'निच' (Niche) सेगमेंटमधून वाढीला चालना
भारताचे पर्यटन क्षेत्र पारंपरिक आकर्षणापलीकडे जाऊन विशेष सेगमेंटवर लक्ष केंद्रित करून वाढ साधण्याचा प्रयत्न करत आहे. EY-FICCI च्या अहवालात इव्हेंट आणि कॉन्सर्ट पर्यटनाला मागणी वाढवणारा एक महत्त्वाचा घटक म्हणून अधोरेखित केले आहे. उदाहरणार्थ, अहमदाबादमध्ये झालेल्या कोल्डप्ले (Coldplay) कॉन्सर्टमुळे आदरातिथ्य, वाहतूक आणि किरकोळ विक्रीमध्ये अंदाजे ₹641 कोटी ($68.6 दशलक्ष) इतका आर्थिक परिणाम दिसून आला. या इव्हेंट्सना MICE (Meetings, Incentives, Conferences, and Exhibitions) पायाभूत सुविधांशी जोडल्यास भारत एक मनोरंजन आणि व्यवसाय केंद्र म्हणून उदयास येऊ शकतो. याशिवाय, फूड (Culinary), आध्यात्मिक, वेलनेस, वन्यजीव, निसर्ग, स्पेस, महिला-केंद्रित, गोल्फ आणि क्रीडा पर्यटन यांसारख्या क्षेत्रांमध्येही मोठी क्षमता आहे. योग, ध्यान आणि आयुर्वेदातील भारताची बलस्थाने तसेच समृद्ध जैवविविधता यामुळे विशेष संधी उपलब्ध आहेत. लेह (Ladakh) मधील अॅस्ट्रो-टूरिझम (Astro-tourism) सारखी उदयोन्मुख क्षेत्रेही नवीन संधी देत आहेत. अनुभवात्मक पर्यटनाची (Experiential Travel) जागतिक मागणी वाढत असून, जपान, स्पेन आणि इटलीसारखे देश या प्रकारात आघाडीवर आहेत.
जागतिक पातळीवर पिछेहाट
'निच' सेगमेंटमधील प्रचंड क्षमतेनंतरही, भारतातील एकूण परदेशी पर्यटक आगमन (Foreign Tourist Arrivals - FTAs) जागतिक दिग्गजांच्या तुलनेत खूपच कमी आहे. २०२४ मध्ये, भारताने अंदाजे 9.9 दशलक्ष परदेशी पर्यटक नोंदवले. साथीच्या रोगानंतर ही संख्या वाढ दर्शवते, परंतु ती साथीपूर्वीच्या संख्येपेक्षा बरीच कमी आहे आणि प्रतिस्पर्धी राष्ट्रांच्या तुलनेत लक्षणीयरीत्या पिछे आहे. उदाहरणार्थ, स्पेनमध्ये २०२४ मध्ये सुमारे 94 दशलक्ष आंतरराष्ट्रीय पर्यटक आले, तर फ्रान्समध्ये 100 दशलक्ष पेक्षा जास्त पर्यटकांनी भेट दिली. आशियातील प्रमुख स्पर्धक असलेल्या थायलंडने त्या वर्षी 35.5 दशलक्ष पेक्षा जास्त पर्यटकांचे स्वागत केले. जागतिक आंतरराष्ट्रीय पर्यटक आगमनामध्ये भारताचा वाटा अंदाजे 1.4% ते 1.5% इतकाच मर्यादित आहे. पर्यटन अर्थव्यवस्थेच्या आकारमानानुसार भारत जागतिक स्तरावर ८ व्या क्रमांकावर आहे, ज्याचे २०२४ मधील योगदान $231.6 अब्ज इतके होते. या तफावतीवरून स्पष्ट होते की, भारतात क्षमता असूनही, ती व्यापक आंतरराष्ट्रीय आकर्षणामध्ये रूपांतरित करण्याचे मोठे आव्हान आहे.
