भारतात ज्येष्ठ नागरिकांची वाढती संख्या पाहता 'सीनिअर लिव्हिंग'ला आता स्वतंत्र 'अॅसेट क्लास' म्हणून दर्जा देण्याची मागणी जोर धरत आहे. DLF आणि Ashiana Housing सारखे दिग्गज बिल्डर्स आता केवळ घरं बांधण्यापेक्षा सेवा-आधारित 'लॉन्जिव्हिटी इकोसिस्टम'वर भर देत आहेत.
स्वतंत्र दर्जाची मागणी का?
सध्या 'सीनिअर लिव्हिंग' प्रकल्पांकडे सामान्य निवासी प्रकल्प म्हणून पाहिले जाते. मात्र, तज्ज्ञांच्या मते, या प्रकल्पांमध्ये आरोग्य सेवा, वेलनेस आणि विशेष गरजांचा समावेश असतो. त्यामुळे या क्षेत्राला स्वतंत्र 'अॅसेट क्लास' म्हणून मान्यता मिळाल्यास विकासकांना विशेष सरकारी सवलती आणि जमिनीच्या वापराबाबत अधिक स्पष्ट धोरणे मिळण्यास मदत होईल.
व्यवसायाचे बदलते स्वरूप
पारंपारिक रिअल इस्टेटमध्ये घराची विक्री झाली की विकासकाचे काम संपते. मात्र, सीनिअर लिव्हिंगमध्ये परिस्थिती वेगळी आहे. येथे मालमत्तेच्या विक्रीपेक्षा दीर्घकालीन सेवांचे (Services) महत्त्व जास्त आहे. आरोग्य सुविधा, सुरक्षा आणि सामाजिक सहभाग यावर आधारित मॉडेलमुळे या क्षेत्रात आता व्यावसायिकता वाढत आहे.
दिग्गज कंपन्यांची एन्ट्री
या संधीचा फायदा घेण्यासाठी बड्या कंपन्यांनी कंबर कसली आहे. उदाहरणार्थ, DLF ने गुरुग्राममधील सेक्टर ६३ मध्ये लक्झरी सीनिअर लिव्हिंग प्रोजेक्ट सुरू केला आहे, ज्याची विक्री क्षमता सुमारे ₹२,००० कोटी इतकी आहे. यासोबतच Ashiana Housing आणि Stonecraft Group सुद्धा सक्रिय असून ते ज्येष्ठ नागरिकांच्या जीवनशैलीवर आधारित प्रकल्पांवर काम करत आहेत.
गुंतवणूकदारांनी काय लक्षात घ्यावे?
गुंतवणूकदारांसाठी हे क्षेत्र आशादायक असले तरी काही आव्हाने आहेत. या प्रकल्पांचा कालावधी मोठा असतो आणि त्यांना व्यवस्थापित करण्यासाठी आरोग्य क्षेत्रातील विशेष तज्ज्ञांची गरज लागते. दीर्घकालीन स्थिर उत्पन्न मिळण्याची शक्यता असली तरी, सुरुवातीचा मोठा खर्च आणि ऑपरेशनल जटिलता ही प्रमुख जोखीम ठरू शकते.