मंत्र्यांकडून CETA प्रगतीचा आढावा
भारतीय वाणिज्य मंत्री पीयूष गोयल आणि यूकेचे बिझनेस अँड ट्रेडचे सेक्रेटरी ऑफ स्टेट पीटर काइल यांच्यात नुकतीच एक व्हर्च्युअल बैठक पार पडली. या बैठकीत नऊ महिन्यांपूर्वी झालेल्या CETA कराराच्या प्रगतीचा आढावा घेण्यात आला. या करारानुसार, 2030 पर्यंत दोन्ही देशांमधील द्विपक्षीय व्यापार $56 अब्ज पर्यंत वाढवण्याचे उद्दिष्ट आहे. यामुळे 99% भारतीय उत्पादनांना UK मध्ये ड्युटी-फ्री (Duty-free) प्रवेश मिळेल. मात्र, आता या बैठकीत केवळ मोठ्या लक्ष्यांवर चर्चा न करता, कराराच्या प्रत्यक्ष अंमलबजावणीतील अडचणी आणि विविध क्षेत्रांतील आव्हाने कशी सोडवायची यावर अधिक लक्ष केंद्रित करण्यात आले.
प्रमुख व्यापार उद्दिष्ट्ये आणि सद्यस्थिती
CETA मध्ये बाजारपेठ प्रवेशाची (Market Access) तरतूद महत्त्वाची आहे. या करारामुळे भारतीय वस्तूंना UK मध्ये जवळपास पूर्णपणे ड्युटी-फ्री प्रवेश मिळतो. या बदल्यात, भारत देखील ब्रिटिश उत्पादने जसे की ऑटोमोबाईल (Cars) आणि दारू (Whisky) यांवरील आयात शुल्क कमी करत आहे. FY24-25 मध्ये द्विपक्षीय व्यापार सुमारे $45 अब्ज असण्याचा अंदाज आहे. 2030 पर्यंत $56 अब्ज चे लक्ष्य गाठण्यासाठी वेगाने प्रगती करणे आवश्यक आहे, म्हणूनच अंमलबजावणीवर लक्ष केंद्रित करणे महत्त्वाचे ठरले आहे.
अंमलबजावणीतील अडथळे पार करणे
CETA सारखे व्यापार करार केवळ शुल्क कपातीपुरते मर्यादित नसतात, तर त्यात अनेक गुंतागुंतीच्या गोष्टींचा समावेश असतो. दोन्ही देशांमधील प्रशासकीय प्रक्रिया (Bureaucratic Processes) आणि भिन्न नियामक मानके (Regulatory Standards) यांसारख्या बाबींवर लक्ष देणे गरजेचे आहे. भारतीय IT सेवांसाठी (IT Services) कदाचित फारसे नवीन अडथळे येणार नाहीत, परंतु UK मध्ये निर्यात करणाऱ्या उत्पादकांसाठी अद्यापही गैर-शुल्क अडथळे (Non-tariff Hurdles) असू शकतात. यामध्ये कडक सॅनिटरी आणि फायटोसॅनिटरी उपाय (Sanitary and Phytosanitary Measures) किंवा उत्पादनाच्या उत्पत्तीचे जटिल नियम (Rules of Origin) यांचा समावेश असू शकतो, ज्यामुळे उत्पादनाची स्पर्धात्मकता प्रभावित होऊ शकते. ब्रेक्झिटनंतर (Post-Brexit) यूकेची स्वतःची व्यापार धोरणे देखील अजून विकसित होत आहेत.
महत्त्वाकांक्षी उद्दिष्ट्ये गाठण्यातील आव्हाने
विश्लेषकांच्या मते, अशा करारांचे पूर्ण फायदे मिळविण्यासाठी सहसा दीर्घकालीन एकत्रीकरण (Integration Periods) आणि विवाद निराकरण यंत्रणा (Dispute Resolution) आवश्यक असते. 2030 पर्यंत निर्धारित व्यापार वाढीचे लक्ष्य गाठणे, अधिक वेगवान अंमलबजावणी किंवा गैर-शुल्क अडथळे दूर केल्याशिवाय आव्हानात्मक ठरू शकते. यातील जोखीम म्हणजे दोन्ही देशांमधील फायद्यांचे असंतुलन, तसेच बदलती नियामक व्यवस्था किंवा भू-राजकीय परिस्थितीतील बदल. ऑटोमोटिव्ह पार्ट्स (Automotive Parts) किंवा अन्न उत्पादने (Food Products) यांसारख्या वस्तूंसाठी अनुपालन मानकांमधील (Compliance Standards) फरक हे सततचे अडथळे आहेत.
सखोल संबंधांसाठी पुढील वाटचाल
भविष्यात, दोन्ही सरकारे सीमाशुल्क प्रक्रिया सुलभ करण्यासाठी आणि नियामक फरक दूर करण्यासाठी विशिष्ट क्षेत्रांतील चर्चा आणि यंत्रणांना प्राधान्य देण्याची अपेक्षा आहे. 2030 पर्यंत महत्त्वाकांक्षी व्यापार वाढीचे लक्ष्य गाठण्यात यश हे दोन्ही देशांतील खाजगी क्षेत्राचा (Private Sector) सक्रिय सहभाग, सातत्यपूर्ण राजकीय इच्छाशक्ती आणि ओळखल्या गेलेल्या अंमलबजावणीतील आव्हानांचे प्रभावी निराकरण यावर अवलंबून असेल. या कराराचे दीर्घकालीन यश हे धोरणांची सातत्यपूर्ण अंमलबजावणी आणि बदलत्या आर्थिक परिस्थितीशी जुळवून घेण्याची लवचिकता यावर ठरेल.
