਆਕਸਾਈਡ ਜਾਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਾਰਮਲਡੀਹਾਈਡ ਵਰਗੇ ਫੂਡ ਫਰਾਡ (food fraud) ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦਰਾਂ (rejection rates) ਵਧੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਦਾ ਬੋਝ (compliance burden) ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ISO, FSSAI, ਅਤੇ HACCP ਵਰਗੇ ਗਲੋਬਲ ਮਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਕਸਰ ਐਕਸਪੋਰਟਰਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ (SMEs) ਲਈ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਖਤਰਾ
FTAs ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਯਤਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਨਿਰਯਾਤ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਘਰੇਲੂ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ (food security) ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਪਾਰ ਉਦਾਰੀਕਰਨ (trade liberalization) ਦੌਰਾਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ (terms of trade) ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ FTAs ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੈਕਟਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਡੇਅਰੀ ਨੂੰ, ਉੱਨਤ ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ India-EU ਅਤੇ India-EFTA FTAs ਵਰਗੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਸੈਕਟਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਪਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਰਥਚਾਰੇ 'ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਨਿਰਯਾਤ ਟੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਲੋੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ
ਅੱਗੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, India ਦੇ FTA ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਵਧੇਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਮਝੌਤੇ ਨਿਰਯਾਤ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗੀ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੂਡ ਐਕਸਪੋਰਟ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਅਹਿਮ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦਰਾਮਦਾਂ ਦੇ ਵਧਣ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਸਰਪਲੱਸ ਦੇ ਘਟਣ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰੁਝਾਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਰਗਰਮ ਨੀਤੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। 'ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਫੂਡ ਬਾਸਕੇਟ' ਬਣਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਗਲੋਬਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਵੰਡ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।