मुख्य कारण: नवीकरणीय ऊर्जा ग्रीडचा विस्तार
भारत सरकारने 'ग्रीन एनर्जी कॉरिडॉर' (GEC) उपक्रमासाठी ₹22,000 कोटींहून अधिक निधीची घोषणा केली आहे. हा एक महत्त्वपूर्ण पायाभूत सुविधा कार्यक्रम आहे, ज्याचा उद्देश नवीकरणीय ऊर्जेसाठी ट्रान्समिशन नेटवर्क (Transmission Network) मजबूत करणे आहे. यातील पहिला टप्पा (Phase I), ज्यासाठी ₹10,000 कोटी मंजूर झाले होते, तो आता पूर्णत्वाच्या जवळ आहे. या अंतर्गत आठ राज्यांमध्ये सुमारे 20 GW क्षमतेच्या नवीकरणीय ऊर्जेचे वहन करण्याची क्षमता निर्माण झाली आहे. दुसरा टप्पा (Phase II) ₹12,000 कोटींसह सात राज्यांमध्ये आणखी 20 GW ऊर्जा समाविष्ट करण्याचे लक्ष्य ठेवतो, जो FY2026 पर्यंत पूर्ण होण्याची अपेक्षा आहे. या टप्प्यात 10,750 सर्किट किलोमीटरहून अधिक लांबीच्या ट्रान्समिशन लाईन्स आणि 27,546 MVA क्षमतेच्या सबस्टेशनची (Substation) उभारणी केली जाईल.
विश्लेषण: ग्रीड इंटिग्रेशनची क्षमता आणि जागतिक तुलना
GEC प्रकल्प हा भारतातील वेगाने वाढणारी सौर आणि पवन ऊर्जा निर्मिती आणि ती राष्ट्रीय ग्रीडमध्ये सामावून घेण्याची क्षमता यांच्यातील तफावत भरून काढण्याचा एक मोठा प्रयत्न आहे. जगभरात ग्रीड गुंतवणुकीत वाढ होत आहे, ज्यात अमेरिका आणि चीन आघाडीवर आहेत. मात्र, भारतही उदयोन्मुख अर्थव्यवस्था म्हणून स्वच्छ ऊर्जेला प्रोत्साहन देण्यासाठी आणि वाढत्या ऊर्जेची मागणी पूर्ण करण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात निधी गुंतवत आहे.
सौर आणि पवन ऊर्जेसारख्या अनिश्चित (Variable) नवीकरणीय ऊर्जा स्रोतांना (VRE) समाविष्ट करणे हे तांत्रिक आणि लॉजिस्टिकच्या दृष्टीने मोठे आव्हान आहे. हवामानानुसार बदलणाऱ्या या स्रोतांमुळे पारंपरिक ग्रीडपेक्षा अधिक लवचिक ग्रीडची आवश्यकता आहे. उच्च VRE पेनिट्रेशनमुळे ग्रीडच्या स्थिरतेच्या समस्या, जसे की फ्रिक्वेन्सी आणि व्होल्टेजमधील चढउतार, सिस्टमची ताकद कमी होणे आणि इनर्शिया (Inertia) घटणे, या समस्या अधिक गंभीर बनतात. या परिस्थितीला तोंड देण्यासाठी 'ग्रिड-फॉर्मिंग इनव्हर्टर्स' (Grid-Forming Inverters) सारख्या प्रगत तंत्रज्ञानाचा वापर विचाराधीन आहे.
या क्षेत्रात पॉवर ग्रिड कॉर्पोरेशन ऑफ इंडिया (PGCIL) ट्रान्समिशन पायाभूत सुविधांमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावत आहे, तर अदानी एनर्जी सोल्युशन्स आणि टाटा पॉवर सारख्या कंपन्याही सक्रिय आहेत. एल&टी (L&T) आणि बीएचईएल (BHEL) सारख्या कंपन्या इंजिनीअरिंग, प्रोक्युरमेंट आणि कन्स्ट्रक्शन (EPC) सेवा पुरवतात. पीएफसी (PFC) आणि आरईसी (REC) सारख्या वित्तीय संस्था या क्षेत्रात प्रमुख कर्जदात्या आहेत.
⚠️ जोखमीचे चित्र (The Forensic Bear Case)
एक सततची समस्या म्हणजे नवीकरणीय ऊर्जा क्षमतेच्या तुलनेत ट्रान्समिशन पायाभूत सुविधांचा विकास मंदावणे. यामुळे 50 GW पेक्षा जास्त नवीकरणीय ऊर्जा क्षमता पाईपलाईनमध्ये अडकली आहे, कारण ग्रीड कनेक्शनमध्ये विलंब आणि अडथळे आहेत. जागेचे हक्क (Right-of-way - RoW), जमीन संपादन आणि पर्यावरण परवानग्या मिळण्यास लागणारा वेळ यांसारख्या समस्यांमुळे आवश्यक कॉरिडॉर तयार होण्यास अडथळा येत आहे.
राज्य-नियंत्रित वितरण कंपन्यांच्या (Discoms) आर्थिक अडचणींमुळे गुंतवणूकदारांचा विश्वास कमी होत आहे. या कंपन्यांना तोटा सहन करावा लागतो आणि ऊर्जा उत्पादकांना वेळेवर पैसे मिळण्यात अडचणी येतात. तसेच, विविध राज्यांमधील ओपन ऍक्सेस (Open Access), नेट मीटरिंग (Net Metering) आणि पॉवर परचेस अग्रीमेंट्स (PPAs) संबंधित नियामक विसंगती धोरणात्मक अस्थिरता निर्माण करतात आणि दीर्घकालीन गुंतवणुकीला परावृत्त करतात. विदेशी गुंतवणूकदारांना चलन हेजिंग (Currency Hedging) आवश्यक असल्यामुळे भांडवलाचा खर्च जास्त येतो, ज्यामुळे ते स्पर्धात्मक बोली प्रक्रियेत सहभागी होऊ शकत नाहीत.
नवीकरणीय ऊर्जेवर आधारित ग्रीडसाठी ऊर्जा साठवणूक (Energy Storage) उपाय अत्यंत महत्त्वाचे आहेत, परंतु भारताची सध्याची पम्प्ड हायड्रो (Pumped Hydro) आणि बॅटरी स्टोरेज (Battery Storage) क्षमता 2030 च्या लक्ष्यांपेक्षा खूपच कमी आहे, ज्यामुळे ग्रीडच्या विश्वासार्हतेवर मोठे प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
पुढील वाटचाल
भारत ग्रीन एनर्जी कॉरिडॉरचे पुढील टप्पे (Phases 3 आणि 4) आखत आहे, ज्यायोगे अंदाजे 150 GW नवीकरणीय ऊर्जा वहन सुलभ करण्याचे उद्दिष्ट आहे. यामुळे ग्रीड सुधारणांसाठी सातत्यपूर्ण आणि मोठ्या प्रमाणात वचनबद्धता दिसून येते. विश्लेषकांचे मत सामान्यतः सकारात्मक असले तरी, कार्यक्षम अंमलबजावणी आणि संरचनात्मक अडथळे दूर करण्यावर त्यांनी भर दिला आहे.