Whalesbook
अमेरिकेच्या सुप्रीम कोर्टाने 20 फेब्रुवारी 2026 रोजी 'इंटरनॅशनल इमर्जन्सी इकॉनॉमिक पॉवर्स ऍक्ट' (IEEPA) अंतर्गत जारी केलेले विस्तृत टॅरिफ आदेश रद्द केले. या महत्त्वपूर्ण निकालाच्या अवघ्या सहा दिवसांनंतर, 26 फेब्रुवारी 2026 रोजी नवी दिल्लीत अमेरिकेचे वाणिज्य सचिव (Commerce Secretary) हॉवर्ड ल्युटनिक (Howard Lutnik) आणि भारतीय वाणिज्य मंत्री पीयूष गोयल (Piyush Goyal) यांच्यात एक उच्चस्तरीय बैठक पार पडली.
सुप्रीम कोर्टाच्या या निर्णयाने अमेरिकेच्या कार्यकारी शाखेचे (executive branch) एकतर्फी टॅरिफ लादण्याचे सर्वात मोठे आणि आक्रमक साधनच संपुष्टात आले आहे. यामुळे द्विपक्षीय व्यापार वाटाघाटींमध्ये (trade negotiations) भारताला अधिक अनुकूल परिस्थिती निर्माण झाली आहे, ज्यामुळे पूर्वीच्या करारापेक्षा चांगले सौदे मिळण्याची शक्यता वाढली आहे.
मात्र, अमेरिकन प्रशासनाने लगेचच 'ट्रेड ऍक्ट 1974' च्या कलम 122 अंतर्गत तात्पुरते जागतिक टॅरिफ लागू करण्याची घोषणा केली. सुरुवातीला हे टॅरिफ 10% होते, जे नंतर वाढवून 15% करण्यात आले. या धोरणात्मक बदलामुळे दोन्ही देशांमधील व्यापार संबंधांमध्ये तात्काळ अस्थिरता आणि अनिश्चितता निर्माण झाली आहे. या पार्श्वभूमीवर, भारताने आपल्या व्यापार प्रतिनिधींचे वॉशिंग्टन डी.सी. येथील नियोजित दौरे पुढे ढकलले आहेत. नवीन घडामोडी आणि त्यांचे परिणाम तपासण्यासाठी तसेच अधिक स्पष्टता आणि सुरक्षितता मिळवण्यासाठी भारताने हा सामरिक निर्णय घेतला आहे.
फेब्रुवारी 2026 च्या सुरुवातीला जाहीर झालेल्या अंतरिम व्यापार कराराच्या (interim trade agreement framework) चौकटीनुसार, अमेरिकेने भारतीय वस्तूंवरील टॅरिफ 50% च्या उच्चांकावरून 18% पर्यंत कमी करण्याचे मान्य केले होते. या बदल्यात, भारताने पाच वर्षांत 500 अब्ज डॉलर्स च्या अमेरिकन उत्पादनांची खरेदी करण्याचे मान्य केले होते. मात्र, सुप्रीम कोर्टाच्या महत्त्वपूर्ण निकालानंतर या अंतिम करारावर प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे. भारताने आपला दौरा पुढे ढकलून 'नवीन घडामोडींचे आणि त्याचे परिणाम' यांचे मूल्यांकन करण्याची भूमिका घेतली आहे. यामुळे अमेरिकेच्या बदलत्या टॅरिफ धोरणांना सामोरे जाण्याची आणि पूर्वीच्या चर्चेत वर्चस्व गाजवलेल्या IEEPA-आधारित धोक्यांशिवाय (threats) अटींवर पुन्हा वाटाघाटी करण्याची संधी भारताला मिळू शकते.
जरी प्रशासनाच्या टॅरिफ धोरणाला कायदेशीर धक्का बसला असला तरी, धोका कायम आहे. कलम 122 अंतर्गत त्वरित टॅरिफ लागू करणे, जरी तात्पुरते असले तरी, कार्यकारी शाखेचा इतर कायदेशीर मार्गांनी टॅरिफ दबाव कायम ठेवण्याचा हेतू दर्शवते. यामुळे धोरणात्मक वातावरणात अस्थिरता निर्माण होऊ शकते, जी गुंतवणूक आणि व्यापार प्रवाहासाठी आवश्यक असलेल्या पूर्वानुमानाला (predictability) बाधा आणू शकते. याव्यतिरिक्त, काही विश्लेषकांच्या मते, प्रस्तावित भारत-अमेरिका करारात एक प्रकारची असमानता आहे. यात भारताकडून औद्योगिक वस्तूंवरील टॅरिफ शून्य करण्यासह मोठ्या प्रमाणात सवलती दिल्या जात आहेत, तरीही त्यांना 18% अमेरिकन टॅरिफचा सामना करावा लागत आहे. कार्यकारी शाखेच्या कर लादण्याच्या घटनात्मक पैलूंवरही मतभेद आहेत, कारण सर्वोच्च न्यायालयाने करांमध्ये काँग्रेसची (Congress) प्राथमिक भूमिका असल्याचे अधोरेखित केले आहे.
दोन्ही देश व्यापार चर्चा सुरू ठेवण्यास वचनबद्ध असल्याचे सार्वजनिकपणे मान्य करत आहेत. प्रतिनिधी लवकरच वॉशिंग्टन डी.सी. येथे पुन्हा भेटण्याची अपेक्षा आहे. फेब्रुवारीच्या सुरुवातीला जाहीर झालेला आराखडा (framework agreement) अजूनही या चर्चेचा आधार म्हणून काम करत आहे, ज्याचा उद्देश मार्च आणि एप्रिल 2026 मध्ये अंतिम टप्पा गाठणे आहे. मात्र, भारताने आपला प्रतिनिधी दौरा पुढे ढकलल्यामुळे, भविष्यातील धोरणात्मक अस्थिरतेविरुद्ध अधिक मजबूत संरक्षण (safeguards) आणि अधिक स्पष्ट, परस्पर फायद्याचे व्यवस्थापन शोधण्याची शक्यता आहे. चीनसोबतचे संबंध आणि पुरवठा साखळीची लवचिकता (supply chain resilience) यांसारखे व्यापक भू-राजकीय संदर्भ (geopolitical context) या वाटाघाटींच्या दिशेला आकार देत राहतील.