जागतिक आकर्षणासमोरील आव्हाने
भारताची महत्त्वाकांक्षी पर्यटन उद्दिष्ट्ये अनेकदा संरचनात्मक कमकुवतपणामुळे झाकोळली जातात. हॉटेल खोल्यांची कमतरता आणि विस्कळीत वाहतूक व्यवस्था यांसारख्या अविकसित पायाभूत सुविधा हे एक प्रमुख आव्हान आहे, ज्यामुळे प्रवासात विलंब होतो. भारत जरी किंमतीच्या बाबतीत स्पर्धात्मक (पूर्वीच्या अहवालांनुसार १३ व्या किंवा ८ व्या क्रमांकावर) मानला जात असला, तरी प्रवासाचा आणि निवासाचा एकूण खर्च शेजारील देशांपेक्षा जास्त असू शकतो, जो संभाव्य पर्यटकांना परावृत्त करतो. विखुरलेले आणि वेळखाऊ नियम गुंतवणूक आणि स्पर्धात्मकतेमध्ये अडथळा आणतात. सुरक्षा धोके आणि पर्यावरणीय चिंता देखील आव्हाने वाढवतात. भारताचे MICE क्षेत्र वाढत असले तरी, ते सिंगापूर, दुबई आणि युरोपमधील स्पेन व जर्मनीसारख्या प्रमुख स्थळांच्या पातळीवर पोहोचलेले नाही. प्रतिस्पर्धक देश विशिष्ट क्षेत्रांमध्ये उत्कृष्ट आहेत: उत्तर युरोप निसर्ग पर्यटनात, जपान सांस्कृतिक अनुभवण्यात, तर स्पेन विविध ऑफरिंगमध्ये आघाडीवर आहे. भारत सरकारचे पर्यटन मंत्रालय या समस्यांचे निराकरण करण्यासाठी 'स्वदेश दर्शन' (Swadesh Darshan) आणि 'प्रसाद' (PRASHAD) सारख्या योजना राबवत आहे आणि ई-व्हिसा प्रक्रिया सुलभ करत आहे. तथापि, हे अंतर भरून काढण्यासाठी भरीव, दीर्घकालीन गुंतवणूक आणि सातत्यपूर्ण धोरणांची अंमलबजावणी महत्त्वपूर्ण आहे.
वाढीची शक्यता
या आव्हानांवर मात करूनही, भारताच्या पर्यटन क्षेत्राची वाढ अपेक्षित आहे. वर्ल्ड ट्रॅव्हल & टूरिझम कौन्सिल (WTTC) च्या अंदाजानुसार, या क्षेत्राचे GDP मधील योगदान २०२४ मध्ये ₹21.15 ट्रिलियन पर्यंत पोहोचेल आणि २०३४ पर्यंत ₹43.25 ट्रिलियन पर्यंत वाढेल, ज्यामुळे सुमारे 63 दशलक्ष रोजगाराला आधार मिळेल. सरकारचे उद्दिष्ट एका दशकात पर्यटनाचे GDP योगदान 10% पर्यंत दुप्पट करणे आणि २०४७ पर्यंत 100 दशलक्ष परदेशी पर्यटक आकर्षित करणे आहे. लहान शहरांच्या विकासातून अनेक रोजगाराच्या संधी निर्माण होण्याची अपेक्षा आहे, विशेषतः धार्मिक आणि सांस्कृतिक पर्यटनात. हे महत्त्वाकांक्षी भविष्य साध्य करण्यासाठी, भारताला पायाभूत सुविधांमधील तफावत दूर करावी लागेल, जागतिक मानकांनुसार सेवांची गुणवत्ता सुधारावी लागेल आणि अधिक आंतरराष्ट्रीय अभ्यागतांना आकर्षित करण्यासाठी आपल्या अद्वितीय 'निच' ऑफरिंगचा प्रभावीपणे वापर करावा लागेल.
