भू-राजकीय तणावामुळे इनपुट कॉस्टमध्ये मोठी वाढ
पश्चिम आशियातील भू-राजकीय अस्थिरता आणि हॉर्मुझच्या सामुद्रधुनीजवळील (Strait of Hormuz) तणावामुळे जागतिक शिपिंग मार्गांवर गंभीर परिणाम झाला आहे. याचा थेट फटका भारताच्या लेदर आणि फुटवेअर उद्योगाला बसत आहे, ज्यामुळे अनेक महत्त्वाच्या इनपुट कॉस्ट्समध्ये (Input Costs) तब्बल 60% पर्यंत वाढ झाली आहे. विशेषतः पेट्रोलियम-आधारित घटक (Petroleum-derived components) जसे की रबर केमिकल्स, पीयू लेदर (PU Leather), चिकटवणारे पदार्थ (Adhesives), प्लास्टिक आणि शूजचे सोल (Shoe Soles) यांच्या किंमती आणि वितरणाचे दिवस लक्षणीयरीत्या वाढले आहेत.
सध्याच्या जागतिक परिस्थितीमुळे सिंथेटिक लेदरसारख्या (Synthetic Leather) वस्तूंच्या किंमतींमध्ये 15% ते 20% पर्यंत वाढ झाल्याचे दिसून येत आहे. या सर्व गोष्टींमुळे भारतीय उत्पादकांना उत्पादन खर्च वाढल्यामुळे मोठा धक्का बसला आहे.
उद्योगाकडून सरकारकडे मदतीची मागणी
या गंभीर परिस्थितीला तोंड देण्यासाठी भारतीय लेदर आणि फुटवेअर उद्योगाने वाणिज्य आणि उद्योग मंत्रालयाकडे (Commerce and Industry Ministry) तातडीने मदतीची मागणी केली आहे. उद्योगाच्या प्रमुख मागण्यांमध्ये सिंथेटिक लेदर (PU-coated fabrics), फुटवेअरचे सुटे भाग, मेटल ॲक्सेसरीज, मशिनरी, धागे, मोल्ड्स (Moulds), टो पफ्स (Toe Puffs), आईलेट्स (Eyelets) आणि विशेष लेदर केमिकल्स यांसारख्या आवश्यक वस्तूंवरील ड्युटी (Duty) माफ करण्याची मागणी केली आहे. तसेच, फ्लोट (FLOAT - FOOTWEAR and Leather Oriented Transformation) योजना त्वरित आणि पूर्णपणे लागू करण्याची उद्योगाची अपेक्षा आहे. या योजनेतून कच्च्या मालापासून ते मशिनरी आणि निर्यातीला प्रोत्साहन मिळेल. याशिवाय, देशांतर्गत उत्पादन क्षमता वाढवण्यासाठी क्रस्ट (Crust) आणि फिनिश्ड लेदरच्या (Finished Leather) ड्युटी-फ्री आयातीलाही (Duty-free import) परवानगी देण्याची विनंती करण्यात आली आहे.
पुरवठा साखळीतील (Supply Chain) अवलंबित्व आणि स्पर्धात्मकता
सध्याच्या संकटाने भारताचे आयात केलेल्या इनपुट्सवरील (Imported Inputs) अवलंबित्व पुन्हा एकदा अधोरेखित केले आहे. भारत मोठ्या प्रमाणावर चीन (China), कोरिया (Korea), इंडोनेशिया (Indonesia) आणि जपान (Japan) सारख्या देशांमधून माल आयात करतो. लेदर उत्पादनांची निर्यात 2.36% नी घसरून $4.26 अब्ज झाली आहे, तर संपूर्ण क्षेत्रातील निर्यातीचा अंदाज $5.6 अब्ज आहे. यामुळे भारतीय कंपन्यांना व्हिएतनाम (Vietnam) आणि चीनसारख्या (China) देशांशी स्पर्धा करणे कठीण झाले आहे, कारण ते मोठ्या प्रमाणावरील एकात्मिक उत्पादन (Integrated Manufacturing) आणि कमी परिचालन खर्चाचा (Operational Costs) फायदा घेतात.
भारतातील Bata India (मार्केट कॅप ~₹25,000 कोटी, P/E ~45) आणि Relaxo Footwears (मार्केट कॅप ~₹18,000 कोटी, P/E ~55) सारख्या मोठ्या कंपन्यादेखील या आव्हानात्मक परिस्थितीत काम करत आहेत.
संरचनात्मक कमतरता आणि परिचालन आव्हाने
या भू-राजकीय धक्क्यामुळे भारताच्या लेदर आणि फुटवेअर पुरवठा साखळीतील (Supply Chain) संरचनात्मक कमतरता स्पष्ट झाली आहे. पूर्व आशियाई देशांवर असलेले अवलंबित्व भारताला जागतिक व्यापार तणाव आणि लॉजिस्टिकमधील (Logistics) व्यत्ययांसाठी अधिक संवेदनशील बनवते. याउलट, काही प्रतिस्पर्धी देशांमध्ये मजबूत देशांतर्गत पुरवठा साखळी (Domestic Sourcing) आहे.
जागतिक स्तरावर व्हिएतनाम आणि चीनसारख्या (China) प्रतिस्पर्धकांच्या तुलनेत भारतीय उत्पादक कंपन्यांना प्रगत उत्पादन तंत्रज्ञान (Advanced Manufacturing Tech) आणि इकोनॉमीज ऑफ स्केल (Economies of Scale) साधण्यात अडथळे येतात. तसेच, फ्लोट (FLOAT) सारख्या धोरणांची अंमलबजावणी उशिरा होणे, हे आधुनिकीकरणाच्या प्रयत्नांना अडथळा आणते. पेट्रोलियम-आधारित इनपुट्सच्या वाढत्या किमतींमुळे दीर्घकालीन खर्चाचे नियोजन करणेही आव्हानात्मक झाले आहे.
पुढील वाटचाल: अनिश्चिततेतून मार्गक्रमण आणि सुधारणांची अपेक्षा
उद्योगाच्या तातडीच्या मागण्यांमधून हे स्पष्ट होते की, उत्पादन खर्चातील सातत्यपूर्ण वाढामुळे नफा आणि निर्यात स्पर्धात्मकतेवर (Export Competitiveness) परिणाम होऊ शकतो. ड्युटी माफी (Duty exemptions) आणि धोरणांची जलद अंमलबजावणी (Faster Policy Implementation) यांसारख्या सरकारी हस्तक्षेपाची अपेक्षा आहे. मात्र, या उपायांची व्याप्ती आणि गती अनिश्चित आहे. विश्लेषकांच्या मते, बॅकवर्ड इंटिग्रेशन (Backward Integration), देशांतर्गत कच्च्या मालाचा विकास (Domestic Raw Material Development) आणि तंत्रज्ञान अंगीकारणे (Technology Adoption) यांसारख्या संरचनात्मक सुधारणांशिवाय, पुरवठा साखळीतील धक्क्यांना प्रभावीपणे तोंड देणे भारतीय उद्योगासाठी कठीण राहील. फ्लोट (FLOAT) योजनेची यशस्वी अंमलबजावणी भारतीय उत्पादकांना अधिक आत्मनिर्भर बनवू शकते.
