लिक्विडिटीचा मोठा दबाव डेट फंडांवर
या ₹2.94 लाख कोटींच्या आउटफ्लोचा मोठा फटका लिक्विडिटी-ओरिएंटेड (Liquidity-oriented) आणि शॉर्ट-टर्म (Short-term) फंडांना बसला. केवळ लिक्विड फंडांमधून ₹1.34 लाख कोटी काढण्यात आले. याशिवाय, ओव्हरनाईट फंड्स, मनी मार्केट फंड्स आणि लो ड्युरेशन फंडांमधूनही अनुक्रमे ₹40,228 कोटी, ₹29,207 कोटी आणि ₹25,227 कोटी बाहेर गेले. कॉर्पोरेट बॉण्ड फंड्समध्येही हा आउटफ्लो वाढून ₹15,293 कोटींवर पोहोचला, जो मागील महिन्यात केवळ ₹2,302 कोटी होता. याचा अर्थ, विशिष्ट क्रेडिट (Credit) समस्यांऐवजी कंपन्यांना रोख रकमेची गरज असल्याने हे पैसे काढले जात आहेत. गिल्ट फंडांमधूनही गुंतवणूकदारांचा रस कमी झाल्याने आउटफ्लो सुरूच राहिला.
इक्विटी इनफ्लो विरुद्ध डेट आउटफ्लो: बाजारात दुहेरी चित्र
एकीकडे डेट फंडांमधून पैसे बाहेर जात असताना, दुसरीकडे इक्विटी म्युच्युअल फंडांमध्ये मात्र चांगली इनफ्लो दिसून आली. इक्विटी स्कीम्सनी मार्चमध्ये ₹40,450 कोटींचा निव्वळ इनफ्लो आकर्षित केला, जो फेब्रुवारीच्या तुलनेत 56% अधिक आहे. डोमेस्टिक गुंतवणूकदार फ्लेक्सी कॅप, मिड कॅप आणि स्मॉल कॅप फंड्समध्ये विश्वास दाखवत आहेत. मात्र, बाजारातील दबाव कायम आहे. मध्य पूर्वेकडील भू-राजकीय तणावामुळे (Geopolitical Tensions) तेलाच्या किमती $120 प्रति बॅरल च्या वर गेल्या आहेत, ज्यामुळे महागाई वाढण्याची चिंता निर्माण झाली आहे. याचा परिणाम म्हणून बॉण्ड यील्ड्स (Bond Yields) वाढले असून, १० वर्षांच्या बेंचमार्क सरकारी बॉण्डचा यील्ड मार्चमध्ये 37 बेसिस पॉइंट्सने वाढून 7.0345% पर्यंत पोहोचला, जो जून २०२४ नंतरची सर्वाधिक पातळी आहे.
वर्षअखेरीसचे समायोजन की लिक्विडिटीची चणचण?
विश्लेषकांच्या मते, मार्च महिन्यात डेट फंडांमधून बाहेर गेलेले पैसे हे मुख्यत्वे आर्थिक वर्ष संपल्याने (Financial Year-end) संस्था आणि कॉर्पोरेट ट्रेझरीद्वारे (Corporate Treasuries) केल्या गेलेल्या कॅश मॅनेजमेंट (Cash Management) ऍडजस्टमेंट्समुळे (Adjustments) आहेत. मॉर्निंगस्टार इन्व्हेस्टमेंट रिसर्च इंडियाच्या नेहाळ मेश्राम यांनी सांगितले की, हे आउटफ्लो शॉर्ट-टर्म आणि ट्रेझरी-फोकस्ड फंडांमध्ये केंद्रित होते. तरीही, बाजारात लिक्विडिटीची (Liquidity) स्थिती काहीशी ताึงलेली दिसत आहे. आरबीआयने (RBI) बाजारात लिक्विडिटीचा पुरवठा नियंत्रित करण्यासाठी उपाययोजना केल्या आहेत. मात्र, सरकारचे ₹17 ट्रिलियन पेक्षा जास्तचे मोठे कर्ज उभारण्याचे लक्ष्य (Borrowing Target) देखील यील्ड्सवर दबाव टाकत आहे.
वाढता कर्ज खर्च आणि बॉण्ड इश्यूवरील परिणाम
महागाई, भू-राजकीय तणाव आणि सरकारचे मोठे कर्ज यामुळे कंपन्यांना कर्ज घेण्याचा खर्च (Borrowing Costs) वाढत आहे. मार्च महिन्यात कॉर्पोरेट बॉण्ड जारी करण्याचे प्रमाण वार्षिक आधारावर 24% नी घटले, जरी महिन्या-दर-महिन्याच्या तुलनेत त्यात वाढ झाली होती. गुंतवणूकदार अधिक व्याजदर मागत असल्याने, एनएबीएआरडी (NABARD) आणि आरईसी (REC) सारख्या मोठ्या संस्थांनीही काही बॉण्ड इश्यू (Bond Issue) पुढे ढकलले किंवा रद्द केले. यामुळे कंपन्यांना, विशेषतः कमी क्रेडिट रेटिंग असलेल्या कंपन्यांना, बँकेकडून कर्ज घेण्यावर अधिक अवलंबून राहावे लागत आहे, जिथेही कर्जाच्या अटी कठीण होत आहेत. यामुळे तात्पुरती कॅश मॅनेजमेंटची गरज भविष्यात कंपन्यांसाठी कर्जाचा वाढता खर्च ठरू शकते.
बॉण्ड यील्ड्सचे भविष्य काय?
पुढील काळात बॉण्ड यील्ड्समध्ये अस्थिरता (Volatility) अपेक्षित आहे, जी तेलाच्या किमती आणि भू-राजकीय घडामोडींवर अवलंबून राहील. १० वर्षांच्या यील्डची पातळी 6.60%–6.85% किंवा 6.75%–7.10% च्या दरम्यान राहण्याचा अंदाज आहे. आरबीआय (RBI) तटस्थ (Neutral) राहून लिक्विडिटी व्यवस्थापनावर लक्ष केंद्रित करेल. जरी डोमेस्टिक मागणी बॉण्ड मार्केटला आधार देत असली, तरी बाह्य घटक आणि मोठ्या सरकारी कर्जामुळे यील्ड कर्व्ह (Yield Curve) प्रभावित होत राहील. गुंतवणूकदारांनी सावध पवित्रा घेऊन, मध्यम कालावधीच्या (Moderate Duration) गुंतवणुकीवर लक्ष केंद्रित करण्याचा सल्ला दिला जात आहे.