ऊर्जेचा महापूर पण साठवणुकीची चिंता
भारतात सौर आणि पवन ऊर्जा क्षेत्रात अभूतपूर्व वाढ दिसून येत आहे. आर्थिक वर्ष २०२६ च्या पहिल्या १० महिन्यांत सुमारे ५२.५ गिगावॅट (GW) क्षमतेची भर पडली, जी एकूण वाढीच्या सुमारे 75% आहे. यामध्ये सौर ऊर्जेचा वाटा 34.9 GW तर पवन ऊर्जेचा 4.6 GW राहिला. यामुळे जानेवारी २०२६ पर्यंत भारतातील एकूण स्थापित ऊर्जा क्षमता 520 GW च्या पुढे गेली आहे. याचा अर्थ, आता देशाच्या एकूण ऊर्जा मिश्रणात गैर-जीवाश्म इंधनाचा वाटा अर्ध्याहून अधिक झाला आहे. पुढील काही वर्षांत, FY32 पर्यंत, हा आकडा 59% पर्यंत पोहोचण्याची शक्यता आहे.
स्टोरेजची मोठी तफावत
ऊर्जा क्षेत्रातील ही वाढ जोरदार असली, तरी सौर आणि पवन ऊर्जेसारख्या नैसर्गिक स्रोतांवर आधारित ऊर्जेची अनियमितता (intermittency) व्यवस्थापित करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या ऊर्जा साठवणूक प्रणालींचा (Energy Storage Systems - ESS) विकास मात्र या वेगाशी जुळवून घेऊ शकलेला नाही. सेंट्रल इलेक्ट्रिसिटी अथॉरिटी (CEA) नुसार, २०29-30 पर्यंत 60 GW पेक्षा जास्त ऊर्जा साठवणूक क्षमतेची गरज भासेल, ज्यामध्ये 41.65 GW बॅटरी एनर्जी स्टोरेज सिस्टम (BESS) आणि 18.98 GW पंप स्टोरेज प्रोजेक्ट (PSP) यांचा समावेश असेल. परंतु, सध्या प्रत्यक्षात कार्यान्वित असलेली BESS क्षमता खूपच कमी आहे. PSP प्रकल्पांना अधिक वेळ लागतो, कारण ते पूर्ण होण्यासाठी 4 ते 6 वर्षे लागू शकतात, तर BESS प्रणालीसाठी साधारणपणे 18-24 महिने लागतात.
वाढता खर्च आणि पीपीए (PPA) विलंब
सध्या बॅटरीची किंमत जास्त असल्यामुळे ऊर्जा साठवणुकीसाठी लागणारा खर्च वाढला आहे. यामुळे वीज कंपन्या (utilities) नवीन पॉवर परचेस एग्रीमेंट (PPA) करण्यास टाळाटाळ करत आहेत, कारण त्यांना बॅटरीच्या किमती कमी होण्याची अपेक्षा आहे. सरकारने व्हिजिबिलिटी गॅप फंडिंग (VGF) सारख्या योजनांद्वारे BESS विकासाला प्रोत्साहन देण्याचा प्रयत्न केला आहे, परंतु त्याची अंमलबजावणी अजूनही अपेक्षेपेक्षा कमी आहे.
गुंतवणुकीचे आकडे आणि बाजारपेठेचा कल
अर्थ विश्लेषकांच्या मते, या क्षेत्राला सरकारी धोरणांचा पाठिंबा आहे, परंतु वेळेवर अंमलबजावणी आणि स्टोरेजची तैनाती यावर लक्ष ठेवणे महत्त्वाचे आहे. ICRA च्या अंदाजानुसार, FY26 मध्ये विजेची मागणी 4-4.5% नी वाढण्याची अपेक्षा आहे. २०२६ मध्ये भारत अमेरिकेला मागे टाकून जगातील दुसरा सर्वात मोठा सौर ऊर्जा बाजार बनण्याची शक्यता आहे. वाढत्या किमती आणि सौर घटकांसाठी देशांतर्गत उत्पादनाचे नियम (ALMM-II) यामुळे सौर मॉड्यूलच्या किमतींवर दबाव येत आहे. तसेच, प्रकल्पांसाठी भांडवलाचा वाढता खर्च (cost of capital) आणि व्याजदरातील चढउतार यामुळे प्रकल्प व्यवहार्यता आणि स्पर्धात्मकतेवर परिणाम होत आहे. IREDA सारख्या संस्थांचा P/E रेश्यो फेब्रुवारी २०२६ पर्यंत सुमारे 19x होता. यासोबतच, वीज वितरण कंपन्यांच्या (Discoms) मोठ्या तोट्यांचाही या क्षेत्रावर अप्रत्यक्ष परिणाम होतो.
भविष्यातील आव्हाने आणि शक्यता
ऊर्जा साठवणुकीच्या पुरेशा गुंतवणुकीशिवाय नवीकरणीय ऊर्जेचा वेगाने विस्तार करणे ग्रीडच्या स्थिरतेसाठी आणि नवीन प्रकल्पांच्या आर्थिक व्यवहार्यतेसाठी मोठे आव्हान ठरू शकते. यामुळे नवीकरणीय ऊर्जेची गळती (curtailment) वाढू शकते, ज्याचा थेट परिणाम कंपन्यांच्या उत्पन्नावर आणि गुंतवणूकदारांच्या विश्वासावर होईल. भांडवलाचा वाढता खर्च, जमिनीची उपलब्धता, पर्यावरणीय परवानग्या आणि पुरवठा साखळीतील अडथळे यांसारख्या समस्या प्रकल्पांच्या अंमलबजावणीस उशीर करू शकतात.
त्यामुळे, भारताची नवीकरणीय ऊर्जेची उद्दिष्ट्ये साध्य करण्यासाठी आणि क्षेत्राचे दीर्घकालीन आर्थिक आरोग्य सुनिश्चित करण्यासाठी, उत्पादन वाढीसोबतच ग्रीड पायाभूत सुविधा आणि ऊर्जा साठवणूक उपायांमध्ये प्रगती करणे अत्यंत महत्त्वाचे ठरेल.