ऊर्जा आयातीतील वैविध्यतेसाठी महत्त्वाचे पाऊल
भारताची ऊर्जा आयातीवरील 89% निर्भरता कमी करण्यासाठी मोझांबिक LNG प्रोजेक्ट अत्यंत महत्त्वाचा आहे. हे प्रोजेक्ट आता 42% पूर्ण झाले असून, पश्चिम आशियातील पुरवठा साखळीतील व्यत्ययांचा प्रभाव कमी करण्यासाठी ONGC Videsh, Oil India आणि Bharat Petroleum या भारतीय सार्वजनिक क्षेत्रातील कंपन्या $20 अब्ज किमतीच्या या ऑफशोअर प्रोजेक्टवर लक्ष केंद्रित करत आहेत. सरकारी कंपन्या या प्रोजेक्टसाठी जागतिक वित्तपुरवठा मानकांनुसार आर्थिक पुनर्रचना करत आहेत, ज्यात ONGC ने शेअरधारकांना सादर केलेला $5.5 अब्ज चा मालमत्ता हस्तांतरण प्रस्ताव (Asset-transfer proposal) देखील समाविष्ट आहे.
प्रत्यक्ष कामाची स्थिती
ऊर्जा सुरक्षेबाबत सरकारी अधिकाऱ्यांकडून सकारात्मक चित्र मांडले जात असले तरी, 2021 मध्ये हे प्रोजेक्ट स्थगित झाले होते, तो अनुभव विसरता येणार नाही. जरी नोव्हेंबर 2025 मध्ये 'फोर्स मेजर' (Force Majeure) परिस्थिती उठवली गेली असली आणि 6,000 कामगार कामावर हजर झाले असले, तरी काबो डेलगाडो (Cabo Delgado) भागातील बाह्य लष्करी मदतीवर अवलंबून राहणे हे एक नाजूक ऑपरेशनल चित्र निर्माण करते. खाडी राष्ट्रांशी असलेल्या स्थिर, दीर्घकालीन पुरवठा करारांच्या विपरीत, मोझांबिकमधून मिळणारे LNG हे प्रादेशिक सुरक्षा व्यवस्थेच्या टिकाऊपणावर अवलंबून आहे, ज्यावर अलीकडेच सैन्याच्या संभाव्य माघारीमुळे प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
धोके आणि संरचनात्मक कमकुवतपणा
बाजारातील सहभागींनी सरकारी '80 दिवसांचा बफर' आणि प्रत्यक्ष इन्व्हेंटरीमधील (Physical Inventories) फरक लक्षात घ्यावा. अधिकृत साठ्यांमध्ये स्ट्रॅटेजिक पेट्रोलियम रिझर्व्ह (SPR), रिफायनरी स्टॉक आणि व्यावसायिक साठ्यांचा समावेश आहे. तथापि, प्रत्यक्ष स्ट्रॅटेजिक स्टोरेज क्षमता यापैकी केवळ एक अंश आहे, जी 10 दिवसांपेक्षा कमी वापरासाठी पुरेशी आहे. यामुळे देशांतर्गत ऊर्जा क्षेत्र सागरी मार्गांच्या दीर्घकाळ बंद राहिल्यास अत्यंत असुरक्षित ठरते. शिवाय, सरकारी तेल विपणन कंपन्यांवरील (Oil Marketing Companies) आर्थिक भार वाढत आहे. या कंपन्या जागतिक किमतीतील अस्थिरता आणि स्थानिक पुरवठा साखळीतील धक्क्यांच्या खर्चाचा सामना करत असताना, मार्जिन कमी होण्याचा धोका कायम आहे. कमी कर्ज-इक्विटी गुणोत्तर (Debt-to-equity ratios) आणि अधिक स्थानिक उत्पादनावर अवलंबून असलेल्या प्रतिस्पर्धकांच्या तुलनेत, या प्रोजेक्टमध्ये सामील असलेल्या भारतीय PSU एकाच, उच्च-जोखीम असलेल्या भू-राजकीय प्रदेशावर जास्त अवलंबून आहेत.
पुढील वाटचाल
पहिल्या LNG कार्गोची अपेक्षा 2029 पर्यंत आहे, जी सुरक्षेच्या स्थिरतेवर अवलंबून असेल. सरकार 2047 पर्यंत आत्मनिर्भरतेचे (Self-reliance) ध्येय पूर्ण करण्यासाठी गॅस-आधारित अर्थव्यवस्थेकडे संक्रमण करण्यास प्राधान्य देत असले, तरी तात्काळ लक्ष उच्च-जोखीम असलेल्या अस्थिरतेचे व्यवस्थापन करण्यावर आहे. गुंतवणूकदारांनी AssetCo पुनर्रचना संबंधी आगामी घोषणांवर लक्ष ठेवावे, कारण बदलत्या भू-राजकीय युतींच्या पार्श्वभूमीवर प्रोजेक्टच्या दीर्घकालीन आर्थिक व्यवहार्यतेचे स्पष्ट संकेत यातून मिळतील.
