भारतात आता विमानतळ चालवणाऱ्या कंपन्यांना स्वतःची एअरलाइन कंपनी सुरू करण्याची परवानगी देण्याचा विचार सुरू आहे. Adani Group आणि GMR Airports सारख्या कंपन्यांसाठी हा एक मोठा बदल असू शकतो. या निर्णयामुळे IndiGo आणि Air India या दोन प्रमुख एअरलाइन्सच्या मक्तेदारीला आव्हान मिळेल, ज्या सध्या देशांतर्गत विमान वाहतुकीच्या **90%** क्षमतेवर नियंत्रण ठेवतात. मात्र, या प्रस्तावाला अंतिम मंजुरीसाठी नियामक मंडळाकडून (regulatory approval) परवानगी मिळणे आवश्यक आहे.
Detailed Coverage
नागरी विमान वाहतूक मंत्रालय (Ministry of Civil Aviation) एका मोठ्या नियामक बदलावर चर्चा करत आहे, ज्यामुळे विमानतळ ऑपरेटर्सना स्वतःच्या एअरलाइन्स चालवण्याची आणि व्यवस्थापित करण्याची परवानगी मिळू शकते. सध्याच्या नियमांनुसार, फेअर प्ले (fair play) सुनिश्चित करण्यासाठी विमानतळ ऑपरेटर्सना कोणत्याही एअरलाइनमध्ये फक्त 10% स्टेक ठेवण्याची मर्यादा आहे. मात्र, हे नियम शिथिल करून सरकार IndiGo आणि Air India ग्रुपच्या हातात असलेली सत्तेची मोठी एकाग्रता कमी करण्याचा प्रयत्न करत आहे.
बाजारातील स्पर्धेवर परिणाम
जर हा धोरणात्मक बदल मंजूर झाला, तर Adani Group आणि GMR Airports सारख्या मोठ्या कंपन्या केवळ विमानतळ पायाभूत सुविधा व्यवस्थापित करण्यापलीकडे जाऊन थेट विमानसेवा सुरू करू शकतील. Adani Group सध्या मुंबईसह अनेक महत्त्वाचे विमानतळ चालवते, तर GMR Airports दिल्लीसारखे व्यस्त विमानतळ हाताळते. जेट एअरवेज (Jet Airways) आणि गो फर्स्ट (Go First) सारख्या कंपन्या बाजारातून बाहेर पडल्यामुळे आणि विस्तारा (Vistara) व एअरएशिया इंडिया (AirAsia India) या एअरलाइन्स एअर इंडिया ब्रँडमध्ये विलीन झाल्यामुळे विमान वाहतूक क्षेत्रात स्पर्धेची कमतरता भासत आहे. विशेषतः, जेव्हा एखादी मोठी एअरलाइन कंपनी ऑपरेशनल अडचणीत येते, तेव्हा प्रवासी सेवेवर होणाऱ्या परिणामांबद्दल धोरणकर्ते चिंतित आहेत.
संभाव्य आव्हाने आणि नियामक धोके
स्पर्धा वाढवण्याचे उद्दिष्ट असले तरी, या प्रस्तावाला काही आव्हानांना सामोरे जावे लागू शकते. उद्योगातील निरीक्षकांनी व्यक्त केलेली एक प्रमुख चिंता म्हणजे हितसंबंधांचा संघर्ष (conflict of interest) होण्याची शक्यता. जर विमानतळ ऑपरेटरची स्वतःची एअरलाइन असेल, तर त्या ऑपरेटरला आपल्याच विमानांना चांगली लँडिंग स्लॉट (landing slots) किंवा अधिक सोयीस्कर गेट (gate) देण्याचा धोका आहे, ज्यामुळे इतर एअरलाइन्सना तोटा होऊ शकतो. सर्व एअरलाइन्सना समान वागणूक मिळेल याची खात्री करण्यासाठी एअरपोर्ट्स इकॉनॉमिक रेग्युलेटरी ऑथॉरिटी (AERA) आणि इतर नियामक मंडळांचे कडक नियंत्रण आवश्यक असेल.
याव्यतिरिक्त, नवीन एअरलाइन सुरू करणे ही एक अत्यंत भांडवल-केंद्रित प्रक्रिया आहे. नियामक अडथळे दूर झाले तरी, एअरबस (Airbus) आणि बोईंग (Boeing) सारख्या प्रमुख उत्पादकांकडून पुरवठा साखळीतील (supply chain) समस्यांमुळे जागतिक विमान उद्योगात विमानांची सतत कमतरता जाणवत आहे. याचा अर्थ, सरकारी मंजुरी मिळाल्यानंतरही, नवीन कंपन्यांना आपले विमान संच (fleet) सुरक्षित करण्यासाठी आणि स्पर्धात्मक नेटवर्क स्थापित करण्यासाठी महत्त्वपूर्ण वेळ आणि भांडवल लागेल.
विमान उद्योगाचे भविष्य
सरकार 2047 पर्यंत देशातील विमानतळ पायाभूत सुविधा लक्षणीयरीत्या वाढवण्याचे नियोजन करत आहे, ज्यामध्ये 350 हून अधिक विमानतळे कार्यान्वित करण्याचे लक्ष्य आहे. इंटरनॅशनल एअर ट्रान्सपोर्ट असोसिएशन (IATA) च्या अंदाजानुसार, 2044 पर्यंत देशांतर्गत प्रवाशांची संख्या 425 दशलक्ष पर्यंत पोहोचेल. त्यामुळे, बाजारात ही वाढ सामावून घेण्याची क्षमता असावी यासाठी अधिकारी मार्ग शोधत आहेत. या प्रस्तावातील पुढील पायऱ्यांमध्ये कायदा मंत्रालयाकडून कायदेशीर पुनरावलोकन (legal reviews) आणि केंद्रीय मंत्रिमंडळाचा अंतिम निर्णय यांचा समावेश असेल. गुंतवणूकदारांनी या धोरणाबद्दल भविष्यातील सरकारी सूचना किंवा अधिकृत सल्लामसलतींवर लक्ष ठेवावे, कारण कोणताही बदल विमानतळ ऑपरेटर्सच्या दीर्घकालीन व्यवसाय धोरणांवर आणि सध्याच्या एअरलाइन्ससाठी खर्च वातावरणावर परिणाम करू शकतो.
