CITI चा इशारा, निर्यातीला फटका
Confederation of Indian Textiles Industry (CITI) ने भारतीय कापड निर्यातीवर होणाऱ्या गंभीर परिणामांबद्दल इशारा दिला आहे. देशांतर्गत कापसाच्या वाढत्या किमतींमुळे भारतीय कापड उद्योगाची जागतिक बाजारपेठेतली स्पर्धात्मकता कमी होत आहे.
किमतीतील तफावत निर्यातीला मारक
एप्रिल 2024 पासून, भारताचे देशांतर्गत कापूस दर जागतिक दरांपेक्षा जास्त झाले आहेत. उत्पादनात झालेली घट, 11% असलेले आयात शुल्क आणि इतर कारणांमुळे भारतीय उत्पादकांना बांगलादेश आणि व्हिएतनामसारख्या आशियाई प्रतिस्पर्धकांपेक्षा जास्त किंमत मोजावी लागत आहे, ज्यांना कापूस आयात शुक्तमुक्त आहे. याचा परिणाम म्हणून, भारताच्या कॉटन यार्न निर्यातीत 20-25% घट होण्याची शक्यता आहे, ज्यामुळे वर्षाला ₹0.5 अब्ज ते ₹1.2 अब्ज डॉलर्स पर्यंतचे नुकसान होऊ शकते. जागतिक कॉटन यार्न निर्यातीत भारताचा वाटा 2015 मधील 38% वरून 2024 पर्यंत घसरून 28% झाला आहे.
यासोबतच, नवीन स्पिनिंग मशीनरीच्या (spinning machinery) आयातीत मोठी घट झाली असून, सुमारे 14-15 दशलक्ष स्पिंडल्स (spindles) सध्या बंद आहेत, जे गिरण्यांमध्ये कमी गुंतवणूक दर्शवते.
कापसाचे दर वाढण्याची कारणे
यामागे देशांतर्गत कापूस उत्पादनात झालेली घट हे मुख्य कारण आहे. भारताचे उत्पादन कमी झाले असून, मागणी वाढली आहे, ज्यामुळे 3.7 दशलक्ष bales (गाठी) ची तूट निर्माण झाली आहे. शिवाय, भारताची सरासरी कापूस उत्पादन क्षमता प्रति हेक्टर सुमारे 450 kg आहे, जी जागतिक सरासरी 800-833 kg पेक्षा खूपच कमी आहे.
गेल्या दशकात MSP (किमान आधारभूत दर) मध्ये सुमारे 100% वाढ झाली आहे, तसेच इतर उत्पादन खर्चातही वाढ झाली आहे. यामुळे देशांतर्गत कापसाचे दर वाढले आहेत. पश्चिम आशियातील संकटामुळे खते (40% वाढ) आणि सिंथेटिक फायबरच्या (man-made fibers) किमतीही वाढल्या आहेत, ज्यामुळे कंपन्यांच्या नफ्यावर ताण आला आहे. विशेषतः लहान आणि मध्यम उद्योगांना (MSMEs) याचा मोठा फटका बसत आहे.
धोरणात्मक उपायांमध्ये अडचणी
उद्योग संस्था आयात शुल्कात 11% कपात करण्याची आणि सरकारने कापसाचा 'स्ट्रॅटेजिक रिझर्व्ह' (strategic reserve) तयार करण्याची मागणी करत आहेत. मात्र, यासाठी ₹1,500 कोटी निधीची आवश्यकता आहे, ज्याचे व्यवस्थापन कॉटन कॉर्पोरेशन ऑफ इंडिया (CCI) करेल. या योजनांच्या अंमलबजावणीत निधी आणि लॉजिस्टिक्स (logistics) यांसारख्या अडचणी आहेत.
पूर्वीही भारतात अशा प्रकारच्या वस्तूंच्या किमती स्थिर ठेवण्याच्या प्रयत्नांमध्ये अंमलबजावणी, खर्च आणि बाजारातील विस्कळीतपणा यांसारख्या समस्या दिसून आल्या आहेत. भारताची कमी उत्पादकता आणि जास्त उत्पादन खर्चामुळे तोडगा काढणे अवघड होऊ शकते. व्हिएतनाम आणि बांगलादेशसारख्या प्रतिस्पर्धकांना शुक्तमुक्त प्रवेश असल्याने, धोरणात्मक निर्णयांमधील विलंब झाल्यास भारत आपली बाजारपेठ गमावू शकतो.
जर हा किमतीतील फरक असाच कायम राहिला, तर भारताची कॉटन यार्न निर्यात 20-25% ने घसरू शकते, ज्यामुळे वर्षाला ₹0.5-1.2 अब्ज डॉलर्सचे नुकसान होऊ शकते. भारतीय वस्त्र निर्यातदारांना अमेरिकेसारख्या प्रमुख बाजारपेठांमध्येही जास्त शुल्क (2025 मध्ये 50% पर्यंत) लागू शकते, ज्यामुळे प्रतिस्पर्ध्यांच्या तुलनेत खर्च वाढेल.
भारतीय कापड उद्योगाचे भविष्य
भारतातील देशांतर्गत कापड बाजारपेठ 2034 पर्यंत $213.75 अब्ज डॉलर्सपर्यंत वाढण्याची अपेक्षा आहे (3.83% CAGR). मात्र, निर्यातीतील स्पर्धात्मकता महत्त्वाची आहे. जागतिक लॉजिस्टिक्सची गुणवत्ता सुधारणे आणि सिंथेटिक फायबर तसेच टेक्निकल टेक्सटाइल्समध्ये (technical textiles) विविधता आणणे हे भविष्यातील वाटचालीचे संकेत आहेत. वस्त्र मंत्रालयाचे 2030 पर्यंत $100 अब्ज डॉलर्स निर्यातीचे लक्ष्य गाठण्यासाठी, स्पर्धात्मक कच्चा माल मिळवणे आणि जागतिक व्यापारातील आव्हाने पेलणे आवश्यक आहे. दीर्घकालीन यशासाठी, भारताला उत्पादन कार्यक्षमतेत सुधारणा करून जागतिक स्तरावर किफायतशीर उत्पादने देणे गरजेचे आहे, केवळ धोरणात्मक उपायांवर अवलंबून राहणे पुरेसे नाही.
