ਭੁੱਖਮਰੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ
ਸੰਸਾਰ ਇੰਨਾ ਭੋਜਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ 318 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਦਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਰਬਾਦੀ: ਸਾਲ 2022 ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 1.05 ਬਿਲੀਅਨ ਟਨ ਭੋਜਨ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਬਰਬਾਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਗੁੰਮੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਗਲੋਬਲ ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦਾ 10% ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਲਵਾਯੂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ
2025 ਦੇ ਗਲੋਬਲ ਹੰਗਰ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 123 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 102ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, 25.8 ਦੇ 'ਗੰਭੀਰ' ਫੂਡ ਇਨਸਿਕਿਓਰਿਟੀ ਸਕੋਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮੱਸਿਆ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਔਸਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਟੋਰੇਜ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਭੋਜਨ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ
ਇਸ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮਾਹਰਾਂ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਹੈ ਕਿ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੋਲਡ-ਚੇਨ ਸਿਸਟਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਰਗੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੂਡ ਡੋਨੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਦਮ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਭੋਜਨ ਸੰరక్షణ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਗਰਿਕ ਫਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
