मंत्री पियुष गोयल यांनी भारताच्या निर्यात क्षेत्रासाठी एक मोठी संधी असल्याचे सांगितले आहे. 38 विकसित देशांशी झालेल्या या FTA करारामुळे जागतिक व्यापाराच्या तब्बल 63% भागामध्ये भारतीय उत्पादनांना प्रवेश मिळणार आहे. मात्र, या प्रचंड क्षमतेचा पुरेपूर फायदा घेण्यासाठी उत्पादने आणि सेवांच्या 'उत्कृष्ट गुणवत्ते'वर लक्ष केंद्रित करणे महत्त्वाचे ठरेल. भारतीय कंपन्यांना या बाजारात प्रभावीपणे स्पर्धा करावी लागेल, ज्याचा सर्वाधिक फायदा लहान आणि मध्यम उद्योगांना (MSMEs), शेतकऱ्यांना आणि कुशल कारागिरांना होईल.
भारताने आतापर्यंत 8 FTA करार केले आहेत, ज्यात 37 विकसित देशांचा समावेश आहे. या करारांमुळे कमी शुल्क किंवा शून्य शुल्कात भारतीय निर्यातदारांना फायदा मिळतो. परंतु, यातून मोठ्या प्रमाणात निर्यात वाढवण्यासाठी भारतीय कंपन्यांना कठोर आंतरराष्ट्रीय गुणवत्ता मानके पूर्ण करावी लागतील. अहवालानुसार, अनेक MSMEs कडे जागतिक नियमांनुसार आवश्यक असलेले ISO सारखे प्रमाणपत्र नाही. विकसित बाजारपेठांमध्ये उत्पादनांचे छोटेसे विचलनही नाकारले जाण्यास कारणीभूत ठरू शकते, त्यामुळे गुणवत्ता हीच सर्वात मोठी कसोटी ठरेल. चीन आणि पाकिस्तानसारख्या प्रतिस्पर्धकांच्या तुलनेत भारतीय निर्यातदारांना 15-20% अधिक खर्च येतो, कारण कच्च्या मालावरील जास्त शुल्क, लॉजिस्टिक्समधील उणीवा आणि आधुनिक तंत्रज्ञानाचा अभाव कारणीभूत आहे. त्यामुळे केवळ किमतीवर नव्हे, तर गुणवत्तेवर स्पर्धा करणे आवश्यक आहे.
जानेवारी FY 2025-26 पर्यंत वस्तू आणि सेवा निर्यातीने सुमारे $714.73 अब्ज डॉलर्सचा टप्पा गाठला आहे, जो 5.26% ने वाढला आहे. मात्र, जागतिक स्तरावर व्यापार वाढ मंदावण्याची शक्यता आहे. जागतिक व्यापार संघटनेने (WTO) 2026 मध्ये जागतिक वस्तू व्यापारात केवळ 1.9% वाढीचा अंदाज वर्तवला आहे. या परिस्थितीत, केवळ 10% भारतीय MSMEs निर्यात करतात, जे इतर देशांच्या तुलनेत खूपच कमी आहे. बाजाराबद्दलची कमी जागरूकता आणि खरेदीदारांशी संबंध नसणे ही यामागील प्रमुख कारणे आहेत. FY28 पर्यंत $1 ट्रिलियन निर्यातीचे लक्ष्य गाठण्यासाठी, भारताच्या उत्पादन क्षेत्राला तंत्रज्ञान-आधारित स्पर्धेवर आणि अतिरिक्त मूल्यावर लक्ष केंद्रित करावे लागेल.
FTA ची क्षमता असूनही, अनेक भारतीय कंपन्या, विशेषतः MSMEs, विकसित देशांचे मागणी असलेले गुणवत्ता, सुरक्षा आणि अनुपालन नियम पूर्ण करण्यास तयार नाहीत. अनेक लहान व्यवसायांना कागदपत्रांची गुंतागुंत, निधीची कमतरता आणि पायाभूत सुविधांचा अभाव यामुळे लॉजिस्टिक्स खर्च वाढतो. भारताची निर्यात केवळ सुमारे 100 जिल्ह्यांमध्ये केंद्रित आहे, ज्यामुळे अधिक समावेशक वाढीची गरज आहे. ZED Certification सारखे गुणवत्ता सुधारणा कार्यक्रम असले तरी, EU सारख्या गटांच्या तुलनेत ISO 9001 सारखे मानक धारण करणाऱ्या भारतीय कंपन्यांची संख्या अजूनही कमी आहे. काही अभ्यासांनुसार, FTA चा वापर कमी आहे आणि त्याचे निर्यात वाढीवर मिश्र परिणाम दिसून आले आहेत, ज्यामुळे करारांचा लाभ घेण्यासाठी क्षमता निर्माण करणे आवश्यक आहे.
FTAs चा पूर्ण वापर #ViksitBharat2047 या राष्ट्रीय दृष्टिकोनाशी जोडलेला आहे, ज्याचे उद्दिष्ट $30-$40 ट्रिलियन GDP गाठणे आहे. हे लक्ष्य साधण्यासाठी निर्यातीला एक प्रमुख चालक म्हणून पाहिले जात आहे. मंत्री गोयल यांनी तरुणांसाठी कौशल्ये, शिक्षण आणि भाषा प्रशिक्षणाचे महत्त्व सांगितले, ज्यामुळे जागतिक स्तरावर स्पर्धात्मकता वाढेल आणि महिला-नेतृत्वाखालील विकासाला चालना मिळेल. त्यांनी कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटी (CSR) मध्ये आवश्यकतेपेक्षा जास्त खर्च करणाऱ्या कंपन्यांचेही कौतुक केले, याला भविष्यातील बाजारपेठा आणि प्रतिभा यांमध्ये केलेली गुंतवणूक म्हटले. एका कंपनीने नफ्यातील 5% रक्कम CSR साठी बाजूला ठेवली, ही एक उल्लेखनीय बाब आहे.