अनेक कंपन्या तांत्रिक तज्ज्ञांना व्यवस्थापन पदे देतात, पण नेतृत्व गुणांच्या अभावामुळे कंपनीच्या कामगिरीवर परिणाम होतो. गुंतवणूकदारांनी कर्मचाऱ्यांची गळती आणि नेतृत्वाच्या स्थिरतेवर लक्ष ठेवणे गरजेचे आहे.
कॉर्पोरेट फायनान्समध्ये गुंतवणूकदार अनेकदा महसूल वाढ, प्रॉफिट मार्जिन आणि कर्जाच्या आकडेवारीवर लक्ष केंद्रित करतात. मात्र, गुंतवणुकीच्या मूल्याला सर्वात मोठा धोका 'नेतृत्व क्षमते'कडून (Leadership Capability) असतो, जो मोजणे कठीण असले तरी अत्यंत प्रभावी असतो. मॅनेजमेंट थिअरीमध्ये याला 'पीटर प्रिन्सिपल' (Peter Principle) असे म्हटले जाते, जिथे कंपन्या तांत्रिक तज्ज्ञांना नेतृत्वाची कौशल्ये नसतानाही मॅनेजर म्हणून बढती देतात.\n\nGallup च्या संशोधनानुसार, तब्बल 82% प्रकरणांमध्ये कंपन्यांना योग्य नेतृत्व निवडण्यात अडचणी येतात. गुंतवणूकदारांसाठी ही केवळ HR ची समस्या नसून हा एक 'एक्झिक्युशन रिस्क' (Execution Risk) आहे. जेव्हा व्यवस्थापनाला टीम सांभाळता येत नाही, तेव्हा कर्मचाऱ्यांचे मनोबल खच्ची होते आणि टॅलेंटेड कर्मचारी कंपनी सोडून जाण्यास सुरुवात करतात.\n\nया व्यवस्थापकीय अपयशाचे परिणाम काही तिमाहीनंतर आर्थिक आकडेवारीवर दिसू लागतात. वरिष्ठ तांत्रिक कर्मचाऱ्यांच्या गळतीमुळे (Attrition Rate) उत्पादनातील नावीन्य थांबते आणि प्रोजेक्ट्सला उशीर होतो. हे धोके ताळेबंदात (Balance Sheet) लगेच दिसत नसले तरी, ते कंपनीची नफा कमावण्याची क्षमता आणि ग्रोथ टार्गेट्सवर मोठा दबाव टाकतात.\n\nगुंतवणूकदारांनी वार्षिक अहवाल आणि मॅनेजमेंटच्या भाषणातून नेतृत्वाच्या स्थिरतेचा शोध घेतला पाहिजे. जर प्रमुख अधिकारी किंवा विभाग प्रमुख वारंवार बदलत असतील, तर ती कंपनीच्या आतील पदोन्नती प्रक्रियेतील त्रुटीची निशाणी असू शकते. ज्या कंपन्या गुणवत्तेवर आधारित (Merit-based) बढती देतात, त्या अधिक लवचिक असतात.\n\nथोडक्यात सांगायचे तर, तांत्रिक कौशल्य आणि व्यवस्थापकीय कौशल्य या दोन पूर्णपणे वेगळ्या गोष्टी आहेत. कंपनी यातील फरक ओळखत नसेल, तर ती भविष्यातील नेतृत्वाच्या निवडीतही चूक करते. कंपनीची मॅनेजमेंट पाइपलाइन किती मजबूत आहे, हेच कंपनीच्या दीर्घकालीन यशाचे गमक आहे.