टंचाईतून विश्वासार्हतेकडे वाटचाल
पूर्वी भारतात वीज निर्माण करणे हेच मोठे आव्हान होते, पण आता चित्र बदलले आहे. ऊर्जा क्षेत्रातून वीज उपलब्धतेची समस्या आता 'मागणीनुसार आणि योग्य वेळी पुरवठा' या विश्वासार्हतेच्या आव्हानात बदलली आहे. विशेषतः सौर ऊर्जेसारख्या (Solar Energy) नूतनीकरणक्षम स्रोतांच्या वेगवान वाढीमुळे ग्रिडचे कामकाज पूर्णपणे बदलले आहे. कार्बन उत्सर्जन कमी करण्यासाठी हे महत्त्वाचे असले तरी, यातून मिळणारा वीजपुरवठा अनियमित आहे, जो मागणीच्या बदलत्या नमुन्यांशी जुळत नाही.
देशातील वीज मागणीने एप्रिल 2026 मध्ये विक्रमी 256.4 GW (गिगावॅट) चा उच्चांक गाठला. या वाढीमागे केवळ घरे आणि उद्योगच नाहीत, तर हवामानामुळे वाढलेली एसीची मागणी, डेटा सेंटरचा विस्तार आणि वाहतूक तसेच इतर क्षेत्रांतील वाढते इलेक्ट्रीफिकेशन ही प्रमुख कारणे आहेत. सेंट्रल इलेक्ट्रिसिटी अथॉरिटी (CEA) ने इशारा दिला आहे की, जर प्रस्तावित नवीन क्षमता आणि स्टोरेज प्रकल्पांना उशीर झाला, तर FY27 ते FY29 दरम्यान सौर नसलेल्या तासांमध्ये (non-solar hours) देशाला विजेची कमतरता भासू शकते. याचा अर्थ, एकूण वीज उत्पादन क्षमता वाढत असली तरी, संध्याकाळच्या आणि रात्रीच्या वेळेतील मागणी पूर्ण करण्याची क्षमता अजूनही एक कमकुवत दुवा आहे.
ग्रिड अपग्रेड आणि स्टोरेजची वाढती गरज
भारताला सौर आणि पवन ऊर्जेसारख्या अनियमित स्रोतांना सामावून घेण्यासाठी ट्रान्समिशन आणि स्टोरेज पायाभूत सुविधांमध्ये मोठ्या प्रमाणात सुधारणा आणि विस्तार करण्याची आवश्यकता आहे. CEA च्या 'नॅशनल रिसोर्स ॲडिक्वेसी प्लॅन' (2026-27 ते 2035-36) नुसार, 2035-36 पर्यंत 1,121 GW स्थापित उत्पादन क्षमतेची आवश्यकता भासेल, ज्यापैकी केवळ सौर ऊर्जेचा वाटा 509 GW असेल. या अनिश्चित स्रोतांना हाताळण्यासाठी ऊर्जा स्टोरेज (Energy Storage) अत्यावश्यक बनले आहे. अंदाजानुसार, भारताला मोठ्या स्टोरेज क्षमतेची गरज भासेल, ज्यामध्ये CEA चे 2035-36 पर्यंत 174 GW/888 GWh (गिगावॅट-तास) क्षमता निर्माण करण्याचे लक्ष्य आहे. यामध्ये बॅटरी एनर्जी स्टोरेज सिस्टम्स (BESS) आणि पंपेड हायड्रो स्टोरेज (PHS) यांचा मोठा समावेश असेल. इंडियन एनर्जी स्टोरेज अलायन्स (IESA) च्या अंदाजानुसार, 2033 पर्यंत 346 GWh क्षमतेचे स्टोरेज उपलब्ध होईल.
