चीनच्या स्वस्त आयातीचा भारतीय बाजारावर परिणाम
अखिल भारतीय uPVC प्रोफाइल उत्पादक संघटनेने (AIUPMA) दिलेल्या माहितीनुसार, २०२५ मध्ये तब्बल १.६ लाख मेट्रिक टन uPVC विंडो प्रोफाइलची आयात झाली, ज्यापैकी तब्बल ९९% माल एकट्या चीनमधून आला आहे. AIUPMA चे अध्यक्ष एनियन शिवम यांनी सांगितले की, या आयातीत वापरल्या जाणाऱ्या मालाची किंमत स्थानिक उत्पादकांना रॉ मटेरियल (raw material) तयार करण्याच्या खर्चापेक्षाही कमी आहे. यामुळे भारतीय उत्पादकांना स्पर्धा करणे कठीण झाले आहे. मागील तीन वर्षांपासून चीनकडून होणारी आयात सातत्याने वाढत असून, स्थानिक कंपन्यांचा मार्केट शेअर ५०% च्या खाली गेला आहे. ही परिस्थिती अशीच राहिल्यास भारतीय उद्योगाचे अस्तित्व धोक्यात येण्याची शक्यता आहे. भारतीय प्लास्टिक उद्योगातील एक मोठी कंपनी, The Supreme Industries Limited, जिचे मार्केट कॅपिटलायझेशन (market capitalization) मार्च २०२६ मध्ये अंदाजे ₹४७,८५२ कोटी होते, ती देखील या आक्रमक परदेशी स्पर्धेमुळे आव्हानांचा सामना करत आहे.
चीनचे जागतिक PVC मार्केटवरील वर्चस्व आणि निर्यात धोरण
चीन पॉलीविनाईल क्लोराईड (PVC) आणि uPVC प्रोफाइल निर्यातीत जगात आघाडीवर आहे. २०२५ मध्ये चीनच्या PVC निर्यातीने ४६ लाख टन गाठली, ज्यामुळे ते जगातील सर्वात मोठे निर्यातदार बनले. भारत हा चीनसाठी एक महत्त्वाचे मार्केट आहे; २०२४ मध्ये भारतातील एकूण PVC आयातीपैकी ४०% वाटा चिनी मालाचा होता, आणि २०२३ मध्ये चीनने भारताला १० लाखांहून अधिक टन PVC निर्यात केले. चीनची ही आक्रमक निर्यात धोरणाची नवीन बाब नाही. यापूर्वीही DGTR (Directorate General of Trade Remedies) ने चीनच्या PVC रेझिन (resin) आणि प्लास्टिक मशिनरीसारख्या उत्पादनांवर $३३९ प्रति टन पर्यंत अँटी-डंपिंग ड्युटी (ADD) लावण्याची शिफारस केली आहे. भारतीय बांधकाम साहित्य बाजार, जो uPVC प्रोफाइलचा मोठा ग्राहक आहे, तो २०२५ ते २०३५ दरम्यान ७.५६% वार्षिक दराने वाढून $६१ अब्ज पर्यंत पोहोचण्याची अपेक्षा आहे. पंतप्रधान आवास योजना-शहरी (PMAY-U) सारख्या सरकारी योजनांमुळे घरांची मागणी आणि ऊर्जा-कार्यक्षम बांधकामांना चालना मिळत आहे, ज्यामुळे आयातीची मागणी वाढू शकते, मात्र ती अन्यायकारक किमतींवर होण्याची भीती आहे.
व्यापार धोरणांमधील आव्हाने आणि उद्योगाची असुरक्षितता
अँटी-डंपिंग ड्युटी (ADD) आणि मिनिमम इम्पोर्ट प्राईस (MIP) सारख्या साधनांवर अवलंबून राहणे हे भारतातील उत्पादन क्षेत्राच्या काही कमतरता दर्शवते. जरी भारताने चिनी वस्तूंवर ADD लागू केले असले, तरी चीनच्या प्रचंड निर्यात क्षमतेच्या तुलनेत या उपायांची प्रभावीता अजूनही वादाचा विषय आहे. अमेरिकेसारख्या देशांनीही चीनविरुद्ध अशाच प्रकारच्या व्यापार तपासण्या केल्या आहेत. MIP म्हणजे आयातीसाठी किमान किंमत ठरवणे. ही पद्धत भारतात पूर्वी स्टीलसाठी वापरली जात होती आणि आता स्वस्त चिनी वस्तूंना रोखण्यासाठी औषध घटकांसाठीही विचारात घेतली जात आहे. मात्र, या उपायांची अंमलबजावणी करणे कठीण असू शकते आणि आंतरराष्ट्रीय व्यापार नियमांनुसार त्यांना आव्हाने येऊ शकतात. एक चिंताजनक बाब म्हणजे, भारतात काही सरकारी आणि औद्योगिक वर्तुळात चिनी आयातीवरील निर्बंध शिथिल करण्याकडे कल दिसत आहे. याचे कारण म्हणजे वाढती अवलंबित्व आणि चिनी कच्चा माल ड्युटीशिवाय आयात करणाऱ्या राष्ट्रांशी स्पर्धा करताना भारतीय कंपन्यांचे होणारे नुकसान. हे एक कठीण आव्हान आहे: स्थानिक उद्योगाला संरक्षण द्यायचे की स्वस्त इनपुट वापरून वाढीला चालना द्यायची? uPVC प्रोफाइलचा मुद्दा दर्शवतो की कशाप्रकारे सबसिडी (subsidized) निर्यात स्थानिक उत्पादनाला हानी पोहोचवू शकते.
वाढीदरम्यान उद्योग अधिक संरक्षणाच्या शोधात
AIUPMA ने अनिवार्य BIS सर्टिफिकेशन, MIP आणि ADD ची संपूर्ण समीक्षा करण्याची मागणी केली आहे, जे सरकारकडून अधिक मजबूत पाठिंब्याचे संकेत आहेत. जागतिक uPVC मार्केट वाढत आहे, ज्यात आशिया पॅसिफिक हा सर्वात मोठा आणि वेगाने वाढणारा प्रदेश आहे. शहरी विकास, पायाभूत सुविधा आणि ऊर्जा-कार्यक्षम इमारतींसाठी (ECBC सह) भारताच्या सरकारच्या समर्थनामुळे uPVC प्रोफाइलची मागणी मजबूत राहील. तथापि, या वाढीचा फायदा घेण्याची देशांतर्गत उत्पादकांची क्षमता मोठ्या प्रमाणात यावर अवलंबून आहे की सरकार आक्रमक किमतींच्या आयातीविरुद्ध योग्य स्पर्धा सुनिश्चित करते की नाही. जर व्यापार धोरणे प्रभावी नसतील किंवा आयात धोरणांमध्ये बदल केले नाहीत, तर भारताचा uPVC उद्योग इतर क्षेत्रांप्रमाणेच बाजूला पडू शकतो, जे कच्चा माल आणि मध्यवर्ती वस्तूंच्या स्पर्धेशी झगडत आहेत. उद्योगाची दीर्घकालीन ताकद या व्यापार आव्हानांना तोंड देतानाच देशांतर्गत उत्पादन वाढवणे आणि नवोपक्रम (innovation) यावर अवलंबून असेल.