भविष्यातील जोखीम आणि आव्हाने
आशादायक अंदाज आणि मोठ्या गुंतवणुकीच्या प्रयत्नांनंतरही, अनेक जोखीम कायम आहेत. महत्वाकांक्षी स्टोरेज आणि ट्रान्समिशन प्रकल्पांचे यशस्वी नियोजन आणि वेळेवर पूर्ण होणे हे एक मोठे आव्हान आहे. या महत्त्वाच्या पायाभूत सुविधांच्या कामांना होणारा विलंब, जो जगभरातील मोठ्या प्रकल्पांमध्ये सामान्य आहे, तो सौर नसलेल्या तासांतील विजेच्या तुटवड्याला अधिक गंभीर बनवू शकतो. याव्यतिरिक्त, नवीन कोळसा प्रकल्पांची (Coal Capacity) आर्थिक व्यवहार्यता कमी होऊ शकते, कारण नूतनीकरणक्षम ऊर्जा आणि स्टोरेज अधिक किफायतशीर ठरत आहेत. यामुळे कोळसा आधारित प्रकल्पांचा वापर कमी होऊ शकतो आणि त्यांचा संचालन खर्च वाढू शकतो.
राज्य सरकारच्या वीज वितरण कंपन्यांची (DISCOMs) आर्थिक स्थिती ही आणखी एक मोठी अडचण आहे, ज्यांचे कर्ज लक्षणीयरीत्या वाढत आहे. जर DISCOMs ग्रिड अपग्रेडमध्ये गुंतवणूक करू शकल्या नाहीत किंवा वीज खरेदीचे नियोजन योग्य प्रकारे करू शकल्या नाहीत, तर नूतनीकरणक्षम ऊर्जा आणि स्टोरेजचे एकत्रीकरण मंदावू शकते. तसेच, कोळशावर आधारित पॉवर प्लांट आणि मोठ्या प्रमाणात नूतनीकरणक्षम ऊर्जा यांचा समतोल राखण्याचे जटिल काम, 2025 मध्ये दिसून आलेल्या सौर ऊर्जेच्या कपातीसारख्या (solar curtailment) घटनांमुळे, प्रणालीसाठी निरंतर जोखीम निर्माण करत आहे.
भविष्यकालीन दृष्टिकोन
विश्लेषकांना भारताच्या ऊर्जा क्षेत्रासाठी स्थिर वाढीची अपेक्षा आहे. सिटी रिसर्चच्या (Citi Research) अंदाजानुसार, मध्यम मुदतीत 5-6% चा कंपाउंड ॲन्युअल ग्रोथ रेट (CAGR) अपेक्षित आहे. औद्योगिक इलेक्ट्रीफिकेशन, डेटा सेंटर आणि वाढत्या कूलिंग गरजा यासारख्या विविध मागणी चालकांमुळे हा सकारात्मक दृष्टिकोन बळकट झाला आहे. यामुळे उत्पादन, वहन आणि स्टोरेजमध्ये वाढीव गुंतवणुकीची गरज आहे. नूतनीकरणक्षम ऊर्जा क्षमता वाढीला चालना देईल, परंतु विश्वासार्ह आणि उपलब्ध विजेची मागणी कायम असल्याने, औष्णिक वीज (Thermal Generation) देखील भूमिका बजावत राहील, जरी तिचे स्वरूप बदलू शकते. ग्रिड लवचिकता तंत्रज्ञानामध्ये (grid flexibility technologies) महत्त्वपूर्ण गुंतवणुकीची अपेक्षा आहे. ऊर्जा स्टोरेज सिस्टम्सची यशस्वी अंमलबजावणी आणि ग्रिडचे आधुनिकीकरण हे देशाच्या वाढत्या, वेळेनुसार बदलणाऱ्या विजेच्या गरजा आणि अनियमित नूतनीकरणक्षम ऊर्जा यातील अंतर भरून काढण्यासाठी महत्त्वपूर्ण ठरेल, ज्यामुळे भारताच्या आर्थिक वाढीला आणि ऊर्जा सुरक्षेला पाठिंबा मिळेल.
